“วันนี้… เสียงบ่นดังเกินเสียงแป้นพิมพ์” 💻😮💨
🙃 ของมูวางครบ แต่คนบ่นไม่หยุด… สรุปวันนี้ต้องพึ่ง “ความอดทน” ล้วน ๆ
“อ๊ายย… วันนี้จะหยุดบ่นได้ไหม?” 😵💫🗯️
เสียงกรีดร้องดังก้องในใจ 😫💥
ด้วยความหงุดหงิดขั้นสุด 😤🔥
สายตาจ้องหน้าจอเขม็ง 👀⚡
มือกำเมาส์เอาไว้แน่น 🖱️✊
วันนี้ฉันก้าวขาไหนออกจากบ้าน? 🤔👣
ซ้ายหรือขวากันนะ? 👈👉
ถึงได้เจอเรื่องบ้า ๆ นี้เข้า? 😩💢
ไหว้หน้าอาคารก็ทำทุกวัน 🙏🏢
ไหว้เจ้าที่ในห้องทำงานก็แล้ว 🙏🕯️
ของมูก็วางครบ… แต่ทำไมวันนี้ยังไม่รอด? 🧿✨😮💨
เธอคงอยากรู้แล้วใช่ไหม 👀❓
ว่าฉัน… 😶
เจออะไรมาถึงรู้สึกแย่แบบนี้ 😞💭
เรื่องมีอยู่ว่า… 📌
ฉันกำลังจะทำงานให้จบ… 💻⌨️
แต่ดันมีดราม่ากลางกรุ๊ปงานเกิดขึ้น 😵💫🗯️
นิ้วกดบนคีย์บอร์ดออกรสออกชาติ ⌨️⚡
เสียงแป้นพิมพ์ดังไปมาตลอดเวลา 🔊⌨️
มีการตามงานและตอบงานกัน 📝📲
ผ่านทางช่องทางกลุ่มที่ตั้งไว้ 👥💬
และสามารถส่งข้อความส่วนตัว ✉️🤫
มาคุยกันเองได้ 🗣️
ปรากฏว่า… 😳
เพื่อนร่วมงานคนนึง 👤
เขาจำชื่อพนักงานที่จะส่งเรื่องต่อไม่ได้ 🤯
จึงส่งข้อความมาถามฉัน 📩🙋♀️
แต่ดัน… 😵
ส่งผิดไปส่งเข้ากลุ่มใหญ่ 📢👥
และในกลุ่มนี้เอง
มีคน ๆ นั้นอยู่ด้วยไงล่ะ 😬👀
ซึ่งเขาจำได้ว่า 🤨
เคยบอกพวกเรามาแล้ว 📌
งานนี้ นั้น นู้น ต้องส่งให้ใคร 📤
แค่เห็นคำถามเท่านั้นแหละ! 😤⚡
ไฟอารมณ์ลุกพรึ่บ… 🔥😤
เหมือนอเวจีเปิดทำงาน 😈🚪
พร่ำยาวเหมือนจะให้ทั้งห้องได้ยิน 🗣️📢😵💫
โดยไม่หยุดพูดเลย 😩🌀
เหมือนเครื่องจักรกำลังทำงาน 🤖⚙️
หามรุ่งหามค่ำเพื่อเร่งผลผลิต ⏳💼
พอเห็นดังนี้… 😮💨
ฉันรีบเบรคหัวหน้าอย่างไว 🚨✋
“พี่จะไปต่อว่าอะไรเขาขนาดนั้น? 😤❓
เขาจำไม่ได้ถามมามันก็ดีแล้วไง 😮💨✅
ยิ่งจำไม่ได้ และไม่ถามยิ่งแย่กว่านี้ 😣⚠️
นั่งลงทำงานต่อเถอะพี่… มา ๆ” 🪑💻🫴
แต่… 😑
ประโยคยาว ๆ ของฉันนั้น 😮💨
ก็ไม่สามารถหยุดเพลิงปรารถนา 🔥
ที่เกิดขึ้นตรงหน้าคน ๆ นั้นได้เลย 😵💫
ทั้งประชด ทั้งเหน็บ ทั้งด่า… 😤🗯️
ครบทุกอย่างในหนึ่งลมหายใจ 😮💨💥
ยิ่งไปกว่านั้น… 😬
หากทุกคนไม่หยุดฟัง 👥👂
ก็จะยิ่งขยายวงกว้างมากขึ้น 📈😵
งานที่จะต้องรีบปั่น 📝⏰
ยังกองอีกมากมายบนโต๊ะ 📚🗂️
จะมาหยุดทำงานเพราะเรื่องแค่นี้เหรอ? 😩💢
“พี่จะประชดประชัน 😤
ด่าทอ ต่อว่ามากขนาดนี้ 😵💫
มันมีประโยชน์อะไรหรือ? 🤔❓
นั่งลงปั่นงานดีกว่าพี่… เร็ว ๆ ⏰💻
งานมันคาอยู่นี่อีกเยอะเลย” 📌📚
ยัง ยัง ยังไม่จบนะทุกคน 😵💫🌀
วนอยู่คำเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมา ไม่ยอมจบ 🔁😩
