[Histofun Deluxe] 🇻🇪 ประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา | ฉบับไทม์ไลน์ ก่อนศตวรรษที่ 15 - พื้นที่เวเนซุเอลาเป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองหลายเผ่า อาทิ ชาวคาริบ (Carib) ชาวอาราวัก (Arawak) ชาวชิบชา (Chibcha) และชาวติโมโต-คูอิกา

สำรวจ
ลงทุน
คำถาม

มีบัญชีอยู่แล้ว?หรือ

•

6 ม.ค. เวลา 12:00 • ประวัติศาสตร์

🇻🇪 ประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา | ฉบับไทม์ไลน์

ก่อนศตวรรษที่ 15 - พื้นที่เวเนซุเอลาเป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองหลายเผ่า อาทิ ชาวคาริบ (Carib) ชาวอาราวัก (Arawak) ชาวชิบชา (Chibcha) และชาวติโมโต-คูอิกา (Timoto-Cuica)

1498-1499 - คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส และ อลอนโซ เด โอเฆดา (Alonso de Ojeda) สำรวจชายฝั่งของเวเนซุเอลา ปรากฏการตั้งชื่อ "เวเนซุเอลา" (แปลว่าเวนิสน้อย Little Venice) จากลักษณะบ้านเรือนที่ยกพื้นสูงของชนพื้นเมือง

1522 - สเปนเริ่มล่าอาณานิคมในเวเนซุเอลา ก่อตั้งเมืองคูมานา (Cumaná) เป็นนิคมถาวรแห่งแรกในอเมริกาใต้ สเปนเผชิญการต่อต้านจากชนพื้นเมือง

1567 - ก่อตั้งเมืองการากัส (Caracas) ที่ต่อมาเป็นเมืองหลวงของเวเนซุเอลา

1717-1777 - เวเนซุเอลาเป็นส่วนหนึ่งของเขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา (Viceroyalty of New Granada)

1749 - การกบฎต่อต้านสเปนในเวเนซุเอลาครั้งแรก

1777 - เวเนซุเอลาแยกตัวจากเขตอุปราชแห่งนิวกราดา และยกสถานะเป็นเขตผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งเวเนซุเอลา (Captaincy General of Venezuela)

1810 - เมื่อประเทศแม่อย่างสเปนถูกรุกรานจากฝรั่งเศส (ในสงครามนโปเลียน) ทำให้เวเนซุเอลาประกาศอิสรภาพจากสเปน

1813–1819 - ซีมอน โบลีวาร์ (Simón Bolívar) นักปฏิวัติคนสำคัญทำสงครามประกาศอิสรภาพของอาณานิคมในอเมริกาใต้

1821 - เวเนซุเอลาได้รับอิสรภาพอย่างแท้จริงหลังยุทธการคาราโบโบ (Battle of Carabobo) เวเนซุเอลาเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐกรานโคลอมเบีย (Gran Colombia) ที่ประกอบด้วยโคลอมเบีย เวเนซุเอลา เอกวาดอร์ และปานามา [เป็นเหตุผลที่ทำไมโคลอมเบีย เวเนซุเอลา และเอกวาดอร์ มีธงชาติคล้ายกัน 🇨🇴🇻🇪🇪🇨]

1830 - เวเนซุเอลาแยกตัวจากกราน โคลอมเบีย กลายเป็นสาธารณรัฐอิสระภายใต้ประธานาธิบดี โฆเซ อันโตนิโอ ปาเอซ (José Antonio Páez)

1870-88 - ภายใต้ประธานาธิบดี อันโตนิโอ กุซมัน บลังโก (Antonio Guzman Blanco) เวเนซุเอลาดึงดูดนักลงทุนต่างชาติ ปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานให้ทันสมัย และพัฒนาภาคการเกษตรและการศึกษา

1908-1935 - ยุคเผด็จการของฮวน บิเซนเต โกเมซ (Juan Vicente Gomez) เวเนซุเอลากลายเป็นประเทศที่ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ที่สุดของโลก

1948 - ประธานาธิบดีโรโมโล กัลเลกอส (Romulo Gallegos) เป็นผู้นำที่มาจากการเลือกตั้งตามประชาธิปไตยคนแรกของเวเนซุเอลา แต่ถูกโค่นล้มภายในระยะเวลาแปดเดือนจากการรัฐประหารโดยนายพล มาร์กอส เปเรซ ฆิเมเนซ (Marcos Pérez Jiménez)

1958 - มาร์กอส เปเรซ ฮิเมเนซ ถูกโค่นล้มจากอำนาจ ผู้นำฝ่ายซ้ายจากพรรค Democratic Action (พรรค AD) โรโมโล เบตันคอร์ท (Romulo Betancourt) ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี

ทศวรรษที่ 1970 - เวเนซุเอลากลายเป็นประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในภูมิภาคลาตินอเมริกาจากราคาน้ำมันที่เพิ่มสูงขึ้น

1973 - เวเนซุเอลาได้รับประโยชน์จากความเฟื่องฟูของราคาน้ำมันและค่าเงินที่แข็งค่า อุตสาหกรรมน้ำมันและเหล็กถูกโอนมาเป็นของรัฐ

ปี 1989 - คาร์ลอส อันเดรส เปเรซ (Carlos Andres Perez) จากพรรค AD ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีท่ามกลางสภาวะเศรษฐกิจที่ตกต่ำ รัฐบาลเริ่มต้นโครงการรัดเข็มขัดและกู้เงินจาก IMF นำไปสู่การการก่อจลาจล และประกาศใช้กฎอัยการศึก มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยคนจากความรุนแรงบนท้องถนน

1992 - พันเอกฮูโก ชาเวซ (Hugo Chavez) และผู้สนับสนุนพยายามก่อรัฐประหารถึงสองครั้ง โดยมีผู้เสียชีวิตประมาณ 120 คนในการปราบปรามการรัฐประหาร ชาเวซถูกจำคุกสองปีก่อนได้รับอภัยโทษ

1995 - ประธานาธิบดีเปเรซถูกถอดถอนจากตำแหน่งด้วยข้อหาทุจริต

1998 - ฮูโก ชาเวซ ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ริเริ่ม "การปฏิวัติโบลิวาเรียน" (Bolivarian Revolution) จัดทำรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เศรษฐกิจและสังคมแบบสังคมนิยม และนโยบายประชานิยมที่ได้รับเงินทุนจากราคาน้ำมันที่สูงขึ้น ควบคู่ไปกับนโยบายการต่างประเทศที่ต่อต้านสหรัฐฯ

2001 - ประธานาธิบดีชาเวซใช้อำนาจออกกฎหมายที่มุ่งเป้าไปที่การกระจายที่ดินและทรัพย์สิน ท่ามกลางความหวาดระแวงว่า ชาเวซกำลังพยายามรวบอำนาจทั้งทางเศรษฐกิจและการเมืองไว้ที่คนเดียว

2005 - พรรคการเมืองที่ภักดีต่อประธานาธิบดีชาเวซครองเสียงข้างมากในรัฐสภาหลังจากพรรคฝ่ายค้านบอยคอตการเลือกตั้ง

กรกฎาคม 2006 - ประธานาธิบดีชาเวซลงนามข้อตกลงซื้อขายอาวุธมูลค่า 3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐกับรัสเซีย ซึ่งรวมถึงข้อตกลงซื้อเครื่องบินรบและเฮลิคอปเตอร์ นับเป็นการเปลี่ยนทิศทางของกองทัพเวเนซุเอลาจากการพึ่งพาอาวุธจากสหรัฐฯ

ธันวาคม 2006 -ชาเวซชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่สามด้วยคะแนนเสียง 63% ซึ่งเป็นคะแนนเสียงที่มากที่สุดนับตั้งแต่การเลือกตั้งในปี 1947

มกราคม 2007 - ประธานาธิบดีชาเวซประกาศว่าบริษัทพลังงานและโทรคมนาคมที่สำคัญจะถูกโอนเป็นของรัฐ

มิถุนายน 2007 - บริษัทน้ำมันชั้นนำของสหรัฐฯ สองแห่ง เอ็กซอน โมบิล (Exxon Mobil) และโคโนโค ฟิลิปส์ (ConocoPhilips) ปฏิเสธที่จะมอบอำนาจในการดำเนินกิจการในเขตโอริโนโกให้แก่รัฐบาลเวเนซุเอลา ต่อมารัฐบาลเวเนซุเอลาได้ประกาศยึดทรัพย์สิน

กันยายน 2008 - เวเนซุเอลาและรัสเซียลงนามข้อตกลงความร่วมมือในด้านน้ำมันและก๊าซธรรมชาติ มีการซ้อมรบกับกองทัพเรือรัสเซีย นับเป็นการกลับมาของกองทัพเรือรัสเซียในทวีปอเมริกาครั้งแรกนับตั้งแต่สมัยสงครามเย็น

ตุลาคม 2008 - เวเนซุเอลาปล่อยดาวเทียมสื่อสารดวงแรกที่ผลิตจากจีน

มกราคม 2010 - ประธานาธิบดีชาเวซลดค่าเงินโบลิวาร์เพื่อเพิ่มรายได้จากการส่งออกน้ำมัน หลังจากเศรษฐกิจหดตัว 5.8% ในไตรมาสสุดท้ายของปี 2009

กันยายน 2010 - การเลือกตั้งรัฐสภา ฝ่ายค้านได้รับชัยชนะอย่างมีนัยสำคัญ

เมษายน 2012 - รัฐบาลเวเนซุเอลาขยายมาตรการควบคุมราคาสินค้าจำเป็นพื้นฐานเพิ่มเติมเพื่อต่อสู้กับภาวะเงินเฟ้อ ประธานาธิบดีชาเวซขู่ว่าจะยึดทรัพย์สินบริษัทที่ไม่ปฏิบัติตามมาตรการควบคุมราคา

ตุลาคม 2012 - ประธานาธิบดีชาเวซชนะการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สี่

เมษายน 2013 - ประธานาธิบดีชาเวซ เสียชีวิตในเดือนมีนาคมด้วยวัย 58 ปี นิโคลัส มาดูโร (Nicolas Maduro) ผู้สืบทอดอำนาจที่ชาเวซเลือก ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีด้วยคะแนนเสียงที่ฉิวเฉียด ทำให้ฝ่ายค้านคัดค้านผลการเลือกตั้ง

2014–ปัจจุบัน - เวเนซุเอลาเผชิญกับวิกฤตเศรษฐกิจอย่างรุนแรง ภาวะเงินเฟ้ออย่างยิ่งยวด การขาดแคลนสินค้า นำไปสู่การอพยพออกนอกประเทศของประชาชน

กุมภาพันธ์-มีนาคม 2014 - มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 28 คนจากการปราบปรามการประท้วงต่อต้านรัฐบาล

พฤศจิกายน 2014 - รัฐบาลเวเนซุเอลาประกาศลดรายจ่ายของภาครัฐเนื่องจากราคาน้ำมันลดลงต่ำสุดในรอบสี่ปี

กันยายน 2016 - ชาวเวเนซุเอลาหลายแสนคนเข้าร่วมการชุมนุมประท้วงในกรุงการากัสเพื่อเรียกร้องให้ปลดประธานาธิบดีมาดูโร โดยกล่าวหาว่าเขาเป็นต้นเหตุของวิกฤตเศรษฐกิจ

กรกฎาคม 2017 - สภาร่างรัฐธรรมนูญที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นที่ถกเถียง ท่ามกลางการคว่ำบาตรของฝ่ายค้านและการประณามจากนานาชาติ

พฤษภาคม 2018 - ฝ่ายค้านไม่เห็นด้วยกับชัยชนะอย่างเป็นทางการของประธานาธิบดีมาดูโรในการเลือกตั้งประธานาธิบดี

สิงหาคม 2018 - สหประชาชาติระบุว่า ชาวเวเนซุเอลากว่าสองล้านคน ลี้ภัยไปยังประเทศเพื่อนบ้านตั้งแต่ปี 2014

มกราคม-กุมภาพันธ์ 2019 - ฮวน กัวอิโด (Juan Guaidó) ผู้นำฝ่ายค้าน ประกาศตัวเป็นประธานาธิบดี และเรียกร้องให้กองทัพโค่นล้มประธานาธิบดีมาดูโร โดยอ้างว่าการเลือกตั้งในปี 2018 มีการทุจริตเกิดขึ้น สหภาพยุโรป สหรัฐฯ และประเทศส่วนใหญ่ในลาตินอเมริกาประกาศรับรองนายกัวอิโด

ธันวาคม 2020 - ฝ่ายค้านบอยคอตการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติ ซึ่งพรรคของประธานาธิบดีมาดูโรและพันธมิตรได้รับชัยชนะ

กรกฎาคม 2024 - ประธานาธิบดีมาดูโรประกาศชัยชนะในการเลือกตั้งประธานาธิบดี นำไปสู่การประท้วงและวิกฤตทางการเมือง

มกราคม 2025 - มาดูโรเข้าสาบานตนเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สาม

ปลายปี 2025–ต้นปี 2026 - ความตึงเครียดระหว่างเวเนซุเอลากับสหรัฐฯ ที่เพิ่มขึ้น นำไปสู่การแทรกแซงทางทหารของสหรัฐฯ

วันที่ 3 มกราคม 2026 ที่ผ่านมา กองทัพสหรัฐฯ ได้ปฏิบัติการทางทหารในเวเนซุเอลา เพื่อจับกุมมาดูโรและภรรยา ทั้งคู่ถูกส่งตัวไปที่สหรัฐฯ โดยอ้างว่ามาดูโรมีส่วนพัวพันกับการค้ายาเสพติดและอาวุธ เดลซี โรดริเกซ (Delcy Rodríguez) รองประธานาธิบดีดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีรักษาการ

อ้างอิง

Venezuela profile - Timeline. BBC. https://www.bbc.com/news/world-latin-america-19652436

Background Venezuela. Venezuelanalysis. https://venezuelanalysis.com/background/

The History of Venezuela. Chimu Blog. https://www.chimuadventures.com/en/blog/history-venezuela

#HistofunDeluxe

โฆษณา

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน

🇻🇪 ประวัติศาสตร์เวเนซุเอลา | ฉบับไทม์ไลน์

ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน