"เพียงแค่นั่งมอง"
หลังจากที่เราเริ่มกลับมาอยู่กับตัวเองมากขึ้น
เราก็สังเกตว่า...
เรื่องราวเก่าๆ ที่เคยสร้างความรู้สึกไม่ดีในอดีต
เวียนกลับมาในความรู้สึกเราเป็นระยะๆ
ในชีวิตที่ผ่านมา เรามีหลายเรื่องที่เคยตัดสินใจพลาด
ทำผิดมามากมาย ที่ลืมๆ ไปแล้วก็เยอะ
เมื่อมันผุดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง มันไม่ได้ผุดมาเฉพาะเรื่องราว
แต่ผุดความรู้สึกที่เกิดขึ้นในเวลานั้นๆ ด้วย
หากเป็นเมื่อก่อน
ความรู้สึกเราคงจะไหลตามเรื่องราวอดีตที่ผุดขึ้นมา
แต่หลังจากที่เราได้ฝึกที่จะอยู่กับปัจจุบัน
เรากำลังฝึกที่จะเป็น “ผู้นั่งมอง”
เมื่อเราเห็นว่า เรื่องเก่าๆ ผุดขึ้นมาอีกแล้ว
และบางที…เราแอบเผลอที่จะเศร้ากับเรื่องนั้น
แต่...ไม่นาน เราก็เริ่มสังเกตว่า เรื่องราวที่ผุดขึ้นมา
ส่วนใหญ่ จะเป็นเรื่องที่สร้างความไม่พอใจ ไม่สบายใจ
หรือเป็นเรื่องที่เราเคยทำผิดพลาด
เราเฝ้าสังเกต และ ถามตัวเองว่า
ทำไมเรื่องเก่าๆ ถึงได้ผุดขึ้นมาเรื่อยๆ?
เพราะอะไรกันนะ เพราะเรามีสัญญาเก่างั้นหรอ?
เพราะเรายังจำเรื่องราวพวกนั้นได้งั้นหรอ?
ถ้าเราไม่มีสัญญา เราก็อาจจะจำเรื่องพวกนั้นไม่ได้
และ อาจจะดีกว่านี้หรือเปล่า ที่เราจะได้ไม่รู้สึกเศร้ากับเรื่องเดิมๆ?
จากการนั่งสังเกตนั้น เราก็ค้นพบว่า
ไม่จริงหรอก การมีสัญญาเก่า ไม่ใช่เรื่องที่ไม่ดี
การมีสัญญา…
สอนให้เราได้มองเห็นความเป็นจริง ได้ชัดเจนขึ้นต่างหาก
สัญญาเก่าทำให้เราเห็นชัดว่า...
ความคิดเราเมื่อเกิดขึ้นมา แล้วก็ดับไป
ถ้าหากเรา ทำตัวแค่เป็น”ผู้นั่งมอง” เฉยๆ
ไม่ส่งอารมณ์ หรือความรู้สึกให้ไหลตามไปกับเรื่องราวนั้นๆ
(เหมือนนั่งมองเรือที่แล่นผ่านไป-มาในแม่น้ำ ไม่ได้ลงไปอยู่ในเรือด้วย)
บางเรื่องที่เราเคยทำพลาด พอผุดขึ้นมา
ก็สะท้อนความจริงที่ว่า เราเคยเป็นคนแบบไหน
เมื่อเรามองย้อนไปในวันนั้นด้วย “ตัวเราในวันนี้”
เราไม่มีทางที่จะเป็น "คนเดิมคนนั้น" ได้อีกแล้ว
เราไม่สามารถกลับไปคิดอย่างเดิม
และทำอย่างเดิมได้อีกต่อไปแล้ว
เรากลับไปแก้ไขอดีตที่เคยทำพลาดไว้ไม่ได้
สิ่งที่เรา “เริ่มทำ” ได้ตอนนี้เลยก็คือ
ยอมรับ เรียนรู้ และ ปล่อยมันไป
ยอมรับความจริง
ยอมรับว่าในวันนั้น เราเคยผิดพลาดจริงๆ
ยอมรับว่าทุกอย่างเปลี่ยนแปลงเสมอ
ไม่เว้นแม้กระทั่งตัวเรา
เรียนรู้ว่า ทุกคนผิดพลาดได้
หากเราเห็นคนที่ทำพลาดในวันนี้
ก็ไม่ได้แปลว่า คนนั้นจะต้องทำพลาดไปตลอด
ปล่อยมันไป …
หากในวันนั้นที่เราทำพลาด
เมื่อเรายอมรับแล้วว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และ แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
ให้หลับตา และหายใจเข้า-ออก ช้าๆ
โอบกอดตัวเอง
เหมือนเรากอดใครสักคนที่เรารักมากที่สุด
และบอกกับตัวเองว่า
“การจะวางเรื่องอะไรสักเรื่อง โดยเฉพาะ
เรื่องที่เป็นบาดแผลทางใจ ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายนะ
หากวันนี้ยังวางทั้งหมดไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร
ไม่ต้องรีบวางให้ได้ตอนนี้ หรือวันนี้
เราจะเป็นกำลังใจให้ค่อยๆ วางทีละนิดๆ
ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องเร่ง ไม่ต้องบังคับตัวเองนะ
เพราะชีวิตที่ผ่านมา เราฝึกยึด ฝึกถือ กันมานาน
หากจะใช้เวลาที่จะ วาง มากขึ้นสักหน่อย ก็ไม่เป็นไรหรอก”
เมื่อเราปลดเปลื้อง "ตัวตนในอดีต" ได้ทีละน้อย
เราก็เริ่มเห็นความจริงที่สำคัญอีกข้อหนึ่ง
นั่นคือ เรามีอำนาจในการเลือกเสมอ
เราเลือกที่จะไม่ยอมให้เรื่องราวที่ผ่านไปแล้ว
มาเป็นผู้กำหนดความรู้สึกและตัวตนของเราในวันนี้
เราเลือกที่จะเปลี่ยนจากการ "ยึดติด"
มาเป็นการ "จดจำเพื่อเรียนรู้"
การได้เห็นความผิดพลาดซ้ำๆ
คือการเตือนใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดว่า
เราจะไม่กลับไปทำผิดซ้ำอีกแล้ว
ด้วยสติ และความเข้าใจที่เรามีในวินาทีนี้
ทุกการหายใจเข้า-ออก
จึงไม่ใช่เพียงแค่การดำรงอยู่ แต่คือโอกาส
ที่เราจะใช้เพื่อสร้างตัวตนที่ดีกว่าเดิม
และใช้ชีวิตในปัจจุบันอย่างมีคุณค่าอย่างแท้จริง
ดังนั้น จงก้าวต่อไปอย่างมั่นคง และเบาสบาย
เพราะที่สุดแล้ว การวางที่แท้จริง
ไม่ได้อยู่ที่การลืมอดีต
แต่อยู่ที่การที่เราพร้อมที่จะมอบโอกาสที่ดีที่สุด
ให้กับตัวเราในวันนี้และวันพรุ่งนี้เสมอ
- 10
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
