ขึ้นเขา สัมผัสแสงแดดบางเบา บนยอดพระนครคีรี เขาวัง 🍀
"ทางที่เคยเดินด้วยเท้า...
วันนี้รถรางพาฉันกลับไปหาความทรงจำ”
.
เพชรบุรี... เมืองเล็ก ๆ ที่มีกลิ่นขนมหม้อแกงลอยมากับลมอ่อน ๆ เหมือนคำทักทายจากวันเก่า
เชิงเขาตรงหน้า คือ อุทยานประวัติศาสตร์พระนครคีรี “เขาวัง” — สถานที่ที่ฉันเคยมาเมื่อนานมาแล้ว
.
ครั้งนั้น… ยังไม่มีรถรางให้ขึ้นเหมือนทุกวันนี้
มีเพียงทางเดินหิน ทอดยาวขึ้นเขา
ฉันจำได้ดีว่าต้องค่อย ๆ เดินขึ้นทีละก้าว
ระหว่างทางมีลิงน้อยกระโดดไล่กันไปมา
บางตัวแอบมองนักท่องเที่ยวด้วยแววตาซุกซน
บางตัวคว้าผลไม้จากมือเด็ก ๆ ทำให้ฉันหัวเราะเบา ๆ
.
วันนี้ ฉันกลับมาอีกครั้ง...
รถรางสีขาวค่อย ๆ ไต่ขึ้นเขาอย่างนุ่มนวล
เพียงไม่กี่นาที ก็ถึงยอดด้านทิศตะวันตก —
ตรงนี้คือ พระราชวังพระนครคีรี
พระราชวังฤดูร้อนที่รัชกาลที่ 4 โปรดให้สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2402
.
ฉันเริ่มเดินชมจาก พระที่นั่งเพชรภูมิไพโรจน์
อาคารสีขาวสะอาด สะท้อนแสงแดดเช้า
โครงสร้างแบบตะวันตกผสมกับหลังคาจีนอย่างลงตัว งดงาม แต่ไม่โอ่อ่าเกินไป
แสงแดดอ่อน ๆ ลมพัดเอื่อย ๆ
ไม่ไกลกันคือ พระที่นั่งเวชยันต์วิเชียรปราสาท
อาคารทรงปราสาทยอดแหลม เคยเป็นที่เสด็จออกว่าราชการ
ระเบียงหินที่ทอดไปยังสวนด้านล่าง
ทำให้ฉันได้ยินเสียงลมลอดหน้าต่าง… เงียบสงบจนหัวใจนิ่งไปชั่วขณะ
ทางเดินไปจุดขมวิวเมืองเพชรบุรี
จากนั้น ฉันเดินต่อขึ้น ยอดกลาง
ตรงนี้คือ พระธาตุจอมเพชร — เจดีย์สีขาวทรงกลม ตั้งตระหง่าน... ถือเป็น จุดชมวิวเมืองเพชรบุรีที่งดงามที่สุด
จุดชมเมือง
จากตรงนี้ มองลงไปเห็นบ้านเรือนเรียงตัวลดหลั่น ท้องฟ้ายามเช้าสีฟ้าอ่อน และทะเลอยู่ไกลสุดสายตา ฉันสูดลมหายใจเข้ายาว ๆ… ราวกับอยากเก็บอากาศตรงนี้ไว้ให้เยอะที่สุด
.
ฉันเดินต่อไปยัง ยอดตะวันออก...
ที่นั่นคือ วัดพระแก้ว วัดหลวงที่รัชกาลที่ 4 โปรดให้สร้างขึ้น เพื่อจำลองวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
พระอุโบสถสีขาวเงียบสงบ
แสงแดดบ่ายเฉียงตกกระทบพระพักตร์พระประธาน ทำให้ฉันรู้สึกถึงความอ่อนโยนบางอย่างซ่อนอยู่ในสถานที่นี้
.
ตลอดทางเดินขึ้น–ลง ฉันเห็น ลิงตัวน้อยเรียงตัวบนกำแพง บางตัวกินผลไม้ บางตัวนั่งมองวิว
ลมเย็นพัดผ่าน… กลิ่นดอกไม้ป่าปลิวมาเบา ๆ
เสียงลม เสียงลิง เสียงรองเท้ากระทบหิน
รวมกันเป็นจังหวะที่ทำให้ฉันรู้ว่า...
เขาวังไม่ได้เป็นเพียงพระราชวังเก่า
แต่ยังมีชีวิต และรอคอยผู้มาเยือนเพื่อจะเล่าเรื่องราวของกาลเวลาให้ฟัง
.
เขาวังในวันนี้ สะดวกขึ้นกว่าเดิม
มีรถราง มีป้ายบอกทาง มีจุดชมวิวให้หยุดพัก
แต่สำหรับฉัน… ความงามที่สุดยังคงเหมือนเดิม
คือ แสงแดดที่อาบบนหลังคาพระที่นั่ง
และความรู้สึก สงบ อบอุ่น ที่ยังอยู่ในใจ
เหมือนวันที่ฉันเคยเดินขึ้นด้วยเท้าเองครั้งแรก
.
ก่อนจะลงจากเขา ฉันหันกลับไปมองยอดพระนครคีรีอีกครั้ง…
เหลือบเห็นลิงตัวเดิมยังนั่งบนกำแพงเดิม
เหมือนผู้เฝ้าความทรงจำของสถานที่
ฉันยิ้มให้มัน แล้วคิดในใจว่า...
บางสถานที่ไม่ได้แก่ไปตามกาลเวลา
แต่… ยิ่งเก่า ยิ่งอ่อนโยน
ฉันเดินช้า ๆ ลงเขา
📌ฉันหันหลังกลับ ค่อย ๆ เดินบนทางเดินหินลงเขา.…และรู้แน่ว่า ฉันจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง ⭐
.
—ราตรีไม่เคยลืม
Again Girl
#AgainAndChic #ReStyleYourStory
#สะดุดคิดสะกิดใจ #เขาวัง
- 2
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
