"POTATO ยินดี: นิยามชีวิตที่เราอาจลืมไปนาน"
ถ้าให้หลับตานึกถึง
โมเมนต์แห่งความ “ยินดี”
เชื่อว่าหลายคนคงนึกถึงห้วงเวลาที่
เกิดขึ้นแล้วอย่างงดงาม
เป็นทั้งความสุข ความทรงจำ
ที่เข้ามาทำงานกับหัวใจ
ไม่ว่าชีวิตจะเหนื่อยยากเพียงใด
ความรู้สึกนั้นก็จะคอยปลอบประโลมใจ
คอยมอบพลังให้ไปต่อได้ในแต่ละวัน
และหากมองในมุมกลับกัน
ความยินดีนั้นก็อาจเข้ามาเติมเต็มชีวิตเรา
แม้ว่าเรื่องราวนั้นๆ จะยังไม่เกิดขึ้นก็ตาม
นับเป็นความงดงามอีกแง่มุมที่ชวนให้อบอุ่นหัวใจ
จนแอบลองทบทวนข้างใน
ว่าครั้งล่าสุดที่เรายินดีได้แบบนี้ในชีวิต
มันคือเมื่อไหร่กัน?
.
.
.
อาจเป็นสายใยผูกพันที่ถักทอเข้าด้วยกัน
กับความตื่นเต้นที่กำลังจะได้เจอใครสักคน
ผู้เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเรา
แม้ว่าเขาจะยังไม่ทันได้ลืมตา
ยื่นมือน้อยๆ เข้ามาสัมผัส
และส่งเสียงทักทายที่ก้องกังวาน
ทว่าไพเราะจับใจ ราวกับเสียงดนตรี
ที่บรรเลงอย่างละเมียดละไมจากเบื้องบน
อาจเป็นโมเมนต์ที่ความสุขมันเอ่อล้น
ในวินาทีที่รู้ว่ากำลังจะได้ไปรับเลี้ยง
น้องหมาหรือน้องแมวคนแรกของบ้าน
เข้ามาเป็นอีกหนึ่งพลังงานดีๆ
และความหมายของชีวิต
ที่แม้จะคุยกันละภาษาก็เข้าใจ
เมื่อเราใช้ภาษาใจคุยกันเสมอมา
แค่ทำงานเหนื่อยๆ แล้วนึกขึ้นได้ว่า
จะกลับไปลูบ กอด หอมไอต้าวเพื่อนรักให้เต็มปอด
มันก็แอบยินดีล่วงหน้า มีความสุขที่สุด
อาจเป็นความรู้สึกลิงโลดไม่หยุด
เมื่อรู้ว่าเพื่อนเก่ากำลังเข้ามาในชีวิตใหม่
ได้พูดคุย หยอกล้อ อัปเดตท่วงทำนองในใจ
ยิ่งพอรู้ว่าจะได้กลับมารียูเนียนกันอีกที
มันโคตรดีใจจนยากจะบรรยาย
ตื่นเต้นคล้ายหัวใจจะพุ่งออกมา
เพราะคนบางคนก็ทำให้ได้รู้ว่า
กาลเวลาไม่อาจเปลี่ยนแปลง
ความรู้สึกดีๆ ที่เคยมีต่อกันได้เลย
และความคุ้นเคยในวันวานมันกลับ
แน่นแฟ้นขึ้นด้วยซ้ำไปในปัจจุบัน
หรือต่อให้เป็นเพียงห้วงเวลาสั้นๆ
ที่เราได้กลับมาพบคนสำคัญ
ก่อนวาระเวลาแห่งชีวิตจะพาให้จากกันไป
อย่างน้อยการได้ใช้เวลา สัมผัสกาย สื่อหัวใจ
ให้รู้ว่ายังมีคนที่รักและห่วงใยเขาเสมอมา
ย้ำเตือนว่าเราสามารถยินดีที่ได้พบและรักกัน
แม้จะเป็นช่วงเวลาก่อนการจากลาก็ตามที
อย่างน้อยการสิ้นสัญญาณเสียงชีพจรแบบนี้
ฉันยังยินดีที่รู้ว่าจะได้กลับไปเจอเธอ
ยอดรักผู้เฝ้ารออยู่ในอีกภพ ในที่ที่เป็นของเรา
.
