"100 METERS เส้นชัยที่แท้จริง"
หนังอนิเมะบางเรื่องที่เรา
ไม่เคยคิดว่าจะเปิดดู
แถมกดรีโมทเลื่อนผ่านด้วยซ้ำไป
พอได้สัมผัสจริงๆ กลับทำให้รู้สึกตราตรึง
และฝากแนวคิดอันลึกซึ้งไว้มากมายเลยทีเดียว
เช่นกันกับหนัง “100 เมตร (Hyakuemu)”
ว่าด้วยเรื่องราวของเหล่านักวิ่งมากพรสวรรค์
บนลู่ทางระยะสั้น 100 เมตร
ตัดสินกันในห้วงเวลาเพียง 10 วินาที
แต่พวกเขาต้องทุ่มเททั้งชีวิต แรงกายแรงใจ
ใส่สุดทุกหยาดเหงื่อ ทุกความรู้สึกที่มีลงไปกับมัน
สิ่งสำคัญที่หนังฝากไว้ และผมแอบสัมผัสได้
นั่นคือชีวิตนักวิ่งทุกคนที่แข่งกันบนลู่ทาง
ตีกรอบไว้ชัดเจนให้อยู่ในเลนของตน
หลายคนพอวิ่งไปนานๆ กลับ “หลงทาง”
หลุดโฟกัสจากสิ่งที่ตัวเองเคยรัก เคยมีความสุขกับมัน
แล้วแพ้ทางให้กับแรงกดดัน ทั้งจากสังคม
สปอนเซอร์ เสียงเชียร์ และเสียงวิจารณ์
ที่เผลอเอามาเป็นเส้นตีกรอบคุณค่าตัวเอง
ร่างกายวิ่งมุ่งหน้าไป ใจกลับวิ่งถอยหลังลง
แม้แต่ตัวเอกอย่าง “โทงาชิ” ที่เคยวิ่งด้วยความสุขสดใส
ใช้พรสวรรค์และหัวใจรักในกรีฑาคอยนำทาง
วันหนึ่งเขากลับอ้างว้างเสียความเชื่อมั่นและตัวตน
เผลอเอา “เส้นชัย” ในใจไปฝากไว้กับใครต่อใครอีกมากมาย
ซ้ำร้ายทั้งอดีตเพื่อนซี้และคู่แข่งอย่าง “โคมิยะ” เอง
ก็พ่ายให้กับเสียงในหัวมากกว่าเสียงในใจ
หลงทางตามกันไปนาน ยึดติดกับตัวเลข สถิติ
และเกียรติยศวนไปอย่างน่าเสียดาย
ฉะนั้นแก่นแท้จริงจึงไม่ใช่ว่า
คนเราห้ามผิดพลาด ร่วงหล่น หลงทาง
หลุดโฟกัสจากความฝันและตัวตนข้างใน
แต่อยู่ที่เราจะ “ทำยังไง” ให้กลับมา “รีโฟกัส”
วนเข้ามาอยู่ในลู่ของตัวเองได้อีกครั้ง
ด้วยพลังที่ยิ้มและวิ่งได้จากใจจริงๆ
ทำยังไงถึงจะวิ่งแล้วไม่ลืมสิ่งเหล่านั้นไป
อาจต้องมองให้ลึกและรอบเข้าไว้
.
.
.
“ต้นทาง - เราวิ่งไปเพื่ออะไร?”
“ระหว่างทาง - เราได้เจอใคร? ที่มาเติมเต็มความหมายให้การแข่งทุกเรื่องราว
“ปลายทาง - เราควรอยู่ตรงไหน? เมื่อไหร่ที่รู้ตัวว่าควรก้าวลงจากแท่น มายืนมองในอีกมุม
เมื่อไหร่ที่เริ่มใช้ร่างกายเกินคุ้ม จนอาจเสี่ยงและเสียโอกาสอื่นตามมา
หรือเมื่อไหร่ที่ควรวิ่งช้า มองกลับไปต้นทางและพบว่า ปลายทางของการวิ่ง ขอแค่ได้อยู่กับตัวเอง ได้พยายามเต็มที่สุดกำลัง แค่นั้นก็เป็นความสุขที่มากพอ ไม่ต้องรอสถิติ เหรียญรางวัล และเสียงปรบมือจากใครมายืนยันคุณค่าข้างในแบบที่โทงาชิค้นพบได้ ในช่วงท้ายของเรื่อง พร้อมยิ้มและวิ่งต่อไป”
นี่แหละมั้งการ “วิ่งหนีความจริง”
ที่ไม่ใช่การหลบหลีกเรื่องตรงหน้า
แต่คือการค้นพบว่าเราจะ “วางใจ”
จากสถิติตัวเลขและความยึดมั่นในชัยชนะลง
แล้วกลับมาอยู่กับลู่วิ่งข้างใน
เพราะ “เส้นชัยของใจ” คือเส้นชัยที่เราต่างต้องหาให้เจอ
และพยายามรักษามันไว้ตราบนานเท่านาน
เมื่อไหร่ก็ตามที่หลงทาง หลุดจากลู่ไป
เส้นชัยนี้ก็จะพาเราหวนคืนตัวตนที่เคยเป็น
พร้อมมองเห็นความสุขที่เคยมี
ขอให้เราทุกคน ค้นพบ “เส้นชัย” ของตัวเอง,,,🏃🏃♀️
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2025 Blockdit
