12 ม.ค. เวลา 03:49 • นิยาย เรื่องสั้น

ใครคนหนึ่งเดินเข้ามา ใต้ฟ้าครึ้ม พร้อมกับร่มคันใหญ่ ใต้ร่มคันนั้น ฉันคงผิด ที่หวังว่าเขาจะอยู่ตลอดไป

∆∆∆∆∆
"วัตถุประสงค์ของศิลปะ คือ การมอบรูปทรงให้กับ ชีวิต"
วันนี้เธอไม่ได้มาเพื่อหลบซ่อนจากสิ่งใด แต่มาเพื่อเผชิญหน้ากับความเงียบสงบของผืนน้ำที่ซัดสาด เธอกำลังใคร่ครวญถึงการเดินทางครั้งต่อไป ชีวิตที่ผ่านมาสอนให้เธอรู้จักเตรียมพร้อมรับมือกับทุกสิ่ง เหมือนกับการพกร่มไว้แม้ในวันที่ฟ้าใส
เธอยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ปล่อยให้ลมทะเลพัดผ่าน พลางคิดว่า... จุดหมายต่อไปของร่มคันนี้และตัวเธอ จะพาไปพบกับเรื่องราวแบบไหนอีกนะ
เธอ" ยืนอยู่เพียงลำพังที่ชายหาด มองไปยังขอบฟ้าที่กำลังเปลี่ยนสีจากสีครามเข้มเป็นสีทองอ่อนๆ เงาของเธอทอดยาวตัดกับแสงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับ
วันนี้ท้องฟ้าไร้เมฆ แต่ข้างกายเธอกลับมีร่มสีดำวางอยู่
ร่มคันนั้นไม่ใช่เครื่องป้องกันฝนในวันนี้ แต่มันคือเพื่อนคู่คิดที่ผ่านเรื่องราวมากมายมากับเธอ ทั้งในวันที่พายุโหมกระหน่ำและในวันที่หัวใจเปียกชื้นไปด้วยความเศร้า
ทุกครั้งที่หยิบมันขึ้นมา ความทรงจำจะย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านั้น
" เมื่อฉันลืมตา แล้วโลกเปลี่ยนไป"
∆∆∆∆∆∆∆∆
เธอยังขอบคุณมันแม้ในวันที่ไม่มีฝน
10:49
monday 12 January 2026
โฆษณา