โอกาสในเศษกระดาษ
อุ้มเป็นคนเชียงใหม่และเป็นนักเรียนคนหนึ่งของผม อุ้มเล่าเรื่องตัวเองให้เพื่อนๆฟังว่าเริ่มงานก็เริ่มระดับต่ำสุดคือเป็น bus boy ที่ร้านอาหารก่อนจะย้ายมาทำงานรับจ้างแปะใบปลิวให้ห้างคาร์ฟูรับค่าแรงขั้นต่ำในตอนนั้น
ในใจรู้ดีว่าชีวิตที่เป็นนั้นไม่ใช่ชีวิตที่อยากได้แน่ๆ แต่อุ้มก็ไม่ได้ถอดใจ ไม่ได้โทษฟ้าโทษดิน แต่มองหาโอกาสใหม่ๆไปเรื่อยๆเท่าที่โอกาสจะมี
วันนึงอุ้มนั่งพักสั้นๆพร้อมใบปลิวปึกใหญ่ที่ต้องเอาไปแปะต่อ แล้วพลิกหน้าหลังของใบปลิวซึ่งทำมาจากกระดาษใช้แล้วดูเล่น หน้าหลังใบปลิวนั้นเป็นสัญญาที่ void แล้ว ในข้อความสัญญานั้นเป็นสัญญาเช่าบิลบอร์ดท้องถิ่นเดือนละหนึ่งแสนบาท
อุ้มเห็นตัวเลขแล้วตกใจ คิดถึงตัวเองทำงานค่าแรงขั้นต่ำได้วันละสามร้อย แต่ถ้ามีบิลบอร์ดหนึ่งอันนี่ได้เดือนละแสน ไม่ต้องทำอะไรก็มีเงินเข้ามาแสนนึงต่อเดือน สบายไปทั้งชีวิตอย่างแน่นอนในมุมของเด็กรับจ้างอย่างเขา
อุ้มเริ่มมีเป้าหมายอะไรบางอย่างที่ไว้ยึดเหนี่ยว เอาใบปลิวนั้นเป็นความฝันแปะข้างฝาและใช้เวลาเก็บเงินเก็บทอง ขับมอเตอร์ไซด์ตระเวนหาทำเลที่ตั้งบิลบอร์ดดีๆอยู่แปดปี มีความฝันที่มั่นคงจากสัญญาแผ่นนั้นว่าจะต้องเป็นเจ้าของบิลบอร์ดให้ได้
ตอนที่เงินยังไม่พอสร้างก็ตระเวนถ่ายรูปทำเลดีๆที่น่าจะมีบิลบอร์ดตามสี่แยกบ้าง สามแยกบ้าง รู้จักทุกซอกทุกมุมในเมืองที่จะวางบิลบอร์ดได้ แล้วอุ้มก็ลองเอาไปเสนอห้างร้านต่างๆ เอาสินค้าเขาไปลองทำ mock up ดูว่าขึ้นป้ายตรงนี้จะเด่นยังไง โดนปฏิเสธก็เยอะ แต่ถ้ามีห้างร้านไหนสนใจก็ขอเก็บเงินก่อนแล้วผสมกับเงินตัวเองสร้างขึ้นมา ค่อยๆ ก่อร่างสร้างตัว เจออุปสรรคก็มาก
เริ่มได้ป้ายแรก และป้ายที่สองก็ค่อยๆตามมา
จนปัจจุบันอุ้มเป็นเจ้าของบิลบอร์ดทั่วภาคเหนือ 65 ป้าย..
พี่ป๊อบ อภิวุฒิ พิมลแสงสุริยา โค้ชซีอีโอชื่อดัง นักเล่าเรื่องที่เก่งฉกาจและเป็นครูสอนการเล่าเรื่องที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในไทย เล่าถึงตอนเริ่มงานใหม่ๆว่าพี่ป๊อบเป็นพนักงานระดับล่างสุด ได้งานที่ศูนย์ฝึกอบรมบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง
หน้าที่หลักคือทำงานจำเจที่ไม่มีใครอยากทำเลยโยนให้น้องใหม่ทำก็คือการช่วยดูแล เปิดปิดไฟ ดูแลเครื่องฉาย ช่วยอำนวยความสะดวกให้วิทยากรที่มาบรรยาย แจกใบประเมินและรวบรวมเก็บตอนจบ
ห้องบรรยายมีหลายห้อง ปีนึงก็มีวิทยากรบรรยายสลับกันไปหลายร้อยคน
พอรวบรวมใบประเมินที่เหมือนเศษกระดาษเพื่อเอาไปเก็บไว้ในห้องที่คงไม่มีใครอ่าน พี่ป๊อบดูผ่านๆและสังเกตเห็นแพทเทิร์นอะไรบางอย่าง คนที่ได้ rating ดีๆมักจะเป็นพวกที่เล่าเรื่องเก่ง มีเรื่องหลากหลายมาเล่า ส่วนพวกที่ได้ rating ไม่ดีส่วนใหญ่ก็จะมาแนววิชาการ ต่อให้เนื้อหาดีอย่างไรก็ตาม คะแนนก็จะไม่ดี
เป็นอย่างนี้จนพี่ป๊อบบอกว่าฟังวิทยากรแค่ไม่กี่นาทีก็รู้เลยว่าคนนี้จะได้ rating เท่าไหร่
พี่ป๊อบเลยเริ่มสังเกตมากขึ้นเรื่อยๆถึงพฤติกรรมผู้ฟังที่ชอบเรื่องเล่า เริ่มสงสัยใคร่รู้เทคนิคการเล่าเรื่องว่าทำไมคนถึงชอบฟังเรื่องเล่า เริ่มอ่านหนังสือและกลับมาสังเกตวิทยากรที่ผ่านเข้ามา พัฒนาตัวเองทีละนิดและเริ่มศึกษา ฝึกฝนอย่างจริงจัง สมัครไปสัมมนา ไปเรียนในที่ต่างๆ ไปลองบรรยายเก็บประสบการณ์ทีละนิด
จนกลายเป็นโค้ชชื่อดังและเป็นนักเล่าเรื่องที่หาตัวจับยาก มีบริษัทเทรนนิ่งเป็นของตัวเองที่ประสบความสำเร็จมากๆในวันนี้
โอกาสหรืออากาศ มองยังไงเศษกระดาษก็แผ่นเดิมนี่แหละครับ….
- 13
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
