เรื่องสั้น กินเหล้าเหงา ๆ ไปกับเราสองคน
ผมเชื่อว่าทุกคนเคยเหงา ไม่สิ ขอการันตีดีกว่าว่ายังไงทุกคนบนโลกใบนี้ ต้องเคยเหงาแน่ ๆ อาจเพราะ คนไม่เข้าใจเรา หรือ เราเองไม่เข้าใจเค้า ไม่เข้ากันก็ดี หรือ ไม่ถูกกันก็ดี ล้วนแล้วแต่สร้างความเหงา
การหาคนที่เข้ากันได้อย่างสุดซึ้ง เช่น คู่รัก หรือ มิตรแท้ มันอาจต้องมีโชคชะตามากำหนด หรือมีกรรมมาสนอง ให้ได้เจอกัน
ทว่า หญิงและชาย ที่จะกล่าวต่อไปนี้ เจอกันมานานแรมปีแล้ว แต่เพราะความกล้า ๆ กลัว ๆ คิดว่าเค้าไม่ชอบเรา เราไม่ชอบเค้าหรืออะไรก็แล้วแต่ ทำให้พระผู้เป็นเจ้าที่อุตสาห์โยงใยทั้งสองเข้าด้วยกัน ไม่เป็นสุขเสียที
แต่แล้ว… มาวันนี้ วันที่ทั้งคู่ ได้มีโอกาสถลำเกินขอบเขต ของเจ้านายกับลูกน้อง วันที่ทั้งสองได้เคียงข้างกัน…
จะเป็นยังไง ถ้าในงานวันเกิดของฝ่ายหญิง!! หัวใจได้เปิดกว้าง ไม่หวั่นกลัวเกรงกับใจตนอีกต่อไป ส่วนฝ่ายชาย ซึ่งแค่หนุ่มมั่นคง ไร้คู่ จืดชืดเย็นชา! แถมแก่แล้ว! และเป็นหัวหน้านางเองล่ะ!
ทั้งสองเป็นดั่งนายและบ่าว คนนึงนำเก่ง อีกคนสนับสนุนเสมอ
ทั้งสองอยู่บนยอดเขาแห่งความเก่งกาจ จึงไม่มีใครกล้าเข้าหา
เค้าและเธอ จะทำอย่างไร กับงานวันเกิดวันนี้นะ
ณ เวลา 4ทุ่มกว่า บรรยากาศภายในร้านอาหารเลิศรส กำลังคึกคัก จนกระทั่ง เปลวไฟกระทบเข้ากับเทียนสีใส
“Happybirthhhh day to youu+++++”
เสียงเพลงจากทั้งชายและหญิง เข้ามาหาสาวผมสีดำ เธอมัดหางม้า และยังอยู่ในชุดทำงาน เนื่องด้วยวันนี้ ตรงกับวันประชุมใหญ่ขององค์กรพอดิบพอดี มันจึงชัดเจนว่าเธอพึงเลิกงาน
สูทสีครีมของเธอ สะท้อนกับแสงระยิบของเทียนอย่างอบอุ่น บรรยากาศ แบบนี้ เฉพาะตัวมากจริง ๆ ผิดถนัด กับชายหนุ่มอีกคน ซึ่งนั่งตรงข้ามเธออย่างเลือกไม่ได้ เพราะถูกจัดไว้โดยผองเพื่อนนางเป็นที่เรียบร้อย
“อวยพรเลย ไมรา”
เจ้าของวันเกิด กำมือขึ้นต่อหน้าเค้ก เธอหลับตาและคิดเล็กน้อยในใจ ทว่า จะขอแบบนั้นไปก็คงน่าเหลือเชื่อ ฉะนั้น…
เธอลองเผยอเปลือกตา มองอีกฝ่ายที่อยู่ตรงข้าม สูทสีเทากับหน้าจืดชืดที่หันมองมา คล้ายว่าเค้าเร่งรีบรอให้จบไป แต่แล้ว เค้ากลับเผยยิ้มมุมปาก ให้เล็กน้อย การที่หัวหน้าผู้เคร่งขรึม ยิ้มให้ มีไม่บ่อย ไม่สิ เรียกว่า ปฎิหารย์เสียด้วยซ้ำ
‘เอาเป็นว่า อย่างน้อยชั้นก็รู้แล้วว่าเค้าไม่เกลียดชังชั้น แต่ว่า มันก็ยังไม่พอสำหรับคนโลภมากอย่างชั้น ...ชั้นขอให้… รู้ความรู้สึกในใจหัวหน้า ที่มีต่อชั้นด้วยเถอะคะ’
เสร็จท่าทาง ลมที่หนักแน่นถูกเป่าออกมาอย่างว่าง่าย ในที่สุด ก็ได้เวลาตัดเค้กเสียที
“งั้นตัดเค้กกันเลยนะค/”
“ผิด!!! น้องไมราคนดีของพี่~~~ แก่กันอย่างงี้ใครเค้ากินเค้กกัน จำได้มั้ยยย วัน เกิดของพี่ หนูทำอะไรกับพี่ไว้…หัวหน้าด้วย!!!”
