เมื่อวาน เวลา 13:37 • ประวัติศาสตร์
สาธุชนทั้งหลาย... เมื่อเราเห็นตู้บริจาคที่เขียนว่า "ชำระหนี้สงฆ์" คนส่วนใหญ่มักเข้าใจเพียงผิวเผินว่า คือการบริจาคเงินเพื่อช่วยพระสงฆ์ชำระหนี้สินส่วนตัว หรือหนี้ค่าสาธารณูปโภคของวัด เช่น ค่าน้ำ ค่าไฟ ซึ่งนั่นเป็นเพียงความหมายใน ระดับโลกิยะ (ทางโลก) เป็นการช่วยเหลือให้ท่านดำรงสมณเพศอยู่ได้โดยสะดวก
แต่ใน ระดับโลกุตระ (ทางธรรม) นั้น "หนี้สงฆ์" ที่แท้จริงและน่ากลัวที่สุด คือ "หนี้แห่งอวิชชา"
หนี้อวิชชาคืออะไร? คือ "หนี้" ที่สรรพสัตว์ทั้งหลายได้ก่อไว้กับ "วัฏสงสาร" หนี้ที่ทำให้เราต้องเวียนว่ายตายเกิดอย่างไม่จบสิ้น หนี้ที่เกิดจากการไม่รู้ความจริงอันประเสริฐ (อริยสัจ 4)
ใครคือ "เจ้าหนี้"? "เจ้าหนี้" ก็คือ "กิเลส" และ "กรรม" ที่คอยทวงถามเราอยู่ทุกขณะจิต ดึงเราให้จมอยู่ในความทุกข์
การบวชคือการ "ประกาศตนเพื่อชำระหนี้": การที่บุรุษสละเรือนมาบวช ก็เปรียบเสมือนการประกาศตนต่อโลกธาตุว่า "ข้าพเจ้าจะขอชำระหนี้ก้อนใหญ่ที่สุดนี้ให้สิ้นไป ด้วยการปฏิบัติภาวนาตามคำสอนของพระพุทธเจ้า"
ดังนั้น การ "ชำระหนี้สงฆ์" ที่ถูกต้องที่สุด คือการสนับสนุนให้พระภิกษุสงฆ์ได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมอย่างเต็มที่ เพื่อชำระ "หนี้อวิชชา" ของท่านให้หมดสิ้นไป เมื่อท่านหมดหนี้แล้ว ท่านก็จะกลายเป็น "เนื้อนาบุญ" อันบริสุทธิ์ เป็นดั่งประทีปส่องทางให้เราทั้งหลายได้เดินตามต่อไป
1
โฆษณา