24 ม.ค. เวลา 05:57 • ปรัชญา
ในช่วงเวลาที่กาย เค้ามาแสดง มีอาการเจ็บป่วย เป็นโรคมะเร็ง. เราก็ไม่ไปรักษากับหมอ เพราะโรคบางครั้ง รักษาไป ตัวมันหายกรอนรักษาก็ตาย ไม่รักษา ก็ตาย เราก็เลือก .ไม่ไปหาหมอ . เพราะคิดว่า มีเกิดมาแล้ว เกิดได้ก็ดับได้ .ดับด้วยดารใข้กายเจ็บ มันเป็นกายของผู้ที่มีกรรม เราก็ทำเป็นไม่สนใจ จะเจ็บ ก็เจ็บไปใช้ชีวิตปกติ ทำงาน ทำบุญ สวดมนต์ สร้างบุญกุศล เป็นปกตี กายมันมีกรรม
เราก็ฝืนกายมาประพฤติปฏิบัติธรรม กายเจ็บ เราก็บังคับกายมาเดินจงกรม จิตเราอยู่กับพุทโธ อยู่กับกิริยา ของพระที่หมดทุกข์ เราก็ทำไป มันเกิดได้ ก็ดับได้ กายกรรม มันเกิดเป็นกายบุญ . กายกรรมดับไป กายบุญก็เกิดได้ มันเกิดได้ สิ่งที่เกิดมันทุกข์ เราก็ดับทุกข์นันได้ พึ่งกายนี้แหละ ปลดเปลื้องทุกข์ .ให้มันหมดทุกข์ เป็นที่ประจักษ์ด้วยตนเองว่า กรรมก็มีจริง บุญกุศลก็มีจริง .
กายมันเจ็บป่วย .เกิดที่กายนี้เอง เราก็ดับมันซะ ถึงคราวเจ็บป่วย จะตาย ก็ได้ดูว่า ตายมันเป็นยังไง .กายมันจะดับอย่างไร เกิดมาแล้วก็ดับ เกิดได้ก็ดับได้
โฆษณา