18 ม.ค. เวลา 04:06 • ความคิดเห็น
ชีวิตนี้ มีจิตอาศัยอยู่ ที่เราหลงยึดเป็นตัวตนของเรา เค้าก็มีเรื่องราวที่เราจะเรียนรู้จักได้ ที่เค้าว่า ได้กายมนุษย์มา มีอารมณ์นึกคิดปรุงแต่ง ไปไม่หยุด ไหลไปเรื่อย เหมือนกระแสน้ำ กระแสลม กระแสไฟ ฝุ่นตะกอนเศษดิน พัดตกลงมาในกาย ที่เป็นเหมือนบ้าน
ตัวเรานั่น เป็นจิตที่อาศัยอยู่ในบ้านนี้ เหมือนอาศัยอยู่ในถ้ำ .ไม่สามารถรับรู้ ว่าอะไรมันเกิดขึ้น ในบ้านหลังนี้ ก็หิวก็กิน อิ่มก็กินไม่ไหว .หิวก็กิน ตาเห็นของกิน น่าเอร็ดอร่อย ก็อยากกิน ไปเห็นรูปสวยๆ ก็ชอบ อยากไปอยู่ใกล้ มีความสุข .เกิดเจอรูปไม่สวย .กลิ่นเหม็น ก็พากาย ถอยออกมา .
เราก็อาศัยอยู่ในถ้ำ .ไม่รู้จัก ว่าอารมณ์นั้นที่ขอบไม่ชอบเกิดขึ้น มันสั่งกายทำอะไร .มีอะไรมันเปลี่ยนแปลง เค้าว่า เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณหก .เราก็อาศัยถ้ำนี้อยู่ แต่มันมืด มองไม่เห็น ว่าอะไรมันเปลื่ยนแปลงไปบ้าง อยู่ในถ้ำนาน เอ้า แก่แล้วหรือนี่ .เอ้า .บ้านผุตรงไหน โรคภัยไข้ เนื้องอกผุดตรงนั้นตรงนี้ เราอาศัยถ้ำ .ก็มองไม่เห็น ว่ามันมาจากไหน .ต้องไปให้เค้าบอกว่าเป็นอะไร . รับรู้ไม่ไดเลยเรียนรู้ไม่ได้เลย อาศัยอยู่บ้านนีแท้ๆ ต้องให้เค้าช่วยรักษา ช่วยบอกว่า บ้านนี้เกิดอะไรขึ้น .
. เหมือนคนอยู่ในถ้ำมืดถูกปิดตา .มองไม่เห็น มีเสียงเข้ามา เอ.เสียงนี้ชอบ เสียงนี้ไม่ชอบ ทำไมมันเป็นอย่างนั่นน่ะ เอ..อยู่ถ้ำมืดมน .ทำอย่างไรนะจะให้ถ้ำนี้มีแสงสว่าง .มีผู้แนะนำว่า ให้จุดเทียนธรรม ขึ้นมา .จะได้มีแสงสว่าง ไปส่องในถ้ำนั้น มีอะไรตรงไหน เอ้า เห็นตรงนั้น ขยะนี่นะ ก็ขนเอาออกไปทิ้ง .บ้านนี้ มันก็มีของใสลงไป มากมาย เหมือนอาหารที่ใส่ลงไป มันก็บูดเน่า .ของบูดเน่า ใสลงไปก็เน่า .ใสลงไปทุกวัน มันก็มีการเปลี่ยนแปลง
. แม้แต่รสชาติ อาหารแต่ละมื้อ ก็เปรี้ยวหวานเค็มมัน เอร็ดอร่อย แต่ละมื้อที่ผ่านลิ้น กเปลี่ยนแปลงไม่เหมือนกันเลย มันอร่อยไม่อร่อย .นั้นลิ่นเป็นผู้บอก ให้จิตที่อยู่ในถ้ำยึดถือ ใช้กายนี้ ไปเสาะแสวงหามาบำเรอกาย . หิวก็กิน มันยังมีเรื่องราวเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ทั้งราตะตัณหา .มันปลียนแปลงเกิดขึ้นที่ภายใน ในสัมผัส ทั้งนอกและใน มีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง กายนี้ก็แก่เฒ่าชรา .เป็นธรรมดา แต่ที่ไม่ธรรมดา ก็ตรงที่มัน .ทุกข์ . จมอยู่ในถ้ำ นี้ ไปไหนไม่ได้เลย
มีพระท่านบอกเราว่า หากเราไม่เจอะเจอ ครูบาอาจารย์ที่ท่านทำได้ จนจิตถึงธรรม ยุติดการเกิดแก่เจ็บตาย ท่านไม่เมตตาบอกหนทางให้เดิน ตามรอยท่านไป เราก็ไม่มาสติปัญญา ที่เดินให้ผ่าน ทุกข์นี้ไปได้ . ทุกข์ที่เกิดตายๆ ไม่จบสิ้น
จิตอาศัยอยู่ในถ้ำ มองไปที่วิญญาณทั้งหก ทีมีอารมณ์กามะโคจร ตาเห็นรูป หูได้ยืนเสียง มีอารมณ์นึกคิดปรุงแต่ง เราก็ยึดถือ สิ่งที่เกิดขึ้นนั้น เป็นจริงเป็นจัง . ยึดถือ มองไม่เห็นว่า มายาต่างๆ นำพา หรือนำทุกข์มาให้ . รู้จักไม่ได้ ตัดไม่ได้ ในมายาต่างๆ หาทางออกไปวิมุตติไม่ได้เลย .
เพราะจ้ตเรามันหลงมันยึดมายา ที่พาไปหาทุกข์ ก็ต้องเกิดตายๆ ที่เค้าว่า .จิตโคจร .จรหลงไหลไปกับมายาของอารมณ์ที่ให้ความรู้สึกนึกคิด .เดี๋ยวเรื่องนั้นเรื่องนี้ คนนั้นคนนี้ จรเข้ามา .มีอารมณ์ต่างๆเกิดมากมายก่ายกอง .จิตก็หาสุขไม่ได้เลย สงบไม่ได้เลย ในอารมณ์จรที่เกิดขึ้น
โฆษณา