✨ ตอนที่ 2 : โตมาคนเดียวก็โอเคมากนะ
บางที…การไม่มีพี่น้อง
ก็ไม่ได้ทำให้ชีวิตแย่อะไร
มันแค่ทำให้เรามี “พื้นที่ของตัวเอง” มากกว่าคนอื่น
และก็โอเคกับสิ่งนี้จริงๆ
จนกระทั่ง...เจอวิกฤติในแต่ละเหตุการณ์ต่างๆ
ตอนใกล้จบมหาลัย จำความได้ว่า "แม่ป่วย"
เป็นอะไรไม่รู้ปวดตัว ไปหาหลาย ร.พ.
จนเจอที่ที่รักษาโรคได้ ลูกคนเดียวอย่างฉัน
จากที่แม่เคยทำอาหารให้กินทุกมื้อ...ตกเย็นกลับบ้านช่วยเก็บร้าน และผัดผักบุ้งราดข้าวให้แม่กิน
เป็นเมนูเดียวที่จำได้ ณ ตอนนั้น
อีกวิกฤตินึงที่เข้ากับเหตุการณ์น้ำท่วมหาดใหญ่ตอนนี้
ก็คือปี 2554 มันสาหัสนะ
ตอนนั้นย้ายบ้านจากในเมือง มาอยู่แถวชานเมือง
พ่อ แม่ ลูก 3 คนช่วยกันขนของขึ้นด้านบนเท่าที่ยกไหว พอน้ำเริ่มครึ่งแข้ง ก็รู้ละว่าอยู่ต่อไม่ได้ ตอนนั้นยังไม่มีรถ ต้องลากของใส่กะละมังไปหน้าหมู่บ้านแล้วโบกรถคนอื่น ขอติดไปลงถนนหลัก ไปอาศัยอยู่บ้านญาติตั้งหลัก Y_Y ละก็มูฟไปอาศัยบ้านเพื่อนอีกรอบ เป็นเวลาหลายเดือน น้ำท่วมถึงคอ กว่าน้ำจะยุบ ฮืออออ....
และวิกฤติรอบใหญ่ปี 2563 โควิดระบาด ตอนนั้นมี
อาม่าที่ป่วยติดเตียงมาอยู่ด้วย ทั้งบ้านมีคนชรา 3 คน และติดทั้งบ้าน!! เริ่มจากพ่อ ผู้ชอบออกไปนอกบ้านจนเริ่มติดทุกคน คนแรกที่ห่วงที่สุดคือแม่ แม่ต้องรอด! ฉันวิ่งวุ่นขับรถไปมา เพื่อพาทุกคนไป ร.พ. และก็ต้องพาตัวเองไป ร.พ. ที่มีสิทธิ ร่างกายยังไหว ทุกคนต้องรอดนะ มันมีวันที่แม่ค่าออกซิเจนต่ำมากๆ ฉันทำอะไรม่ถูกเลย ได้แต่ภาวนาขอให้แม่รอด มีหลายๆ คนที่ใจดีส่งยา ส่งอาหารมาให้ ขอบคุณทุกคนในวันนั้น ที่ทำให้ครอบครัวเรารอดมาจนถึงทุกวันนี้
โตมาคนคนเดียวก็ต้องแกร่งพอตัวนะ 555
เสียน้ำตาไปเท่าไหร่ ไม่มีใครรู้ 😅
เรามันเก่งมากที่ผ่านมาได้ 💪
ให้กำลังใจคนที่กำลังเจอวิกฤติในชีวิตนะ ✌️
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
