3 ม.ค. เวลา 15:30 • ปรัชญา

การเดินช้าไม่ใช่ปัญหา ถ้าเรายังไม่ยอมถอย

เคยคิดไหม
ว่าเราไปได้ช้ากว่าคนอื่น
ถ้าเปรียบเทียบกันแล้ว
เราถือว่าล้มเหลวหรือเปล่า
แล้วถ้าเราอยากไปช้า ๆ ล่ะ
มันจะผิดอะไร
ฉันเคยมองดูชีวิตของเพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกัน
แล้วก็เผลอกลับมามองตัวเอง
รู้สึกเหมือนว่าเราไปได้ช้ากว่าเขามาก
ในขณะที่เพื่อนหลายคนเริ่มมั่นคง
ในหน้าที่การงานของตัวเองแล้ว
แต่ฉันยังคงหมกมุ่น
กับการค้นหาว่าอะไรคือสิ่งที่อยากทำจริง ๆ
เคยท้อนะ
ว่าหรือเรากำลังทำอะไรผิดไป
จนวันหนึ่ง ฉันได้คุยกับเพื่อนคนหนึ่ง
คนที่ฉันมองว่าอนาคตค่อนข้างดี
เขาเรียนอยู่ในสายการแพทย์
เราคุยกันว่า
ช่วงนี้แต่ละคนกำลังทำอะไรอยู่
แล้วมีประโยคหนึ่ง
ที่ทำให้ฉันหยุดคิดไปพักใหญ่
เพื่อนคนนั้นบอกว่า
เขารู้สึกเสียใจที่เลือกเรียนสายนี้
ทั้งที่เหลือเวลาอีกแค่ปีเดียว
ก็จะเรียนจบจากทั้งหมดหกปีแล้ว
ฉันเลยถามต่อว่า
ทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น
เขาบอกว่า
หลังจากได้เรียนจริง ๆ
กลับรู้ตัวว่าตัวเองไม่ชอบเส้นทางนี้เลย
คำพูดนั้น
ทำให้ฉันกลับมามองตัวเองใหม่
ว่าการที่เรายังไม่เลือกอะไร
ยังอยู่ในช่วงค้นหาตัวเอง
อาจไม่ใช่เรื่องแย่ก็ได้
เพราะอย่างน้อย
เรายังไม่ติดอยู่กับสิ่งที่ไม่ใช่
ไปตลอดชีวิต
เพราะฉะนั้น ฉันจึงบอกตัวเองว่า
ถ้ายังไม่เจอชีวิตแบบที่ต้องการ
ฉันจะลองหลายอย่างไปเรื่อย ๆ
โดยไม่ต้องรู้สึกผิดกับใคร
เพราะสิ่งที่เราเลือก
อาจเป็นสิ่งที่อยู่กับเราไปอีกนาน
สุดท้ายแล้ว
ฉันไม่เคยรู้สึกเลยว่า
การเดินช้าของตัวเองเป็นปัญหา
ตราบใดที่ฉันยังเดินต่อ
และไม่เลือกถอยหลัง
ฉันเชื่อว่า
คนที่เข้ามาอ่านบทความนี้
อาจเป็นคนที่อยากเดินช้าเหมือนฉัน
และฉันอยากบอกคุณว่า
การเดินช้าไม่ใช่ปัญหา
ถ้าคุณไม่ยอมถอย
แล้วคุณล่ะ
คิดว่าตัวเองจำเป็นต้องเดินเร็ว
เหมือนคนอื่นไหม
โฆษณา