18 ม.ค. เวลา 02:36 • ปรัชญา
ที่เค้าเปรียบเทียบไว้ ว่าเมื่อเกิดมาได้กายเป็นมนุษย์ กายนั้นเหมือนเรือลำหนึ่ง ที่ตัวเราคือจิต มานั่งพาเรือ ข้ามโอฆะ กระแสโอฆะ ที่มันไหลพัดมาตลอด พัดพาไปจิตที่มาอาศัย ให้มันตกลงๆ ตกต่ำลงเรื่อยๆ พัดพาใจสัตว์ ให้ลงเหว .จมอยู่กับทุกข์
แม่น้ำโอฆะ ก็มีสิ่งต่างๆ ลอยมา มากมายก่ายกอง ผักตบ มีกิ่งไม้ มีหมาเน่าลอยมา ขอนไม้ ซุงลอยมา อึของเสียลอยมา คนพายเรือ ก็พายไป .พายไปชนไปกระแทก ไปชน ไปเสียดสี การที่นำเรือไป ชนไปกระแทก ของที่ลอยน้ำมา มันก็เกิด .อะไรขึ้นที่หัวเรือ ..หัวเรือชนมาเน่า มันก็มีกลิ่นของเน่า ติดที่หัวเรือ ไปชนกระแทกซุง หัวเรือก็บอบซ้ำ ยิ่งไปพายเรือ .ไม่ดูกระแสน้ำโอฆะ พายเรือ. เข้าไปในหมู่โจรอันธพาล ห้อมล้อม ไปด้วยนเำเน่าเสีย ของเสียลอยในน้ำ .เรือทั่งลำก็สัมผัสเปรอะเปื้อนอต่น้ำเสีย มองไม่เห็นน้ำดีๆได้เลย
โฆษณา