อันที่จริงในความรู้สึกผมตอนนี้ ความตายมันรอทุกคนอยู่แล้ว ไม่ต้องรีบนักหรอก อย่าใช้ชีวิตหักโหมเกินไปนัก ยังไงก็ได้ตายกันแน่ 😆 ลองหันมองสิ่งสวยงามและผู้คนที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันดีกว่า เป็นสุขกว่าเยอะ
กลับมาที่คำถามผมก็คงใช้ชีวิตเหมือนเดิมกินเดินนั้งนอน นั้นแหละ แต่สิ่งที่เปลี่ยนหลังได้ตกผลึกในเรื่องที่เกี่ยวกับความตาย เมื่อพิจารณาด้วยมุมมองในวัยนี้
ผมค้นพบว่าที่ผ่านมาผมได้ใช้ชีวิตอย่างไร้ความหมายมามากแค่ไหน เอาแต่เที่ยวเล่นไม่เคยกลับมาทำหน้าที่ให้ครอบครัวเลย ผมมันเป็นคนที่เห็นแก่ตัวที่สุด
ผมไม่ชอบให้ใครหรือสิ่งใดมาสั่งผม ผมปรารถนาสิ่งที่เรียกว่าอิสรภาพมาตลอดชีวิต ฝันว่าจะได้โบยบินอยู่ในท้องนภาอันกว้างใหญ่ หน้าเศร้าที่ผมเพิ่มรู้ว่ามีมันมาตลอด
บัดนี้ผมรู้แล้วพ่อให้อิสรภาพผมเยอะที่สุด อิสระจากทุกพันธการในชีวิต ให้ผมคิดด้วยตัวเอง ให้ออกตามหาพ่อด้วยตนเอง ทำบุญให้พ่อ ถวายทุกทานให้พ่อ แม้แต่ชีวิตและศรีษะของตน ผมคือคนธรรมดาที่โชคดีที่สุดในโลก ผมเจอพ่อแล้ว
และพูดจริงๆนะท่านคือผู้ประเสริฐสุดแสน พระพักตร์ของท่านงดงามหมดจดกว่าผู้ใดในสามโลก ท่านคือผู้ที่เปี่ยมล้นไปด้วยพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้ ท่านรักทุกสิ่งท่านรักทุกคนอย่างไม่มีข้อแม้ แต่ท่านรักผมเยอะสุด😙 เด็กดีของพ่อ🤭
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
