10 ม.ค. เวลา 03:24 • ปรัชญา
ปะต้าคิดว่านะ!
บางทีสิ่งที่โลกเรียกว่า“จำเป็น”
ก็เป็นเพียงฉันทามติของสังคมภายใต้ความกลัว
ไม่ใช่ความจริงของชีวิต
เราถูกสอนว่าต้องมีสถานะ
ต้องมีคำยอมรับมีความ
สำเร็จในแบบเดียวกัน
แต่เมื่อได้อยู่กับตนเองจริง ๆ
เราอาจค้นพบว่าชีวิตยังเดิน
ต่อได้โดยไม่ต้องมีเสียงปรบ
มือคำอวยคำป้อยอสรรเสริญ
อันใด
ความสุขไม่จำเป็นต้องมี
เหตุผลรองรับโดยคุณค่า
ไม่จำเป็นต้องถูกวัด
โลกต้องการคำอธิบาย
ต้องการเหตุผลต้องการ
รูปธรรมในการให้คำเยินๆ
ยอๆเพื่อประกอบคุณค่า
แต่ในทางกลับกันเนื้อแท้ชีวิต
ต้องการความรู้สึกที่หลายครั้ง
สิ่งที่ไม่มีนั้นทำให้เราเป็นอิสระมากที่สุด
และสุดท้ายความสวยงาม
ของบางสิ่งมันก่ะแค่อยู่ที่ตา
ของเรา“มองอยู่”นั่นเอง
เชื่อเต๊อะว่าคุณต้องสวย
เพราะ“ปะต้า”มองคุณอยู่
โฆษณา