17 ม.ค. เวลา 02:45 • ปรัชญา

น้อยนิด.. มหาศาล

ในวันที่โลกหมุนเร็ว
จนเราเผลอประเมินค่าชีวิตเป็นเพียงตัวเลข
การหยุดพัก…เพื่อระลึกว่า หัวใจของเรามี
ราคาสูงเกินกว่าจะแลกกับบางสิ่งที่อาจไร้ค่า
บ่อยครั้งที่เราทุ่มเททั้งชีวิต เพียงเพื่อซื้อเศษเสี้ยวความพึงพอใจจากสายตาของผู้อื่น
จนหลงลืมไปว่าคนในกระจกที่จ้องมองเราอยู่นั้น
เฝ้ารอคำ “ขอบคุณ” มานานเพียงใด
ลองขอบคุณเขาดูสักครั้ง
ขอบคุณที่ยังยืนหยัด
ขอบคุณที่อดทน
และขอบคุณที่ยังเลือกจะรักชีวิต
ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและซื่อสัตย์ที่สุด
ไม่ต้องรอให้ใครมาอนุญาต เพราะในโลกใบนี้
ไม่มีใครยากจนไปเสียทุกอย่าง
หากเราหยุดเปรียบเทียบชีวิต กับมาตรวัดของคนอื่น
เราจะเริ่มมองเห็น “ความร่ำรวย” ในแบบของเราเอง
ร่ำรวยในหยาดเหงื่อแห่งความพยายาม
ร่ำรวยในความกล้าหาญที่ก้าวผ่านวันเลวร้าย
และมั่งคั่งในรอยยิ้มเล็ก ๆ ที่ใครบางคนส่งมาให้
…ในวันที่ใจล้า
เมื่อเราเริ่มมองโลกด้วยหัวใจ
เราจะพบความจริงอันเรียบง่ายว่า
ความสุขที่แท้จริง
มักซ่อนตัวอยู่ในเรื่อง “น้อยนิด”
แต่ให้ผลลัพธ์ทางใจที่ “มหาศาล”
และท้ายที่สุด
หัวใจที่รู้จักพอ
คือหัวใจที่รวยที่สุดแล้ว
** ใจที่ฟังได้
โฆษณา