25 ม.ค. เวลา 09:16 • ความคิดเห็น

ความคิดนาทีที่ 49

“เดินทางร้อยลี้ นับครึ่งที่เก้าสิบ”
ผมเคยได้ยินประโยคนี้จากหนังสือพี่ตุ้ม หนุ่มเมืองจันท์มานาน มาเข้าใจจริงๆ ก็ตอนช่วงนี้ที่ผมพยายามลดน้ำหนักและเข้ายิม เวลายกน้ำหนักตามที่โค้ชสั่งนั้น ความยากและท้อแท้ที่สุดคือช่วงท้ายๆ ของเซท
ความพยายามตรงนั้นดูจะสูงเป็นครึ่งนึงของที่เล่นมาก่อนหน้าเอาเลยทีเดียว
คล้ายกับการเดินชันบนลู่วิ่งที่ผมก็เดินมาหลายปี แต่หลายครั้งพอเดินมาได้สี่สิบนาทีก็จะรู้สึกว่ามาไกลละ เดินได้ตั้งสี่ในหกส่วนที่ตั้งใจไว้ ก็ไม่เลวนัก
แต่เพิ่งมารู้ว่าการเผาผลาญไขมันจะเกิดประมาณสี่สิบนาทีขึ้นไปของการเดินชัน กลายเป็นว่าก่อนหน้านั้นแค่เท่าทุน
ความยากที่สุดคือพอรู้แล้ว ถึงนาทีที่ 49 ก็คิดว่ามาไกลละ และได้ผลประมาณนึง เลิกตรงนี้ก็น่าจะพอได้อยู่ บางทีก็เลิก บางทีก็เดินให้ครบหนึ่งชั่วโมง
วันไหนยอมแพ้ นั่งพักสักครู่ก็รู้สึกเสียดาย ว่าไม่น่าแพ้ใจตัวเองเลย อุตส่าห์ลงทุนลงแรงมาตั้งห้าสิบนาที อีกสิบนาทีนี่ผลตั้งครึ่งนึงของที่เดินมาเลยนะน่ะ
ทำแบบนี้บ่อยๆ ก็เลยนึกถึงคำจีนโบราณที่อยู่ในหนังสือพี่ตุ้มนี้ขึ้นมาว่าจริงแฮะ เราควรนับครึ่งทางที่นาทีสี่สิบเก้าจริงๆ …
ในแวดวงการเมือง การหาเสียงที่กำลังเข้มข้นอยู่นี้ก็น่าจะอยู่ในข่ายนี้เช่นกัน “โค้งสุดท้าย” นั้นสำคัญมากๆ อาจจะมีผลเป็นครึ่งนึงของการหาเสียงมาอย่างยาวนานเลยก็ได้
อาทิตย์สุดท้ายของการหาเสียงนั้นมีฤทธิ์เดชทำให้พลิกผันมานักต่อนักแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเลือกตั้งใหญ่หรือเลือกตัั้งผู้ว่า กทม ในอดีต
นักการเมืองประสบการณ์สูงจะเข้าใจเรื่องนี้ดีว่า จะมานับครึ่งแรกจบก็คือก่อนอาทิตย์สุดท้าย ไม่ว่าจะหาเสียงมานานแรมเดือนแล้วก็ตาม แล้วใช้พลังอีกครึ่งนึงแบบทุ่มสุดตัวที่อาทิตย์สุดท้ายในระดับไม่หลับไม่นอน
ไม่ใช่คิดว่าทำมา 90% แล้ว ค่อยๆผ่อนเข้าเส้นชัยได้สบายๆ โลกการเมืองไม่ได้ทำงานแบบคะแนนสะสมตามเวลาเช่นกัน
ในโลกการทำงานก็ไม่ต่างกัน จะชนะจะแพ้ จะแตกต่างมักจะอยู่ที่โค้งสุดท้ายเสมอ จังหวะการปิดดีลสั้นๆนั้นสำคัญเป็นที่สุดไม่ว่าจะเตรียมตัวมาแรมเดือนแค่ไหน
การทำผลงานให้เกินมาตรฐานกว่าคนอื่นก็จะอยู่ในแรงอึด แรงฮึดที่จะทำเกินในช่วงท้าย
แนวความคิดที่จะรู้สึกว่าเพิ่งมาครึ่งทางเมื่อตอนเก้าสิบลี้จึงเป็นแนวคิดที่ทำให้เราผลักตัวเองไปข้างหน้าได้แรงกว่าที่ปกติจะทำได้ได้ดีขึ้น
และน่าจะเป็นแนวคิดที่ใช้ได้ตอนที่กำลังเหนื่อยล้าสุดๆ อีกนิดเดียวจะจบแล้วในหลายบริบทของเรา
จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ที่ลงทุนลงแรงมายาวนานก็คือช่วงโค้งสุดท้ายที่ต้องทุ่มสรรพกำลังเป็นครึ่งนึงของที่ทำมาตรงนี้
ที่เขียนเรื่องนี้ก็เพราะต้องการกำลังใจให้ตัวเอง หาเหตุผลที่เอาชนะใจตัวเองบนลู่วิ่งสายพานในนาทีที่ 49 อยู่ทุกวันนี่แหละครับ…
โฆษณา