12 ม.ค. เวลา 03:38 • ความคิดเห็น
เวลาที่จิต จากโลกนี้ไป สิ่งต่างๆก็ทิ้งไว้ในโลก ไปแต่จิตดวงเดียว แม้คาถาอาคม ที่เค้าสักตามตัว ก็เอาไปไม่ได้ อารมณ์นึกคิด ก็ไม่มี เพราะไม่เหลือสมองให้นึกคิดอีกแล้ว มันไม่เหลืออะไร . จิตต้องหาที่อยู่อาศัยใหม่ . จะได้กายอะไรล่ะทีนี้ บางคนจิตออกจากกาย..
..แหม สังขารเปลี่ยน ขันธ์ห้าเปลื่ยน เป็นเปรต เสียนี่ . อดอยาก .หิวโหย . ได้สังขารใหม่ . รับรู้อะไรใหม่ๆ ไปตามสังขารกรรม . บางคนก็จิตออกจากร่าง ก็มายืนร้องไห้ .ตอนเค้าจะเผา มีสมบัติมากมาย ทิ้งไว้ในโลก เอาไปไม่ได้ . ทิ้งให้ลูกหลายแก่งแย่ง ทะเลาะกัน. ที่ร้องไห้ เพราะสมบัติที่อุตส่าห์หามากองไว้ ในเค้าทะเลาะกัน .ไม่ได้เอาปัจจัยที่หามา มาแปรสภาพเป็นทานเป็นบุญหนุนนำจิตตัวเองเลย ที่มายืนดู .ก็เพราะที่ว่า ให่เวลาเจ็ดวัน รอรับบุญกุศล ..จะได้มีเสบียงหอบกิ้วไปกับจิต .ก่อนที่เค้าจะดูดจิต ไปสู่สถานที่อันสมควร
การที่ได้เห็น เรื่องราว ที่จิตออกจากกาย ตอนที่ไปฟัง พระท่าน สวดอภิธรรมงานศพ ได้เจอะเจอ เรื่องราวที่จิตไม่มีกายแล้ว เพิ่งตายไป .เห็นแล้ว ก็รู้สึกกลัว เราก็ยังมีกายให้อาศัยอยู่ พอไม่มีกาย ..กายเปลี่ยนแปลง ไปอาศัยรูป.กรรม เอ..หากเราตาย จิตไม่มีกาย เราจะเป็นอย่างเค้ามั้ยเนี่ย .จิตบางดวง เหม็นอย่างกับ หนูตายซาก
บางดวงก็เป็นเปรตเลย บางดวงก็ยังไม่รู้ตัวว่าตาย ก็เหมือนตกในภวังค์ เดินทักคนนั้น คนนี้ แต่ไม่รู้ตัวว่าตาย ตอนเป็นคนเห็นเค้าทำบุญสวดมนต์ ก็ไม่สนใจ .พอจิตออกจากาย ก็รับบุญไม่ได้ เหมือนตอนที่มีชีวิตอยู่
1
โฆษณา