เดินเล่น กินขนม มองดูผู้คนในห้างเก่ากลางกรุง... ดิโอลด์สยาม พลาซ่า🍀
“ฉันหลงเสน่ห์บรรยากาศ ย้อนวันวานที่นี่”
.
ฉันหยุดยืนอยู่ริมทางเท้า ก่อนจะก้าวเท้าข้ามถนน มุ่งไปยังตึกสวยที่อยู่ตรงหน้า
อาคารสีครีมที่มีเสาโค้งและหน้าต่างสูง เรียงรายอย่างสง่างามท่ามกลางย่านเก่าในเมืองกรุง
.
ฉันก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น
ใช่ค่ะ... วันนี้ฉันกำลังจะเข้าไปเดินเล่นในห้างเก่าแก่ที่มีชื่อว่า “ดิโอลด์สยาม พลาซ่า”
.
ประตูบานใหญ่เปิดออก กลิ่นขนมไทยลอยมาแตะจมูกทันทีที่ก้าวเข้า — กล้วยแขก ขนมชั้น ทองหยิบเรียงรายในตู้กระจก
เสียงหัวเราะของแม่ค้าดังแผ่วเบา ฉันมองรอบ ๆ แล้วรู้สึกเหมือนหลุดเข้าไปในช่วงยุค 90’s
ยุคที่คนกรุงเทพฯ ยังแต่งตัวมาซื้อของในห้างด้วยชุดสวย ๆ และถุงผ้าใบเล็กในมือ
ฉันเดินตามกลิ่นหอมหวานของขนมไทย
พื้นที่ตรงนี้เคยเป็น ตลาดมิ่งเมือง — ศูนย์รวมร้านตัดเย็บเสื้อผ้าและร้านผ้าหลากหลาย
นักช้อปและช่างตัดจากย่านพาหุรัดและเมืองเก่า มักมาพบกันที่นี่เพื่อให้ตัดเย็บเสื้อผ้าและซื้อผ้า
.
ตลาดมิ่งเมืองรุ่งเรืองในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ก่อนจะซบเซาในยุคหลัง
และในปี พ.ศ. 2536 พื้นที่นี้ถูกปรับโฉมใหม่ กลายเป็น ดิโอลด์สยาม พลาซ่า
ห้างสรรพสินค้าสไตล์คลาสสิก ที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมยุโรปเข้ากับความงามแบบไทย
ซุ้มโค้ง เสาใหญ่ และแสงไฟอุ่น ๆ ทำให้ที่นี่มีเสน่ห์ไม่เหมือนใคร
แม้เวลาจะล่วงเลยมากว่าสามทศวรรษ บรรยากาศวันเก่ายังคงอบอวลอยู่ทุกมุม
.
ฉันเดินช้า ๆ ผ่านร้านรวงมากมาย — ร้านขนมไทยเก่าแก่ ร้านผ้าลูกไม้ และร้านเสื้อผ้าสไตล์คุณหญิงคุณนาย
แต่ละร้านยังคงรักษาความละเมียดละไมแบบเดิมไว้ได้อย่างน่ารัก
ข้าวเหนียวปิ้ง หอมนุ่ม
ฉันแวะซื้อ ข้าวเหนียวปิ้งไส้กล้วย ที่ส่งกลิ่นหอมจนอดใจไม่ไหว กล้วยสุกหวานละมุนซ่อนอยู่ในข้าวเหนียวนุ่ม ๆ ห่อใบตองที่ยังอุ่นมือ
ถัดไปอีกนิด เป็นร้านขายขนมไทยหลากหลาย
ฉันซื้อมาหลายอย่าง — ทั้งครองแครงน้ำกะทิ เต้าส่วน และไม่ลืมลูกชิ้นปิ้งหอม ๆ
กลิ่นไม้เสียบที่ไหม้เล็กน้อยคลุ้งอยู่ในอากาศ
แบบที่ชวนให้นึกถึงตลาดเก่าของบ้านในวัยเด็ก
.
ถือถุงขนมเต็มมือ ฉันแวะนั่งพักที่ร้านกาแฟเล็ก ๆ มุมหนึ่งของห้าง... สั่งกาแฟเย็นแก้วโปรดมาดื่ม พร้อมขนมมาการองสีพาสเทลมาคู่กัน
ฟองนมเย็น ๆ แตะริมฝีปาก ขณะมองผู้คนเดินผ่านไปมา
กาแฟเย็น ๆ กับมาการอง เพิ่มความสดชื่น
นักเรียนสองคนหัวเราะคิกคักอยู่โต๊ะข้าง ๆ
คุณลุงคนหนึ่งถือถุงผ้าใบโต เดินเข้าไปร้านขายผ้าอย่างใจจดใจจ่อ
.
ฉันนั่งมองภาพนั้นเงียบ ๆ แล้วรู้สึกว่า...
ห้างเก่าที่ดูเรียบง่ายแห่งนี้ กลับมีชีวิตในแบบที่นุ่มนวลเหลือเกิน
.
ฉันเดินออกจากร้านกาแฟ เดินเล่นช้า ๆ ผ่านร้านเสื้อผ้าที่แขวนชุดลูกไม้ขาวสะอาดตา
คิดถึงแม่ขึ้นมานิดหน่อย... แม่เคยมีชุดคล้าย ๆ แบบนี้ตอนฉันยังเด็ก
กลิ่นแป้งเย็นจาง ๆ ลอยมากับลม ทำให้ฉันเหมือนได้ยินเสียงแม่เรียกชื่ออยู่ไกล ๆ
ฉันยกขนมไทยในมือขึ้นมาดู — กล่องเล็ก ๆ ที่มีกลิ่นใบตองหอมอ่อน ๆ
ระหว่างกลิ่นแป้งเย็นกับรสหวานละมุนของขนม
บางอย่างในใจฉันอ่อนโยนขึ้นอย่างประหลาด
ฉันยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
เดินช้า ๆ เก็บความทรงจำ
บางที... การเดินเล่นในห้างเก่า อาจไม่ได้แค่ซื้อของหรือหาของอร่อยกิน
แต่มันเหมือนการเดินทางกลับไปเจอ “ความทรงจำ” ที่เราหลงลืมไปนาน
ที่นี่ไม่ได้มีเพียงสินค้าจากวันวาน
แต่ยังมีกลิ่น เสียง และความรู้สึกที่พาเราย้อนคืนไปยังช่วงเวลาที่หัวใจยังอุ่นอยู่
.
บางสถานที่... ไม่ได้มีไว้แค่ให้เรา “ซื้อของ”
แต่มันมีไว้ให้เรา “เก็บความทรงจำ” ที่ไม่อยากลืม
.
ฉันก้าวผ่านประตูห้างออกมา ไอแดดกระทบผิวหน้าร้อนผ่าว แสงแดดจ้าแยงตา เสียงรถยนต์ดังระงมจากถนนเบื้องหน้า
ฉันเดินออกจากวันวาน กลับมาสู่โลกปัจจุบันแล้ว
ฉันคงมีโอกาสได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง
📌ฉันมองเห็นผู้คนมากมายเดินสวนกันไปมา
และรู้ตัวอีกที — ฉันกลับสู่โลกปัจจุบันแล้วสินะ⭐
.
– ราตรีไม่เคยลืม
Again Girl
#AgainAndChic #ReStyleYourStory
#สะดุดคิดสะกิดใจ #ห้างดิโอลด์สยาม
#ของเคยใส่ยังไงก็เก๋
- 5
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
