วันพฤหัสที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙
แรม ๑๒ ค่ำ เดือนยี่ (๒) ปี มะเมีย
อิณาทานํ ทุกฺขํ โลเก
การเป็นหนี้เป็นทุกข์ในโลก
วันพฤหัสที่ ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๙
แรม ๑๒ ค่ำ เดือนยี่ (๒) ปี มะเมีย
วิริเยน ทุกฺขขมจฺเจติ
คนล่วงทุกข์ได้ เพราะความเพียร
"#ทุกข์เป็นของไม่ควรละแต่เป็นของควรต่อสู้
ความทะเยอทะยาน
อยากได้สุข
หรือไม่อยากให้มีทุกข์ต่างหาก
เป็นของควรละ
ผู้ที่จะพ้นจากทุกข์ได้ในโลกนี้
ล้วนแล้วแต่ยกทุกข์ขึ้นมาเป็นเหตุทั้งนั้น
ดังนั้นทุกข์กับความเพียรเท่านั้น
ที่มีค่ามากในโลกนี้"
.... หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
"ศรัทธาที่เกินหน้าปัญญา
กลายเป็น งมงาย
ปัญญาที่เกินหน้าสติ
กลายเป็น หลงตัวเอง
สมาธิที่เกินหน้าปัญญา
กลายเป็น เกียจคร้าน"
โอวาทธรรม
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี
"อุเบกขา...
ต้องมีปัญญา คนที่จะวางเฉยได้
ต้องมีปัญญา ประกอบด้วยปัญญา
พิจารณาถึงบุญกรรม บาปเวร บุญวาสนาบารมีของมนุษย์สัตว์ทั่วไปว่ามนุษย์
สัตว์ทั้งหลาย เกิดมามีกรรมเป็นของของตน ตน นั่นแหละ! เป็นผู้ได้รับผลของกรรม
คนอื่น...จะรับแทนไม่ได้
คนอื่น...เป็นแต่ผู้ช่วยเมตตาแนะนำ
และตักเตือน ให้เขาเว้นจากความชั่ว
 
เมื่อเขาไม่ได้ทำกรรมชั่ว เขาก็ไม่เดือดร้อน
เมื่อเขาไม่ทำกรรมชั่ว และไม่เดือดร้อนแล้ว
ใจของเขา ก็สบาย เป็นอุเบกขา เป็นความดีของเขา ที่ทำตามคำสอน ของเรา
คราวนี้...เมื่อเราสอนเขา
เราก็พิจารณาเช่นนั้น เหมือนกันว่า...
น้ำขี้โคลน มองไม่เห็นตัวปลา ฉันใด
คนที่ทำกรรมกิเลสมาก ไม่มีปัญญา
ใครจะตักเตือนชี้ เหตุผลให้ฟังสักเท่าใดๆ
ก็ย่อมรู้ตามไม่ได้ เอาแต่ใจของตัวถ่ายเดียว
เมื่อพิจารณาอย่างนี้แล้ว...
ใจ ก็วางเฉยได้."
โฆษณา