.
สื่อให้เห็นแง่มุมหลายเรื่องราว
ที่ส่งผ่านความยินดีล่วงหน้า
แม้ว่าในระหว่างทางเราอาจประหม่า
กังวล เคร่งเครียด ไม่แน่ใจกับผลลัพธ์ที่อาจได้
อย่าง “พี่ปั๊บ” กับขวบปีที่ผ่านมา
ต้องใช้เวลาอยู่กับความกังวล
จนแอบตั้งคำถามมากมายกับตัวเอง
เมื่อลูกคนแรกกำลังจะมา
ไม่รู้เลยว่านิยามแห่งการเป็นพ่อที่ดี
เขาควรเป็นแบบไหน ณ ตอนนั้นโอเคมั้ย
กับการเตรียมหัวใจไว้พบเจอน้องฌาน
แต่แล้วก็ปล่อยให้กาลเวลาล่วงผ่าน
เต้นระบำไปกับท่วงทำนองของชีวิตไป
ปล่อยให้จังหวะจะโคนเป็นไปตาม
ธรรมชาติและความเหมาะสมของมัน
เพราะสิ่งสำคัญคือ “ความยินดี” ที่ส่องประกายในหัวใจ
เป็นความรู้สึกที่พูดไม่ออก บอกไม่ได้
รู้แค่ข้างในมันตื้นตัน อยากจะทำทุกวันหลังจากนั้น
ให้ตัวเรา “ดีขึ้น” และ “พร้อมขึ้น” ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เหมือนฉากใน MV ที่คุณพ่อเตรียมประกอบเตียงไม้
รอรับลูกที่กำลังจะเกิดมา
เขาไม่รู้หรอกว่าอนาคตจะเป็นยังไง
จะทำได้ดีสมกับที่ตั้งใจไว้แค่ไหน
รู้แค่จะรักและทำเพื่อลูกอย่างสุดหัวใจ
ตั้งแต่วันนี้ ตอนนี้ วินาทีนี้เลย
เผื่อว่าวันหนึ่งที่ลูกเติบโตและมองกลับมา
จะพบว่าพ่อแม่เราเขามากเพียงใด
และยินดีแค่ไหนที่ได้เป็นครอบครัวเดียวกัน
หรือ “คุณแม็ก The Darkest Romance”
ผู้ให้กำเนิดเพลงนี้กับพี่ๆ “POTATO”
ก็เคยมีประสบการณ์คล้ายกัน
จากวันที่รับน้องแมวใหม่มาเลี้ยง
แล้วมีทั้งความกลัว กังวล แต่ก็ยินดี
อบอวลอยู่ในใจ ยากจะเอ่ยออกมา
ทำเอาผมแอบนึกถึงเจ้าชูการ์
เพื่อนเหมียวจอมซนที่บ้าน
ซึ่งเมื่อมองผ่านไปยังวันแรกที่รับเขามา
เราก็ไม่รู้จริงๆ ว่าจะเลี้ยงเขาให้ดียังไง
ไม่มีทั้งความรู้และประสบการณ์เลี้ยงมาก่อนเลย
รู้แค่วันนั้นมันช่างยินดี ตื่นเต้น
ใจสั่นเหมือนกลองสองกระเดื่องที่หวดรัวๆ
ส่วนหนึ่งคือโอบรับความกลัว กังวล
อีกส่วนอีกความยินดีที่เปี่ยมล้นในใจ
เหมือนกำลังจะได้เจอลูกคนแรกยังไงยังงั้นเลย
จากความกังวล ไม่รู้ในวันนั้น
เผลอแพรพเดียวก็เลี้ยงเขามาเป็นปีที่ 6
เติบโตเป็นแมวขาวสุดห้าว ปราดเปรียว แสนรู้
บางทีก็ดูขี้อ้อน ชวนเล่นไม่พัก
เป็นส่วนสำคัญในชีวิตที่ไม่ว่าจะเหนื่อยงานยังไง
ก็จะหาเวลาพาเขาเดินเล่นหรือใช้เวลา
เล่นกับเขาในบ้านให้ได้ เสมือนเพื่อนคนหนึ่ง
แบบอีกฉากใน MV ที่น้องหมาตาเดียว
กำลังตั้งตารอคอยใครสักคนมารับเขาไป
จากกรอบกรงเดิมๆ ที่เงียบเหงาจับใจ
