ไทยเข้าสู่ยุค ‘เงินฝืดจากหนี้’ วงจรงูกินหาง ที่ยิ่งดิ้นยิ่งแน่น
ในโลกของเศรษฐศาสตร์ ไม่มีวงจรใดที่น่าสะพรึงกลัวไปกว่าการที่กลไกขับเคลื่อนกลายเป็นกลไกทำลายล้างเสียเอง
ปี 2568 ที่ผ่านมาเป็นภาพที่ย้ำชัดว่าประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่ภาวะที่เรียกว่า “เงินฝืดที่เกิดจากหนี้” (Debt Deflation) ซึ่งเปรียบเสมือน “งูกินหาง” ที่ยิ่งพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดจากการถูกพันธนาการด้วยหนี้ กลับยิ่งบีบคั้นให้ร่างกายคือระบบเศรษฐกิจโดยรวมต้องอ่อนแรงลงจนอาจไปถึงจุดวิกฤติ
เมื่อ ‘หนี้’ กลายเป็น ‘เงินฝืด’
ภาวะเงินฝืดจากหนี้ไม่ใช่เพียงแค่การที่ราคาสินค้าลดลง แต่มันคือสภาวะที่ “กำลังซื้อเหือดหาย” อย่างรุนแรง เมื่อรายได้ของประชาชนเติบโตไม่ทันภาระหนี้สินที่พอกพูน สิ่งที่เกิดขึ้นคือการ “ประหยัดจนเศรษฐกิจพัง” ประชาชนต้องหยุดใช้จ่ายเพื่อนำเงินไปชำระหนี้ หรือต้องยอมขายสินทรัพย์ เช่น บ้านหรือรถ เพื่อรักษาประวัติทางการเงิน
วิจัยกรุงศรีเผยให้เห็นสิ่งที่น่ากังวลคือ สภาวะ “ความมั่งคั่งที่หดตัว” โดยเฉพาะกลุ่มรายได้น้อย หรือมีรายได้ต่ำกว่า 10,000 บาท/เดือน ที่มูลค่าสินทรัพย์หายไปเฉลี่ยถึง 82,294 บาทต่อปี ทำให้ผู้บริโภครู้สึกไม่มั่นคงและยิ่งไม่กล้าใช้จ่าย ส่งผลให้เครื่องยนต์การบริโภคดับสนิทลงเร็วยิ่งขึ้น
สัญญาณเตือนภัยที่ชัดเจนคือ สัดส่วนหนี้ครัวเรือนต่อ GDP ที่พุ่งสูงถึง 87% ในปี 2568 ความน่ากลัวไม่ได้อยู่ที่ขนาดของหนี้เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ “ตัวหาร” หรือ GDP ของไทยที่เติบโตต่ำเกินไป จนทำให้กับดักหนี้ครั้งนี้รัดตัวแน่นกว่าครั้งไหนๆ
- 3
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
