ผมคิดต่างจากสังคม
ที่ถูกครอบงำโดยขั้วอำนาจเดิม
ผมไม่รักสถาบัน ผมผิดไหม
คำตอบคือ ไม่ผิด
และไม่ควรมีใครในสังคมนี้ถูกกล่าวหาว่า “ผิด”
หรือถูกคุกคาม จับกุม ดำเนินคดี
เพียงเพราะ ไม่รักใคร
ความรักไม่ใช่กฎหมาย
ความศรัทธาไม่ใช่หน้าที่
และความจงรักภักดีไม่เคยควรถูกบังคับ
สังคมที่ทำให้ “ไม่รัก” กลายเป็นอาชญากรรม
คือสังคมที่ยอมรับโดยปริยายว่าอำนาจบางอย่างเปราะบางเกินกว่าจะอยู่ได้ด้วยความจริง จึงต้องพึ่งการบังคับและความกลัวมาประคองศรัทธาเอาไว้
ผมไม่ค่อยชอบพรรคการเมืองสีน้ำเงิน
ไม่ใช่เพราะอคติ แต่เพราะผมไม่ชอบ การโกง การฮั้ว การผูกขาดอำนาจ ไม่ชอบการแต่งตั้งพวกพ้องเข้าไปในองค์กรอิสระ ไม่ชอบการใช้กลไกรัฐเป็นเครื่องมือรักษาอำนาจของคนบางกลุ่มโดยไม่เห็นหัวประชาชน
ถ้าการไม่ชอบความโกงคือสิ่งผิด ถ้าการไม่ยอมรับการบิดเบือนเจตจำนงของประชาชนคือความเลว งั้นปัญหาของสังคมนี้อาจไม่ใช่ “คนคิดต่าง” แต่คือมาตรฐานศีลธรรมที่ถูกบิดกลับหัว
เลวถูกทำให้กลายเป็นปกติ
โกงถูกเรียกว่าเก่ง
ฮั้วถูกเรียกว่าประสบการณ์
และการขัดขวางเสียงประชาชน
ถูกอ้างว่าเป็นการ “รักษาเสถียรภาพ”
ซ้ำร้ายยิ่งกว่านั้น องค์กรที่ถูกยกให้ “อยู่เหนือทุกสิ่ง”
กลับถูกใช้เป็นเครื่องมือแต่งตั้งกันเอง เพื่อขัดขวางสิ่งเดียวที่ควรสูงสุดในระบอบประชาธิปไตย
คือ เจตจำนงของประชาชน
แล้วคนที่ตั้งคำถามกลับถูกตราหน้าว่าเป็นภัย
ทั้งที่ภัยที่แท้จริง คือระบบที่ไม่ยอมให้ประชาชนตัดสินอนาคตของตัวเอง
ผมคิดต่าง
ผมชอบเถียง
และผมยอมรับตรงๆว่า
ผมชอบมาก
เวลาที่อีกฝ่ายจนมุมต่อเหตุผล
จนต้องใช้อารมณ์ ใช้การด่าว่า
หรือบิดเบือนตรรกะอย่างไม่ซื่อสัตย์
ไม่ใช่เพราะผมสะใจ
แต่เพราะมันพิสูจน์ความจริงอย่างหนึ่งว่า
เมื่อเหตุผลหมด
อำนาจที่เหลืออยู่
มีเพียงเสียงดัง กับความกลัว
สังคมที่แข็งแรง
ไม่กลัวคนเถียง
ไม่กลัวคำถาม
และไม่ต้องจับใครเข้าคุกเพียงเพราะเขา “ไม่รัก” แต่สังคมที่ต้องเอากฎหมายมาคุ้มครองความศรัทธา ต้องเอาอำนาจมาปิดปากความเห็นต่าง สังคมนั้นกำลังบอกกับเราตรงๆว่า สิ่งที่มันปกป้องอยู่ ไม่อาจยืนอยู่ได้ด้วยความจริงอีกต่อไป
ผมคิดต่าง
และผมไม่ขอโทษ
เพราะการคิดต่าง
ไม่เคยเป็นอาชญากรรม
มีแต่สังคมที่กลัวความจริง
เท่านั้นแหละ
ที่พยายามทำให้มันเป็น
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