จนได้มีวันที่ได้รับการ “มองเห็น” เขาจริงๆ
เป็นความรักแสนบริสุทธิ์ในทุกสิ่ง
ที่แม้น้องจะมีตาเดียว ไม่สมบูรณ์แบบ
แต่การมีเขาอยู่ให้เรารัก
และเติบโตไปด้วยกันนี่แหละ
ที่สมบูรณ์แบบที่สุดเลย
หรือจริงๆ แล้วความยินดีต่างๆ ในชีวิต
ไม่ได้อยู่ไกลตัวอย่างที่เราเคยคิดกันเลย
บางทีอาจอยู่ใกล้ๆ รายล้อมตรงหน้าด้วยซ้ำไป
แบบในหนัง Perfect Days ที่คุณลุง พนง. ขัดห้องน้ำในญี่ปุ่น
เขาก็ดื่มด่ำ ยินดีได้ในทุกโมเมนต์อันราบเรียบแต่ละวัน
อาจเป็นเสียงนกน้อยร้องเพลงกัน เสียงเพลงโปรดจากเทป
หรือการได้ลั่นชัตเตอร์กล้องฟิล์มเก็บภาพดีๆ ไว้ดู
เพลงนี้จึงทำหน้าที่เหมือนการสะกิดไหล่คนฟังเบาๆ
ว่าเราสามารถสร้างความยินดีขึ้นมาได้ในทุกวัน
โดยไม่ต้องรอให้เปลี่ยนศักราชใหม่ขึ้นมา
รักใครให้บอก ชื่นชมใครก็พูด อยากเจอใครก็ลองนัดดู
โดยเฉพาะพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ที่เขา
อาจจะรอใช้เวลากับเราอยู่
เพราะไม่มีใครรู้ว่าเราจะจากกันเมื่อไหร่
ลองอนุญาตให้หัวใจได้สัมผัสความ “ยินดี” ให้คุ้นเคย
แม้ระหว่างทางจะยังมีพายุของความไม่มั่นใจ ไม่รู้เลย
แต่มันก็งดงามพอที่จะทำให้เราอยากใช้ชีวิตต่อไป
“ความยินดี” ในที่นี่จึงไม่ใช่แค่จุดหมายปลายทาง
แต่มันคือการเรื่องราวระหว่างทางของการเติบโต
ที่อนุญาตให้ความกังวลได้ทำหน้าที่ของมัน
ขณะเดียวกันก็ได้นำพาความรู้สึกดีๆ มากมายมาให้หัวใจ
ได้มีพลังก้าวต่อไป และอยากจะทำให้ดีกว่าเดิม
จริงอยู่ที่เพลงนี้พี่ปั๊บได้ร่วมแต่ง
เพื่อเป็นสื่อแทนใจให้ฌานบอย
ลูกชายตัวน้อยน่ารักที่เพิ่งได้เจอกัน
แต่ลึกๆ ผมว่าเพลงนี้คือเพลงที่มีไว้สะกิดใจเราทุกคน
ว่าอย่าลืมหรือรอที่จะสร้างความยินดีให้ชีวิตตัวเอง
เหมือนความในใจที่เสริมไว้ในบทเพลงนี้เลย
.
.
.
"ยินดีที่จะได้พบเธอ มากเลย
ยินดีที่จะได้คุ้นเคย มากมาย
ยินดีที่จะได้รักเธอ ให้มากกว่าเดิม
จากนี้ แสนไกล ยินดี ยินดี จากใจ
.
.
นาทีที่จะได้พบกัน จะเหมือนสวนดอกไม้
และช่วงเวลาที่มีกัน ฉันจะโอบกอดด้วยใจ
แม้เราจะยังไม่ได้พบกันจริงๆ โปรดรับรู้ทุกสิ่ง
ฉันรัก เธอแล้ว ทั้งใจ…ฉันรักเธอ"
ยินดีเหลือเกินที่ยังมีชีวิตให้ได้ยินดี
และยินดีจากใจได้ฟังเพลงนี้
เป็นเพลงที่มีความหมายมากมายจริงๆ
ขอบคุณแรงบันดาลใจและภาพจากพี่ๆ : POTATO
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
