การล่าแม่มด: เมื่อความกลัว กลายเป็นอาวุธสังหารผู้บริสุทธิ์
“แม่มด” ในประวัติศาสตร์ ไม่ได้หมายถึงหญิงชราถือไม้กวาดหรือผู้ใช้เวทมนตร์อย่างในนิยาย แต่คือ ผู้คนธรรมดา ที่ถูกสังคมตราหน้าว่าเป็นภัยจากความกลัว ความไม่รู้ และอำนาจที่บิดเบี้ยว
การล่าแม่มด (Witch Hunt) คือหนึ่งในหน้าประวัติศาสตร์ที่โหดร้ายที่สุดของยุโรปและอเมริกา ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15–18 มีผู้คนหลายหมื่นคนถูกทรมาน จำคุก และประหารชีวิต โดยไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ใด ๆ
จุดกำเนิดของความเชื่อเรื่องแม่มด
ในยุคกลาง ผู้คนเชื่อว่าโลกเต็มไปด้วยอำนาจเหนือธรรมชาติ โรคระบาด ภัยพิบัติ หรือความโชคร้าย มักถูกอธิบายว่าเป็นผลงานของปีศาจ
ศาสนจักรและผู้มีอำนาจจึงสร้างภาพของ “แม่มด” ขึ้นมาในฐานะ
- 1.ผู้ทำสัญญากับซาตาน
- 2.ผู้ใช้เวทมนตร์ทำร้ายผู้อื่น
- 3.ศัตรูของพระเจ้า
ใครก็ตามที่แตกต่างจากสังคม มักตกเป็นเป้าโดยง่าย
ใครคือเหยื่อของการล่าแม่มด เหยื่อส่วนใหญ่คือ
- ●ผู้หญิง โดยเฉพาะหญิงหม้ายหรือหญิงที่อยู่ลำพัง
- ●หมอตำแย
- ●ยากจน คนแปลกหน้า หรือผู้ที่ไม่เชื่อฟังศาสนา
ในหลายกรณี แค่ “ถูกใครสักคนกล่าวหา” ก็เพียงพอให้ถูกจับกุม ไม่มีสิทธิ์แก้ตัวอย่างแท้จริง
การสอบสวนและความโหดร้าย
การสอบสวนแม่มดแทบไม่ต่างจากการทรมาน
ผู้ถูกกล่าวหาจะถูก
- ●เฆี่ยน
- ●แขวน
- ●จุ่มน้ำ
- ●บีบอวัยวะ
จนกว่าจะ “ยอมรับสารภาพ” แม้คำสารภาพเหล่านั้นจะเกิดจากความเจ็บปวดก็ตาม
บทลงโทษสุดท้ายมักเป็น การเผาทั้งเป็น หรือแขวนคอในที่สาธารณะ เพื่อ “ขจัดปีศาจ” และสร้างความหวาดกลัวแก่ผู้คน
คดีล่าแม่มดที่โด่งดัง
หนึ่งในเหตุการณ์ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ คดีแม่มดซาเลม (Salem Witch Trials) ในปี ค.ศ. 1692 ประเทศสหรัฐอเมริกา
มีผู้ถูกกล่าวหามากกว่า 200 คน และถูกประหารชีวิต 20 คน จากคำกล่าวอ้างของเด็กหญิงเพียงไม่กี่คน
เหตุการณ์นี้แสดงให้เห็นว่า ความกลัวสามารถลุกลามและทำลายสังคมได้อย่างรวดเร็วเพียงใด
จุดจบของยุคล่าแม่มด
เมื่อวิทยาศาสตร์เริ่มพัฒนา แนวคิดยุคตรัสรู้ (Enlightenment) ทำให้ผู้คนตั้งคำถามต่อความเชื่อไร้เหตุผล การล่าแม่มดจึงค่อย ๆ ลดลง และถูกมองว่าเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของมนุษยชาติ
ปัจจุบัน หลายประเทศยอมรับว่าการล่าแม่มดคือการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายแรง
ดูเพิ่มเติมในซีรีส์
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