แถมพูดออกมาอีกว่า 😤🗯️
จะประชดประชัน จะด่า 😤
ไม่ได้ประโยชน์อะไรแต่สะใจ 😈😌
จะเอาให้ถึงที่สุด! 💥🗣️
การมองหน้าฉงนสงสัย 😳
เริ่มขึ้น… 👀
“เป็นการพูดเพื่ออารมณ์โมโหนี่นะ? 🤨
น้องมันถามก็ดีแล้ว ไม่ผิดหรอก ✅
จะโกรธอะไรมันนักหนา?” 😑❓
ฉันก็เริ่มอยากหันกลับพิมพ์งานแล้ว 😮💨💻
แต่ไม่วาย… ยังไม่จบอีก 😵💫
“ผิด… ผิดที่ถามหลายครั้งแล้ว 😤
ไม่จำสักที ความจำสั้นมากหรือไง? 🤯❓
ต้องปรับตัว เรียนรู้ ทักทายคนอื่นบ้าง” 😩📌
ประโยคที่เจืออารมณ์ยังไม่สิ้นสุด 🗣️🌀
พรั่งพรูออกมาเหมือนคนเหงา 😶🌫️
ไม่มีใครใส่ใจมาสักพักแล้ว 😑
เมื่อทุกคนเริ่มไม่ไหว 😮💨
ต่างคนก็ต่างหันหน้ากลับเข้าโต๊ะ 👥🪑
และเริ่มลงมือพิมพ์งานตัวเองต่อ 💻⌨️
ฉันเองก็เช่นกัน 🫠
เมื่อได้บ่น ด่า ต่อว่าออกมาเป็นชุดใหญ่ 😤🗯️
ภูเขาไฟที่ปะทุใหญ่นั้น 🌋🔥
ค่อย ๆ เบาบางลง 😮💨
และจบตรงที่ว่า… 📌
“นี่แหละ… พอมีอารมณ์ก็จะด่า ๆ 😤
แต่ด่าจบก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ” 😌
เสียงของคน ๆ นั้น ดังทั่วห้องทำงาน 📢🏢
แต่… 😑
ใครจะสนคนที่ไม่มีใครใส่ใจล่ะ? 🤷♀️
ฉันเหรอ? 😶
ไม่สนใจหรอก… งานอีกเยอะ 😮💨📚
ต้องรีบทำก่อนนิ้วจะล็อกมากกว่านี้ ⌨️🫠
หลังอาหารกลางวันผ่านไป 🍽️⏳
เสียงบาง ๆ จาง ๆ ของคน ๆ นั้น 🗣️😶🌫️
ดังข้ามโต๊ะทำงานของทุกคน 👥📢
“เนี่ย… ต้องไปนั่งสงบอารมณ์ 😌
ที่ร้านอาหารมาแล้วค่อยดีหน่อย” 🍽️🧘♂️
โห! นี่แค่ค่อยดีขึ้นหน่อยนะ? 😳🙃
555555 อยากหัวเราะดัง ๆ จริง ๆ 😂🤣
ด่าคนอื่นเสร็จแล้วตัวเองจบ 😌
แต่คนที่ฟังหรือโดนด่าเขาจบด้วยเปล่า? 🤔💭
ทำได้แค่ส่ายหน้าไปมา 🙄
เชิงเอื้อมระอากับพฤติกรรมแบบนี้ 😮💨
และนี่คือสิ่งที่ฉันเผชิญมา 😞
การแสดงอารมณ์ในสังคมนั้น 😶🌫️
สามารถทำได้นะ ✅
ควรทำแต่พอดีในบริบทที่เราเป็น ⚖️
ไม่รุนแรงเกินไปจน Toxic กับคนอื่น 😵💫☠️
แล้วฉันก็มองของมูบนโต๊ะ 🧿👀
บ่นเบา ๆ กับตัวเองว่า 😮💨
“แหม… ไม่ช่วยกันเลยนะ 😑
บูชามาก็ให้เกื้อหนุนกัน 🙏✨
พอเจอเสียงคน ๆ นั้น 🗣️
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็เงียบกริบเลย” 🤐🕯️
เรื่องนี้บอกให้รู้ว่า 📌
วันนี้ได้บทเรียนว่า… 😮💨
ของมูไม่ผิด 🧿✅
แต่คนบ่นไม่หยุดนี่สิ 😵💫🗯️
ลมลัลลา ✨
คนเล่าเรื่องที่โต๊ะทำงานในออฟฟิศ 💼🏢
#ชีวิตคนทำงาน
#มนุษย์ออฟฟิศ
#ระบายเบาๆ
#เล่าเรื่องในที่ทำงาน
#Toxic
#ลมลัลลา
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