เจ๊คนสวยหันควับไปทางหัวหน้าที่สับเปลี่ยนรอยยิ้มอันอบอุ่นไปเป็นรอยยิ้มแสนเจ้าเลห์
“เอ๊ะ ๆ!! มันก็นานแล้วนะคะ”
“จะนานไม่นาน แต่คราวนี้ ต้องโดนทั้งคู่นี่แหละเว่ย”
“ปัง!!!”
เหล้าฝรั่งคุณภาพดี ความแรง50ดีกรี วางลงกลางโต๊ะ เนื่องด้วย ไมรา เธอได้ให้ของขวัญกับเจ๊หญิง เป็นเหล้าสามลิตร สามขวด ในวันเกิดของนางและหัวหน้าได้ท้าว่าใครกินเหล้าชนะเค้า จะมีเงินรางวัล5000บาท
“เค้กน่ะ กินคนเดียวเถอะนางหนู คราวนี้ ไม่ใช่สามขวด ห้าขวด ไปเลยยยย ดูเถอะ หัวหน้าจะแน่แค่ไหน ฮ่า ๆๆๆๆ!!”
“ได้ คราวนี้ ชั้นก็เพิ่มรางวัลเป็นหมื่นนึงแล้วกัน กติกาเหมือนเดิม ใครอ๊วกแพ้ ใครหลับแพ้ ไม่ไหว อย่าฝืน เข้าใจด้วยนะ”
หัวหน้าคนนี้ ลุกอย่างไว เทเหล้าแรงลงแก้วน้องไมราครึ่งแก้ว และแก้วตัวเอง ในแบบที่ วัดกันไปเลย ไม่กลัวตาย
“เอาล่ะ เจ้าภาพ ชนแก้วหน่อยนะ เด็กดีของพี่ไม่ผสมหรอกเนอะ”
“ถ้าหัวหน้าจะแดกกะเอาตายยังงี้ หนูไม่เล่นด้วยก็ได้นะ”
“อะแฮ่ม ๆ จับกรอกปากนะอีหนู วัดไปเลย!! ได้ข่าวว่าคอแข็งนิ ใช่มั้ยล่ะ ห๊ะ ๆๆ”
ท่าทางโกรธจัดของเจ๊หญิง ยิ่งเสริมให้คนในงาน อยากรู้ว่า ใครกันแน่ที่เจ๋งสุดในที่นี้ และสุดท้าย เธอก็ต้องยอมผู้ชายคนนี้อยู่ดี
“ถ้าหนูไม่ไหวต้องพาหนูไปส่งนะ หัวหน้ามานะ”
“เป๊ง!”
>>> จบตอนที่ 1
เป็นไงกันบ้างครับ สนุกมั้ยครับ ถ้าชอบใจ ก็ฝากกดติดตามเพจ กดใจกดแชร์ และแสดงความเห็น ให้ดาวด้วยก็ดีน้า~~ หรือชอบมาก ๆ จะบันทึกเก็บไว้ก็ได้นะครับ
วันนี้ขอตัวลาและสวัสดี
นามแป้นพิมพ์ คุณดอกยาแดง
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
