เวียน ว่ายตาย เกิด จึงเป็นอนันต์ เพราะเหตุใด เราควรที่จะพยายาม เข้าให้ถึงนิพาน (คำถามด้านล่างนะครับ?
การที่จะเข้าไปถึงพระนิพาน เราต้องอาศัยผู้ที่ทำได้ เข้าถึงได้ ช่วยบอกหนทาง ให่จิตเราเดินทาง ผู้ที่ทำได้ ก็พระพุทธเจ้า พระอัครสาวก พระโมคคัลลา พระสารีบุตร พระอานนท์ พระกัสสปะพระโกณฑัญญะ พระอุปคุต ช่วยหนุนนำบอกหนทางให้ .
เรื่องราวหนึ่ง ที่มีมหามัคคทายกใหญ่ช่วยหนุนนำ บำรุง พยุงศาสนาขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ท่านสถิตย์ อยู่ดาวดึงส์สถาน ท้าวสักกะเทวราช ที่ทวยเทพทั้งหลายก็นับถือท่าน พระอรหันตบางองค์ ก็บอกว่า ท่านเป็นปู่ของธรรม ท่านสามารถเป็นพระพุทธเจ้าได้ แต่ท่านก็ยัง..ท่านก็ช่วยหนุนนำ พระอรหันต์หลายพระองค์ ที่เข้าป่า มีขันติบารมี ชำระสะสางกรรม จนจิตหลุดพ้น..พ้นทุกข์ .
เรื่องราวของทวยเทพ ที่มีหูทิพย์ตาทิพย์ เมื่อมีการสร้างบุญกุศล เกิดแสงสีของบุญ หูทิพย์ตาทิพย์ ก็มาร่วมอนุโมทนา บุญกุศลที่บริสุทธิ์เกิดขึ้น เรื่องราวของเทพแต่ละพระองค์ มีแต่ส่งเสริมให้สร้างบุญกุศล ตามรอยคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า คือ สร้างบุญกุศล คัดเอ้าท์กรรมหนีเวรกรรม .การที่มีหูทิพย์ตามทิพย์มาอนุโมทนา จิตเราก็ได้สัมผัส รับแสงจากหูทิพย์ตาทิพย์ ก็ช่วยให้จิตให้กาย มีความอิ่มเอิบ หนุนนำให้กายกรรม เป็นกายบุญ
การเดินทางของจิตนั้น หากเราไม่เจอะเจอ พระที่ท่านทำได้ .คอยช่วยแนะนำ ช่วยชี้แจง คลี่คลายเเหตุผล เรื่องราวต่างในการสร้างบุญกุศลบารมี หนีเวรกรรม คัดเอ้าท์กรรม เราก็ไม่สามารถ จิตไม่สามารถ ที่เรียกว่า จุดเทียนธรรม ขึ้นมาได้ เรื่องนี้ ต้องอาศัยจิตของพระ ช่วยจุดให้จิตนั้นมีแสงสว่างรัตนะขึ้นมาหล่อเลี้ยงจิต
เรื่องราวของคำว่า กรรม นั่นเป็นเรื่องใหญ่ เรื่องกาย ..เอาแค่ที่เรา มองเห็นด่วยสายตา หมา แมว จิ้งจก นกหนู ..อะไรมากมาย แล้วก็กายมนุษย์ ต่างก็ ..เมื่อมาอาศัยอยู่ในกาย จะเรียกว่า สังจารกรรมก็ได้ ก็มีหน้าที่ดูแลสังขารกรรม มีสัญชาตญาณหากิน หล่อเลี้ยงสังขาร ไปตามรูปทีอาศัย สิ่งที่นำพาจิต ไปเกิดได้สังขารกรรม ..มีพ่อแม่เป็นคนหรือสัตว์ ก็ด้วย
กรรมที่สะสมอยู่กับธาตุทั้งสี่ ดืนน้ำลมไฟ นำพาไปประกอย กับสิ่งที่เรียกว่า ธาตุนะโม .ธาตุที่พ่อแม่ ประสมประกอบขึ้นมา ในคำว่า ธาตุุทั้งสี่ นั้นก็มีเรื่องราวการบันทึก เรื่องราวทีใช้อารมณ์ต่าง ๆ มีอารมณ์ ไปหากิน มีกายวาจาใจอย่างไรก็มีการบันทึกลงไปที่ธาตุทั้งสี่ ตั้งแต่เกิดจนตาย เหมือนสีเวีกรรมที่ทาทับลงไป สีดำาสีม่วง สีน้ำตาย สีชมพู สีกรมท่า
เรื่องราวของกรรม มันมีบัญชีกรรมที่ยิ่งใหญ่ ที่เรายึดติด เรื่องที่เราต้องไปหาอาหาร ไปเอาน้ำเลือดน้ำหนอง ของผู้มีกรรม จิตที่อารมณ์อายุใน รูป หมู เป็ดไก่ เร่ไปเอาเนื้อเค้ามากินเอร็ดอร่อย มาหล่อเลี้ยงสังขาร ก็เกิดเป็นธาตุของกรรม มาหล่อเลี้ยงกาย
เมื่อ..กินไปมากเค้า ก็มีเรื่องราวของสัตว์กินเลือดกินเนื้อ มากินสังขารกรรมกันเอร็ดอร่อย ไต่เกาะกินไปตามเส้นเอ็น พังผืด ตามเส้นเลือดใหญ่เส้นเบือดฝอย กันมีการตาย สะสมเป็นเหมือนแป้งดินสอพอง ไหลออกมา .กายก็มีการเจ็บปวด แก่เฒ่าชราตายไป
