ความเป็นไปของกาลเวลา ที่จิตต้องเดินทาง. .ไกล.
อดีต ปัจจุบัน อนาคต ..อดีตก็มีอารมณ์โลภโกรธหลง วันนี้ก็มีอารมณ์โลภโกรธ อนาคตก็มีอารมณ์โลภโกรธหลง ห้อมล้อมจิต หมุนวนเวียน เป็นกงจักร สืบต่อเนื่องกันไป อดีตสะสมกรรมา ปัจจุบันก็สร้างกรรมด้วยอารมณ์กรรมที่ปรุงแต่ง อนาคตก็รอข้างหน้า จิตต้องรับกรรม เหมือนวันนี้ เป็นเด็ก พรุ่งนี้เป็นหนุ่มสาว อนาคตก็แก่เฒ่าชรา
กายนี้ก็เคลื่อนที่เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย เป็นสันตติ สืนเนื่องกันไป เดินทางไปหาที่หมายเดียวกัน . เป็นที่สุด . แล้วกายนี้ก็หายตัวไปจากโลก ..จิตเรามาอาศัยโลกชั่วขณะหนึ่ง แล้วจากลา จิตนั่นได้อะไรไป .มันบอกกันไม่ได้เลย ทีเค้าว่า.ของใครของมัน กรรมใครกรรมมัน บุญใครบุญมัน ..ช่วยกันไม่ได้เลย ว่า มาคนเดียว ไปก็ไปคนเดียว ไม่มีใครไปด้วย เปล่าเปลี่ยววังเวง.หน้ากลัวนักหนา เมื่อความเป็นไปของกายที่จิตอาศัย สลายหายไป .วิญญาณทั้งหก หูตาจมูกลิ้นกายใจ หายไปหมดเลย.
คราวนี้ก็ถึงคราวที่ จิคนั่น สะสมอะไรมา ธาตุทั้งสี่จะดูดจิตให้ไปอาศัย ตามสถานที่อันสมควร ..ที่เค้าที่ชอบๆ ที่คนมักว่า ไปที่ชอบๆละกัน อย่ามารบกวนกันเลย .เวลาทำบุญ ผีมันหลอก ก็ว่าไปที่ชอบ .ก็จิตไม่มีเสบียงอะไรเลย พอหมดกายก็มาขอ ..แต่หมดเวลา .ตอนมีกาย เค้าบอกให้สร้างบุญกุศล .ก็ทำเป็นหยิ่ง .เห็นว่าไม่สำคัญ รู้แล้ว แต่ไม่ทำ .แหมมาบอกเตือนอยู่ได้ น่ารำคาญ .
บ้างก็ว่าบุญกุศลไม่มีจริง ...พอไม่มีกายก็มาเรียกร้อง ..ช่วยด้วยๆ ขอบุญฉันบ้าง..มันน่าอุทิศบุญกุศลให้มั้ยนี่ บางที่ครั้งอุทิศบุญกุศลให้ ก็รับไม่ได้เสียอีก เหมือนที่เห็นว่า บุญกุศลไม่มีไม่สำคัญ บางที่ก็ตะโกนถามคนตาย ไปอยู่ที่ไหน ..มีเสียงตอบว่า อยู่ในนรก ไปอยู่นานแค่ไหน .ก็ว่า หนึ่งกัปป์ กว่าจะขึ้นจากนรก ก็ต้องไปเปรต อสุรกาย เป็นสัตว์ กว่าจะได้กายพ่อแม่เป็นมนุษย์ .ก็เป็นอสงไขย.. สงสารจิตตัวเองบ้างมั้ยเนี่ย ที่เค้าว่า จิตต้องเดินทายาวนาน.ทุกข์ทรมาน. ด้วยคำสั้นๆ เกิดตายๆ นับเวลาไม่ได้ นับชาติไม่ได้
สมัยนี้คนเรามีแต่ตัวรู้ ..รู้ไปหมด แม้แต่ AI ก็ตอบได้ว่าบุญเป็นยังไง แต่ไอ้ AI ไม่มีตัวทำ สร้างบุญกุศลบารมี .ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า มะโนสำนึกขึ้นมาได้เลย .
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
