Blockdit Logo (Mobile)
Lucky review
•
1 ม.ค. เวลา 10:54 • ปรัชญา

ความซาบซึ้งในการเดินทาง

​บันทึกการอ่าน
​สถานที่ มุมโปรดในบ้านกับแสงพระอาทิตย์ตก
​เมื่อมองย้อนกลับไปที่การเดินทางกับโจนาธาน ลิฟวิงสตัน นางนวล ฉันเห็นภาพของนกนางนวลที่กล้าฝัน กล้าบิน และกล้าเป็นตัวของตัวเอง แม้ต้องเผชิญความโดดเดี่ยวและข้อจำกัด ทุกหน้าของหนังสือเปรียบเสมือนกระจกที่สะท้อนตัวฉันในแต่ละช่วงเวลา วันที่ยอมรับความโดดเดี่ยว วันที่ปีติยินดีเมื่อก้าวข้ามขีดจำกัด และวันที่ค้นพบความสงบในความเป็นตัวเอง
​เย็นนี้ ฉันนั่งมองแสงพระอาทิตย์ตกที่ระบายสีท้องฟ้าเป็นสีส้มและชมพู และหวนนึกถึงทุกย่างก้าวที่ผ่านมากับโจนาธาน ตั้งแต่วันที่เคยรู้สึกเหมือนถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ไปจนถึงวันที่ตระหนักว่าท้องฟ้าของฉันกว้างพอสำหรับทุกความฝัน
​ฉันซาบซึ้งอย่างลึกซึ้งในความกล้าหาญของตัวเองที่เลือกบินในแบบที่เป็นฉัน ซาบซึ้งในความเงียบที่สอนให้ฉันฟังเสียงหัวใจ และซาบซึ้งในความสุขที่มาจากการเป็นตัวของตัวเอง การมองย้อนกลับไปไม่ใช่การเสียใจในสิ่งที่ผ่านมา แต่เป็นการ ยิ้มให้กับทุกโมเมนต์ที่หล่อหลอมให้ฉันเติบโต
​ฉันตระหนักว่าการเดินทางนี้ไม่เคยมีจุดจบ เพราะทุกครั้งที่ฉันกางปีก ฉันกำลังเริ่มต้นใหม่ การเดินทางที่แท้จริงคือการเรียนรู้ที่จะรักตัวเองในทุกย่างก้าว ไม่ว่าจะบินเดี่ยวหรือมีใครบินเคียงข้าง
​วันนี้ ฉันยิ้มให้กับตัวเองในอดีตที่กล้าจะเริ่มต้น และให้คำมั่นว่าจะบินต่อไปด้วยใจที่ซาบซึ้งและสงบ การยอมรับในทุกประสบการณ์ที่ผ่านมาคือของขวัญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ฉันมอบให้ตัวเอง
​แสงแห่งการย้อนมอง
​ท้องฟ้าสีส้ม กระซิบความทรงจำ
​ทุกย่างก้าวคือรอยปีกในใจ
​ฉันมองย้อน ด้วยความซาบซึ้ง
​ขอบคุณลมที่พัดพาฉันมา
​ขอบคุณใจที่กล้าจะบิน
​ท้องฟ้าของฉันยังกว้าง
​การเดินทางนี้
​คือความสมบูรณ์ของฉันตลอดไป
การประกาศอิสรภาพ
​บันทึกการอ่าน
​สถานที่ ใต้ท้องฟ้าที่ฉันเรียกว่าบ้าน
​เมื่อมองย้อนกลับไปที่การเดินทางทั้งเจ็ดบทกับ โจนาธาน ลิฟวิงสตัน นางนวล ฉันเห็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยรอยปีกแห่งความฝัน ความโดดเดี่ยว ความสุข อิสรภาพ ความหวัง และความซาบซึ้ง ทุกบทที่เขียนคือโมเมนต์แห่งการตระหนักรู้ ที่ทำให้ฉันได้พบกับตนเองอย่างแท้จริง ได้ยินเสียงหัวใจที่บอกว่า “ไม่ต้องกลัวที่จะเป็นตัวของตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ”
​โจนาธาน ลิฟวิงสตัน ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมทาง แต่เป็นกระจกสะท้อนความกล้าและความสงบที่สถิตอยู่ในใจฉัน การเดินทางครั้งนี้ได้นำฉันไปสู่สัจธรรมที่ว่า อิสรภาพที่แท้จริงคือการได้บินในท้องฟ้าของตัวเอง (The Sky is the Self) โดยไม่ต้องรอการยอมรับจากใคร ไม่ต้องหวังให้ใครติดตาม และไม่ต้องพิสูจน์อะไรให้โลกภายนอก
​ฉันพบความสุขในความเงียบ ความมุ่งมั่นในความโดดเดี่ยวที่เลือกเอง และความสมบูรณ์ในทุกย่างก้าวที่ขับเคลื่อนด้วยใจที่อิสระ
​การขยายความเชิงปรัชญาและการเป็นตัวของตัวเองอย่างสมบูรณ์
​การที่ฉันเรียกท้องฟ้าแห่งนี้ว่า “บ้าน” นั้น ไม่ใช่บ้านที่สร้างด้วยวัตถุ แต่คือ สภาวะของจิตสำนึก (Consciousness) ที่ปราศจากพันธนาการใด ๆ เมื่อเราเป็นตัวของตัวเองอย่างสมบูรณ์ ความสงบที่เราค้นพบจะแผ่ขยายออกไปโดยธรรมชาติ ทำให้การใช้ชีวิตด้วยความสุขของเรา กลายเป็น แสงแห่งแรงบันดาลใจ ให้แก่ผู้อื่นโดยที่เราไม่จำเป็นต้องพยายามชี้นำหรือสั่งสอนใครเลย
​วันนี้ ฉันยิ้มให้กับตัวเองในอดีตที่กล้าจะเริ่มบิน และให้คำมั่นกับตัวเองในอนาคตว่าจะบินต่อไป ด้วยความสุข ความสงบ และความเป็นฉัน สมุดบันทึกนี้จึงไม่ใช่จุดจบของการเดินทาง แต่เป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้น การเปิดน่านฟ้าใหม่ ๆ ที่รอให้ฉันสำรวจและดำรงอยู่ ขอบคุณโจนาธานที่ยืนยันพลังของการกางปีก และขอบคุณตัวฉันที่กล้าจะบิน ขอให้ลมแห่งอิสรภาพพัดนำฉันไปสู่การเป็นตัวของฉันในทุกวันต่อจากนี้
​ลมหายใจแห่งแสงสว่าง
​ฉันคือท้องฟ้า ฉันคือลม คืออิสระ
​รอยปีกที่ทิ้งไว้ ในห้วงอวกาศ
​จุดหมายไม่มี มีเพียงการบิน
​ทุกโมงยามคือการอยู่ร่วมกับใจ
​ความสมบูรณ์ที่ค้นพบในความเงียบ
​เป็นนิรันดร์ ไม่ถูกผูกด้วยเวลา
​ฉันกางปีกออกไป อย่างเบิกบาน
​สู่สัจธรรมที่รู้ว่า ฉันคือบ้าน
ยังไม่จบนะ แล้วพบกันในบทต่อไปค่ะ

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา