"ไม้บรรทัดเชิงเหตุผล"
กับ"เกราะกำบังเชิงอารมณ์"
เชิงปรัชญาฝ่ายนึงกำลังใช้
ความสัมพัทธ์เป็นเครื่องมือปกป้องตนเอง
ด้วยอ้างความรู้สึกคือความ
จริงสูงสุดที่ใครก็ห้ามโต้แย้ง
ในขณะที่สังคมไทยมักให้ค่า
กับ"ความราบรื่นของความสัมพันธ์"มากกว่า"ความถูก
ต้องของเนื้อหา"
เรามักใช้ความเห็นอกเห็นใจ
มาเป็นข้ออ้างในการละเลยมาตรฐานหรือคุณภาพของ
ความคิด
ผลที่ตามมาคือการวิจารณ์
เพื่อก่อจึงถูกมองเป็นการ
โจมตีตัวบุคคลไปเสียหมด
"ความถูกต้อง" ถูกเบียดบัง
ไปด้วย "ความถูกใจ"และ
"การรักษาน้ำใจ"
จนกลายเป็นวัฒนธรรม
ที่เน้นประนีประนอมแต่
ขาดการพัฒนาในเชิง
ตรรกะและประสิทธิภาพ
ที่แท้จริง
สถานการณ์นี้มันอยู่ที่เรา
ต้องการคือ "ข้อสรุปที่ถูกต้อง" หรือ"ความสัมพันธ์ที่ราบรื่น"
เพราะในบริบทสังคมไทย
บางครั้ง(บางครั้งนะ)เรา
อาจต้องเลือกอย่างใด
อย่างหนึ่ง
และนั่นน่ะซิเราควรจะคิด
ว่าในระยะยาวการนิ่งเฉย
เพื่อรักษาน้ำใจหรือการพูด
ตรงๆเพื่อความถูกต้อง
สิ่งไหนจะส่งผลเสียต่อ
ความสัมพันธ์มากกว่ากัน
ปวดหัวตึบเบย!
ก่ะแล้วแต่ความสุนทรี
ของแต่ละคนที่มองต่าง
มิติกันไปทั้งๆที่บนพื้นฐาน
ของบริบทจะรู้ว่า“อะไรถูก
รึไม่ถูกต้องก่ะตามที”
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
