1 ม.ค. เวลา 12:00

คนตัวเล็ก โลกกว้างใหญ่ และใจที่สงบ "Small me, Big world, Quiet mind."

บันทึกการทบทวน สะท้อนคิด กับบทความเพื่อเตือนตนเอง ให้วางความแบกรับไว้ แล้วหันมาใช้ชีวิตด้วยความเบาสบายมากขึ้น
ปีใหม่มักเป็นช่วงเวลาที่เราเฉลิมฉลองให้กับความสำเร็จ การเติบโต และการตั้งเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่สำหรับอนาคต แต่ในขณะที่เรากำลังก้าวเข้าสู่ศักราชใหม่ อาจเป็นเรื่องดีหากเราจะลองหยุดพัก และมองย้อนกลับมาที่ "ตัวตน" ของเราเพื่อพัฒนา และสนุกกับเส้นทางแห่งการเรียนรู้ต่อไป
บทเรียนจากความจ้อยร่อย: เมื่อโลกบอกให้เรา “ตระหนักรู้ตัวตน” ในวันปีใหม่
ในค่ำคืนสิ้นปีทุกๆ ปี ท้องฟ้าถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟจากพลุฉลองปีใหม่ หากเราลองแหงนมองข้ามแสงสีเหล่านั้นขึ้นไปสู่ความมืดมิดของจักรวาล เราจะพบความจริงที่น่าอัศจรรย์ใจอย่างหนึ่ง นั่นคือ "ความจ้อยร่อย" ของมนุษย์ How tiny we are
เรื่องนี้สอดคล้องกับหลากหลายแนวคิดที่มนุษย์เราสามารถเรียนรู้ได้ ไม่ว่าจะเป็น วิถีแห่ง เซน Zen ที่เน้นการเข้าถึงความจริงผ่านความว่างเปล่า Sunyata และการทำลายกำแพงของ "ตัวตน" Ego
การตระหนักว่าเรา Insignificant ไม่สำคัญ ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า แต่มันคือ "ความหลุดพ้นสูงสุด" เพราะเมื่อเราไม่สำคัญ เราก็ไม่ต้องแบกอะไรไว้อีกต่อไป ขณะที่ในปรัชญาเต๋า ก็มีแนวคิดที่ชื่อว่า "อู๋เหวย" Wu Wei ที่มักถูกแปลว่า "การไม่กระทำ" แต่ความหมายที่แท้จริงและลึกซึ้งกว่านั้นคือ "การกระทำที่ไม่ฝืนธรรมชาติ" หรือ การไหลไปตามธรรมชาติ ตามกระแส สิ่งที่เป็นไปของโลก Flow state โดยไม่เอาอีโก้ Ego เข้าไปบงการ
การนำ "อู๋เหวย" มาประยุกต์ใช้เพื่อให้ปีหน้าเป็นปีที่ทำงานได้ทรงพลัง ขณะที่ใจสงบนิ่ง...
1. การทำงานแบบ "น้ำ" Work like Water
น้ำไม่ได้พยายามเอาชนะก้อนหินด้วยกำลัง แต่น้ำไหลอ้อมก้อนหิน หรือใช้ความอ่อนนุ่มหยดลงซ้ำๆ จนหินกร่อน ในที่ทำงาน เมื่อเจออุปสรรค หรือเพื่อนร่วมงานที่ยากลำบาก แทนที่จะใช้แรงปะทะ หรือใช้อารมณ์ควบคุม ซึ่งเหนื่อยและมักล้มเหลว ให้ลองนิ่ง เพื่อสังเกต "จังหวะ" แล้วปรับตัวตามสถานการณ์ หาช่องทางที่ลื่นไหลที่สุดเพื่อไปสู่เป้าหมาย
2. ทำเต็มที่แต่ไม่ "ยึดติด" ในผลลัพธ์
อู๋เหวยสอนว่า เรามีหน้าที่แค่ "ปลูกต้นไม้" แต่เราบังคับให้ต้นไม้โตวันโตคืน หรือบังคับให้ฝนตกไม่ได้
โดยให้โฟกัสที่ "กระบวนการ" The Process ให้ดีที่สุด เมื่อทำส่วนของเราจบแล้ว ให้ปล่อยวางผลลัพธ์ Outcome การไม่พยายามบงการสิ่งที่ควบคุมไม่ได้จะทำให้คุณไม่เครียด และผลงานมักจะออกมาดีกว่าตอนที่คุณกดดันตัวเองเสียอีก
3. เลิกพยายาม "ฉายแสง" จนเกินงาม
เมื่อเราพยายามจะ "ยิ่งใหญ่" หรือ "สำคัญ" ในสายตาคนอื่น เราอาจจะเหนื่อยกับการสร้างภาพลักษณ์และการเปรียบเทียบ ทำหน้าที่ของคุณอย่างเงียบเชียบ และเรียบง่าย หัวใจคือการกระทำ การลงมือทำ เหมือนรากไม้ที่คอยค้ำจุนต้นไม้โดยไม่มีใครเห็น ความว่างเปล่าจากความต้องการคำชมจะทำให้มีสมาธิกับงานอย่างแท้จริง และนั่นคือตอนที่ "แสง" ในตัวคุณจะเปล่งประกายออกมาเองโดยไม่ต้องพยายาม
4. จังหวะชีวิตคือหัวใจ Timing is Everything
ชาวเต๋าเชื่อว่าทุกสิ่งมีเวลาของมัน การพยายามทำบางอย่างในเวลาที่ยังไม่สมควร คือการเสียพลังงานเปล่า
ฝึกเป็นผู้สังเกตการณ์ Observer สังเกตว่าช่วงไหนควร "รุก" ช่วงไหนควร "รอ" การไม่ทำอะไรเลยในจังหวะที่ควรพัก ก็คือการกระทำที่มีประสิทธิภาพอย่างหนึ่งตามหลักอู๋เหวย
การใช้ชีวิตแบบอู๋เหวยจึงไม่ใช่การนิ่งเฉย ขี้เกียจ แต่คือการใช้พลังงานอย่างชาญฉลาดที่สุด เมื่อคุณเลิกพยายามจะ "ควบคุม" ทุกอย่าง คุณจะพบว่าจักรวาลมีจังหวะของมัน และคุณจะสามารถบรรลุเป้าหมายได้โดยไม่ต้องออกแรงฝืนจนเกินกำลัง
"We are but a speck of dust; live lightly, love deeply." เราเป็นเพียงละอองธุลี ใช้ชีวิตให้เบา และรักให้ลึกซึ้ง
• เราเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในกระแสธารเวลา
เรามักใช้ชีวิตราวกับว่าปัญหาที่เราเจอ คือจุดศูนย์กลางของจักรวาล แต่หากมองในสเกลของเวลาโลกที่มีอายุหลายพันล้านปี ช่วงชีวิตของมนุษย์หนึ่งคนนั้นสั้นยิ่งกว่าการกระพริบตาเพียงครั้งเดียว เมื่อมองเห็นความจำกัดของเวลาเช่นนี้ เราจะเริ่มตั้งคำถามว่า เราจะมัวแต่แบกความโกรธ ความพยาบาท หรือความคาดหวังที่หนักอึ้งไว้ทำไม?
• มายาการของการควบคุม
เรามีความเชื่อลึกๆ ว่าเราต้อง "ควบคุม" ทุกอย่างให้เป็นไปตามใจนึก ไม่ว่าจะเป็นความสำเร็จ หน้าที่การงาน หรือความสัมพันธ์ แต่ความจริงก็คือ โลกใบนี้หมุนไปด้วยปัจจัยนับล้านที่เราควบคุมไม่ได้เลย
การพยายามคุมสิ่งที่ไม่สอดคล้องกับธรรมชาติ มีแต่จะสร้างความทุกข์
การยอมรับว่า "เราไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดนั้น" ไม่ใช่การดูถูกตัวเอง แต่คือการปลดปล่อยตัวเองจากภาระที่เกินตัว
• ความไร้ตัวตนที่งดงาม The Beauty of Insignificance
เมื่อเรายอมรับว่าเรา Insignificant หรือไม่ได้สลักสำคัญอะไรมากมายต่อจักรบาลนี้ สิ่งที่ตามมาคือ "ความเบา"
ลดอัตตา (Ego): เมื่อเราไม่คิดว่าตัวเรายิ่งใหญ่ เราจะรับฟังคนอื่นมากขึ้น และให้อภัยตัวเองได้ง่ายขึ้น
ใส่ใจปัจจุบัน ในเมื่อเราควบคุมโลกไม่ได้ สิ่งเดียวที่เราทำได้คือการดูแล "ใจ" ของเราในขณะนี้ให้ดีที่สุด
"ใช้ชีวิตให้เหมือนกับหยดน้ำในมหาสมุทร ที่รู้ว่าตัวเองเป็นเพียงส่วนเสี้ยวเล็กๆ แต่ก็ทำหน้าที่ไหลรินอย่างงดงามในส่วนของตนเอง"
หมั่นเตือนตน เราไม่ได้ยิ่งใหญ่ หรือเก่งกว่าใคร สิ่งที่เรามี สิ่งที่เราเป็น อาจเพราะเพียงเรามีโอกาสที่ดีกว่า อยู่ในสภาพแวดล้อม ในช่วงจังหวะที่ดีกว่าคนอื่น และเราก็ไม่ควรที่จะด้อยค่าผู้อื่น
ถามตัวเองบ่อยๆ ว่า: "ตอนนี้เรากำลังฝืนกระแสน้ำ หรือเรากำลังไหลไปกับมัน?" เพื่อเช็กว่าวันนี้เราเผลอไป "ยึดติด" หรือ "พยายามควบคุม" อะไรมากไปไหม?
ปีใหม่นี้ ลองอนุญาตให้ตัวเอง "ตัวเล็กลง" บ้าง เลิกพยายามเป็นเจ้าของ หรือผู้บงการทุกสรรพสิ่ง แล้วคุณจะพบว่า เมื่อหัวใจไม่ต้องแบกโลกทั้งใบไว้... ความสุขกลับหาได้ง่ายขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ
"ชีวิตไม่ใช่การบงการทุกอย่างให้ได้ดั่งใจ แต่คือการสนุกไปกับความไม่แน่นอน"
สวัสดีปีใหม่ 2569 ขอให้เป็นปีที่เพื่อนๆ ได้ค้นพบความสุขจากการตระหนักรู้ตัวตน และความสงบในใจครับ
#SmallMe
#BigWorld
#QuietMind
#มีความสุขกับการเป็นคนตัวเล็ก
#สนุกไปกับความไม่แน่นอน
#บนเส้นทางแห่งการเรียนรู้
#lifelonglearningjourney
โฆษณา