เราเคยเห็นเด็กหนุ่มโดยสารรถไฟโดยนั่งสัปหงกอยู่ที่บันได
พอรถไฟเเล่น พวกผู้ใหญ่ก็หวาดเสียวว่าเด็กจะพลัดตกลงไป
หลายคนตักเตือน เด็กกลับย้อนถาม เเล้วผมตกลงไปเสียที่ไหน
ผู้ใหญ่คนหนึ่งตัดใจเดินเข้ามาโอบไหล่บอกว่า
อย่าเสี่ยงเลย ขึ้นมานั่งข้างบนเถิด
พอเด็กรู้สึกว่า เขาได้รับความใจดี ก็ยอมเชื่อเเต่โดยดี
เด็กอาจรู้สึกต่อต้านที่ถูกตักเตือนอย่างหนัก นั่นมิใช่นิสัยที่ดีเลย
การกล่าวคำเตือนก็ต้องระวังมิให้อีกฝ่ายรู้สึกถูกคุกคาม
อย่างไรก็ตาม เตือนเเล้วอีกฝ่ายฟังหรือไม่
ก็อาจต้องถือว่าเป็นเรื่องของกรรมเวรค่ะ