จิตก็ออกจากกายไปหาที่อยู่ใหม่ ..ไปอาศัยกายนามธรรมในภพภูมือะไร ยาวนาน ไปได้สังขารเป็นสัตว์ ก็มุ่งมั่นสร้างกรรมต่อไป หากินหล่อเลี้ยงสังขารกรรม สะสมกรรม กับธาตุทั้งสี่ .ต่อเนื่อง ไปอีกยาวนาน เช่น เป็นไก่จิตแมลง ก็ผลัดกันไปเกิด ไก่ไปเป็นแมลง แมลงมาเป็นไก่ ทำนองนี้ ไม่รู้ว่า เมื่อไหรจะได้กายมาเป็นมนุษย์ครบอาการสามสิบสอง พรั่งพร้อมด้วยสติปัญญา คลี่คลายกรรมของตนเอง
แล้วยังมีเรื่องราวการคล้องเวรกรรมทั้งสัตว์ทั้งคนอีก ที่กายนั้นเกิดอารมณ์โลภโกรธ ก็บันทึกลงไปที่ธาตุทั้งสี่ เรื่องราวที่บันทึกนั้น เป็นหลักฐานของกรรม
คราวนี้ เมื่อเรารู้ว่า กายนี้..ที่เราใช้ไปด้วยอารมณ์โลภโกรธหลง อารมณ์อยากมากมาย ที่เกิดขึ้น ไปยึดทรัพย์สินเงินทอง ลาภยศ อะไรต่างๆ มันก็มีการสะสม เกิดขึ้น ว่า จำต้องมาเกิดแก่เจ็บตาย
คราวนี้ ผู้ที่มีปัญญาธรรม มาเต็มที่ พระสิทธัตถะ ท่านก็ทิ้งเวียงวัง ทิ้งเรื่องราวของโลกไม่นำมาใช้อีก ท่าก็ต้อง ออกไป ทิ้งเวียงวัง ไปอยู่ป่าไม่เอาอะไรติดตัวไป เศรษฐี ก็ทิ่ง ทรัพย์สินเงืนทอง ใครอยากได้ก็ยกให้เอาไป เพราะไม่กลับมาใช้อีกแล้ว เรื่องราวชาติสุดท้ายนั้น ..ต้องทิ้งทุกอย่าง ทิ้งอารมณ์โลกโกรธหลง ไปชำระสะสาง กายให้เป็นแก้ว จิตเป็นแก้ว โดยอาศัยแสงรัตนะที่เกิดขึ้น มา ..ไปทำความสะอาดธาตุทั้งสี่
เรื่องราวที่ของกรรมกับธาตุสี่ นั้นจิตต้องสะสมบุญกุศลบารมีมา เคยฝึกหัดมา ต้องเข้าป่า ไปชำระสะสางธาต ท่านก็ต้องไป สะสาง ให้หมด บัญชีกรรมนำเกิด
คราวนี้ เรื่องที่จะไปแดนพระนิพพานนั้น พระพุทธเจ้าท่านทำอย่างไรมา ก็ต้องฝึกหัด เดินตามรอยท่านไป คือ สร้างทานบุญกุศล แล้วก็ต้องอาศัยรอยทั้งสี่ของท่านมาฝึกหัด ปฏิบัติตามที่ท่าน ทำมา ด้วยความขันติอดทน จึงจะสามารถ ..ที่ว่า จิจหลุดพ้น ยุติการเกิด การเข้าแดนพระนิพพาน จิตนั้นต้องเป็นแก้ว สะอาดสะอ้าน จึงจะเข้าไปได้.
เรื่องราว ที่จิจจะเข้าแดนพระนิพาน พระอรหันต์ หลายพระองค์ ท่านสะเร็จเป็นพระอรหันต์ ท่านก็ยังไม่เข้าแดนพระนิพพาน ท่านก็ .ต้องอยู่ต่อ ให้ครบสัญญาที่ให้ไว้ กับดืนฟ้าอากาศ ช่วยพยุงศาสนา ไปจนครบ ห้าพันปี ที่พระพุทธเจ้าอธิษฐานไว้ ท่านก็ช่วย เหลือ ผชี้ทางให้สร้างบุญกุศลบารมี เรื่องรอยทั้งสี่ ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นเหมือนยาเม็ดสี่ขนาน ให้การเกิดแก่เจ็บตายน้อยลงไป
..โดยสร้างบุญกุศลขึ้นมา อุทิศบุญกุศล กระจายบุญ ให้เกิดเป็นการอโหสิกรรม ช่วยให้จิตที่รับทุกข์ทรมาน ผ่อนคลายทุกข์ ก็เป็นการขยับขยายจ้ตให้กว้างขวางขึ้นมา มีความเมตตากรุณาเกิดขึ้น ไม่เห็นแก่ได้เห็นแก่ตัว หลีกทางลงอบายภูมิ จิตออกจากสังขาร จะได้ไปพักที่มีความสุข ให้บุญกุศลพยุงจิต มีกายเป็นบุญ กายเทพยดาอินทร์พรหม
กายที่เราต้องไปกินน้ำเลือดน้ำหนองเอร็ดอร่อย ..เร่ไม่ได้นำไปใข้สร้างกรรมด้วยความโลภโกรธหลง เราเอากายนี้มาสร้างบุญกุศลบารมี ธาตุทั้งสี่ ก็ช่วยกระจายบุญกุศลส่งคืนไปให้จิตที่สละน้ำเลือดน้ำหนองมาให่เราประทังสังขาร
พระอรหันต์ ต่างก็บำเพ็ญบุญกุศลบามรมี่เป็นอสงไขยกันทั้นทั้น บ้างองค์ห้าอสงไขย .สะสมมายาวนาน กว่าจะเจอะเจอพระพุทธเจ้า ..
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
