ถ้าฉันคือฤดูหนาว
ฤดูกาลที่ผ่านพ้นไปมา
บางฤดูทำให้ผีเสื้อและ
ดอกไม้ดูจะร่าเริงสดใส
เร่งรุดอวดโชว์สีสรรใน
ฤดูกาลของการแสดง
แดดช่างจ้าท้าทายมวล
หมู่แมลงว่อนบินเชยชม
หนาวจนเมฆลอยเป็นปุย
ฤดูร้อนก่ะช่างร้อนเสียจน
ต้นไม้ต้องปลิดปลดใบทิ้ง
เพื่อจะดำรงอยู่สู้ไออบร้อน
ก่อนจะตุยสิ้นใจไป
ฤดูฝนก่ะช่างมาช้าล่า
ท้องฟ้าก่ะไร้เมฆหมอกหนา
แสงจ้าตะวันร้องแดดแผดเผา
ราวจะดับจับหัวใจ
เหมือนใครๆที่ใจร้อนลุ่ม
ดั่งไฟสุมทรวง
ร่มๆเข้าไว้หัวใจเราดูแลเอง
🥵ฤดูร้อนช่างร้อนแดดแผดเผาจนจะตุย
ถ้าเธอคือฤดูร้อน
เธอคงจะนอนร้อนลุ่ม
ดั่งเปลวไฟแผดเผา
ร้อนไม่เคยปราณีใคร
ถ้าเธอคือส่วนนึงของเรา
ร้อนหนาวเปียกปอนฝน
เท่าใดยังมีใครคนนึงเฝ้า
ดูแลกายใจอุ่นยามเธอนั้น
หลับตานอน
บางคนช่างแปลกใจ
เมื่อใครคนนั้นกลับมาอีกครั้ง
แต่ทว่าครั้งนี้รู้สึกว่าว่างเปล่า
ไม่เห็นเหมือนวันก่อนที่เคยเป็น
แจกันที่มิเคยมีดอกไม้เสียบ
กับแจกันที่เคยมีดอกไม้เสียบ
แจกันที่สองดูช่างว่างเปล่ามากๆ
เมื่อก่อนเคยมีดอกไม้แต่ตอนนี้ไม่มีมันว่างเปล่าไปแย่กว่าแจกันที่ไม่เคยมีเสียอีกนะ
นั่นเลย!
ระหว่างความรักที่ว่างเปล่า
ในตอนต้นกับความว่างเปล่า
ในบั้นปลายยังไงความหมาย
ของคำว่า“เลิกลา”มันก่ะอยู่
ณ ที่ตรงนั้น
ปะต้าคิดนะ!
เลิกลาแบบจบสิ้นแล้วคือ
ความหมายของวันสุดท้าย
ที่ความรักเหลือไว้เป็นเพียง
ความว่างเปล่า
ทางเดียวเอง
แม้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างของ
ความรักที่เกิดขึ้นผ่านวัน
เวลาอันยาวนานจะว่างเปล่า
แต่กลับอัดแน่นเป็นความ
ทรงจำไว้ทั้งหมดในสมอง
และจิตสำนึกแล้ว
ไม่เหลือใครอยู่เลย
ความว่างเปล่ามันก่ะคือ
ว่างเปล่าจบลงไม่มีอะไร
แต่เราชอบคิดว่ามันเท่ากับ
ความเสียเวลาเสียใจถูก
นำมาหักลบมันจึงมองว่า
“ความเสียใจเท่ากับติดลบ”
- 1
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
