7 ชั่วโมงที่แล้ว • ความคิดเห็น
Pataอยากเรียกว่า
“รากของวงจรความกังวล”
สิ่งที่ทำให้เรากังวลไม่ใช่คำ
ที่ส่งเสียงในหัวของตนเอง
แต่เป็นคำของคนอื่นโดย
ตรงที่เรายืมเสียงมาเป็น
เสียงในหัวของเรา
คำพูดนั้นถูกเก็บมาคิดมัน
เลิกเป็นของเขาแล้วกลาย
เป็นผู้คุมจิตเราเอง
Pataก่ะเหมือนกันเรามักจะ
เข้าใจผิดว่าความกังวลใจ
คือปัญหาซะทุกที
แต่จริงๆ ความกังวลเป็นแค่ สัญญาณบอกปัญหาคือการ
ที่เราพยายามจะหยุดคิดแทน
ที่จะเข้าใจว่ากำลังคิดอะไร
และคิดไปทำไม?
ยิ่งเราสั่งให้เราหยุดคิดจิตยิ่ง
ตีความว่าเป็นเรื่องที่อันตราย
เลยต้องคิดซ้ำเพื่อป้องกันตัว
นี่คือเหตุผลที่แม้เวลาผ่านไป
ไม่นานมันกลับมากังวลอีก
ตัดวงจรไม่ใช่สู้กับความคิด
แต่คือการถอนอำนาจของมัน
เมื่อความคิดมาไม่ต้องถามว่า
จริงไหมพยายามนะให้ถามว่า
ความคิดนี้มีประโยชน์กับชีวิต
ตอนนี้ไหมแต่ก่ะได้บ้างม่ะได้
บ้าง
อยากคิดว่า“มันไม่ช่วยให้
ตัดสินใจไม่ช่วยให้ลงมือทำ
มันแค่เป็นเสียงรบกวนไม่ใช่
ความจริง
อิสระของมนุษย์ไม่ได้เริ่ม
จากการควบคุมโลกแต่เริ่ม
จากการไม่ให้ทุกความคิด
มีสิทธิ์ปกครองครอบงำเรา
ความคิดจะมาเองแต่การให้
มันอยู่ต่อหรือให้มันกำหนด
คุณค่าเรา
ถ้าอันนั้นคือการเลือกของเรา
Pataว่านะครับ!
โฆษณา