"อุเบกขา...
ต้องมีปัญญา คนที่จะวางเฉยได้
ต้องมีปัญญา ประกอบด้วยปัญญา
พิจารณาถึงบุญกรรม บาปเวร บุญวาสนาบารมีของมนุษย์สัตว์ทั่วไปว่ามนุษย์
สัตว์ทั้งหลาย เกิดมามีกรรมเป็นของของตน ตน นั่นแหละ! เป็นผู้ได้รับผลของกรรม
คนอื่น...จะรับแทนไม่ได้
คนอื่น...เป็นแต่ผู้ช่วยเมตตาแนะนำ
และตักเตือน ให้เขาเว้นจากความชั่ว
เมื่อเขาไม่ได้ทำกรรมชั่ว เขาก็ไม่เดือดร้อน
เมื่อเขาไม่ทำกรรมชั่ว และไม่เดือดร้อนแล้ว
ใจของเขา ก็สบาย เป็นอุเบกขา เป็นความดีของเขา ที่ทำตามคำสอน ของเรา
คราวนี้...เมื่อเราสอนเขา