2 พ.ย. 2025 เวลา 16:15 • ปรัชญา
เรื่องราวของคนที่จากเราไป เมื่อคิดถึงเค้า มันทุกข์ทรมาน เราก็ทำบุญทำทาน อุทิศบุญกุศลไปให้เค้า เรื่องราวของจิตที่ ไม่มีกาย นั้น เค้าไม่มีกายมนุษย์ แต่เราก็ไม่รู้ว่า เมื่อครั่งเค้ามีชีวิต เค้าสร้างบุญกุศลอะไรไป ที่เรียกว่า อริยะทรัพย์ ติดไปกับหรือไม่ หากเรารู้ว่า เค้ายังไม่ได้ สร้างบุญกุศล เราทำบุญ อุทิศบุญกุศลให้เค้าไป . ก็ทำไปเรื่อยให้ถูกวิธี ..ส่งไปให้จิตของเค้า
ช่วงนี้ก็มีข่าว พระทำญาติโยม ถอยห่างสร้างบุญกุศล เราก็เลือกได้นี่ ก็ทำบุญ กับพระที่ท่านเดินสงบเสงี่ยม ครองผ้าเหลืองมา เราก็ทำบุญกับเครื่องหมายธรรม นึกถึงองค์พระศาสดา นอบน้อมใส่บาตร ตามอวที่มือใส่บาตร จะได้บันทึกลงที่ธาตุทั้งสี่ ว่าทำบุญ แล้วเมื่อทำบุญเรียบร้อย เราก็กรวดน้ำ เอ่ยชื่อลอยไป .. ขอให้เค้าอนุโมทนาบุญกุศล พูดลอยไปกับดืนฟ้าอากาศให้หูเราได้ยิน เราก็มีธาตุทั้งสี่ เค้าก็มีธาตุทั้งสี่ แต่อยู่คนละมิติ คนละสังขาร เราก็ส่งบุญให้เค้าไป เรื่องบุญกุศลทำส่งให้เค้าไปเรื่อยๆ
เรื่องบุญกุศลนั้น ก็ควรเรียนรู้ว่า ทำอย่างไรถึงจะส่งบุญให้ดึงจิตที่จากเราไป มีพระท่านเล่าให้ฟัง เรื่องบุญกุศล มีคนที่เค้าทำบุญ วัตถุสิ่งของที่ทำเหมือนพัสดุ ที่กองๆ เป็นภูเขา ส่งไปไม่ถึงผู้ที่จากเราไป.. เรื่องบุญนั่น ที่ส่งไปถึงผู้รับ เป็นเรื่องราวแสงสีของบุญ แสงรัตนะ .
ทำอย่างไร ให้เกิดแสงส่งไปถึงผู้รับ ..เราก็อาศัยส่งผ่านผ้าเหลือง เครื่องหมายของธรรม ขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ..ใช้กิริยานอบน้อมต่อ ผ้ากาสาวพัสตร์ ไม่ไปยึดตัวบุคคลที่ครอบผ้าเหลือง .ทำแล้ว ดินฟ้าอากาศเหมือนกล้องถายรูปการกระทำ ที่เราสร้างบุญกุศล เราก็ต้องให้เค้าถ่ายภาพกิริยาดีที่เราสร้างบุญกุศล สิ่งนั้นเราก็ได้บันทึก
การกระทำเอากิริยาดีมาสร้างบุญกุศล .ค่อ กาวาจาใจ ที่เราใช้สร้างบุญกุศล คำว่า ภิกษุ เราก็ต้องทำความเข้าใน.. ที่ท่องคาถาอารมมันส่งบุญไปไม่ได้เลย เวลาทำบุญ หากเราทำดีๆ ส่งที่บ่งยอกว่าเป็นบุญ เราจะรู้สึกเบา อิ่มเอิบ ไม่นึดคิดอะไร โล่งว่าง .เบาสบาย
เรื่องราวของอารมณ์ ตัวผูกพัน มันก็เป็นอารมณ์ .ตัวผูกพัน มีน้องคนหนึ่ง เมียจากไป นั่งที่ไหน ก็ร้องไห้ .อารมณ์ตัวผูกพัน มันเกิดขึ้นบ่อยๆ .พอพระท่านบอกว่า ..เรื่องอารมณ์ตัวผูกพัน ฒันเกิดขึ้น ที่ตัวเรา ..อารมณ์นี้ก็หายไป .ก็กลับมาเป็นปกติ
เรื่องอารมณ์ นั่น พอนึกถึงขึ้นมา อารมณ์ผูกพันก็เข้ามา หากไม่นึก ถึง ..อารมณ์ก็ไม่มา
โฆษณา