รถกลไกเฟืองทดกำลัง &หน้าไม้ยิงซ้ำอายุ 1,700ปีเครื่องบินกลไก&ใบพัดไม้แกะสลักบินจีน 1,900 ปี
รถม้าซินาน หรือรถม้าชี้ทิศใต้ ประเทศจีน เมื่อ 1,700 ปีก่อน เป็นยานพาหนะโบราณของจีนที่ใช้หลักการของกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทาง โดยใช้การบังคับเลี้ยวแบบเฟืองทดกำลังของล้อเพื่อขับเคลื่อนระบบเฟือง ทำให้รูปทรงไม้ชี้ไปในทิศทางที่กำหนดและไม่เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็กโลก ไม่ว่ารถม้าจะพลิกคว่ำอย่างไร รูปปั้นไม้บนรถม้าก็ยังคงชี้ไปทางทิศใต้เสมอ คิดค้นโดยหม่าจุน "ถ้าไม่มีมาตรฐานน้ำหนักที่แน่นอน คุณจะสร้างแบบจำลองได้อย่างไร" หม่าจุนกล่าว
รถม้าซินาน ของหม่าจุนหรือรถม้าชี้ทิศใต้ ประเทศจีน ประมาณ 1,700 ปีก่อน ใช้เฟือง ล้อ ระบบส่งกำลังแบบเฟือง กลไกคลัตช์ และแม่เหล็กดังนั้น ไม่ว่ารถม้าจะพลิกคว่ำอย่างไร รูปปั้นไม้บนรถม้าก็ยังคงชี้ไปทางทิศใต้เสมอ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หม่าจุน [ค.ศ. 200–265]
นักประดิษฐ์แห่งราชวงศ์เว่ยและจิน ได้แรงบันดาลใจ จากตำนาน 5,000 ปีก่อน รัชสมัยจักรพรรดิเหลืองได้ต่อสู้กับกษัตริย์ฉีโย่ว ในครั้งนั้น ฉีโย่วจึงสร้างหมอกขึ้นมา [อุบาย+สถานที่] ทำให้กองทัพของจักรพรรดิเหลืองหลงทาง ต่อมา จักรพรรดิเหลืองได้สร้างรถม้าเข็มทิศ และใช้มันในการกำหนดทิศทาง และในที่สุดก็เอาชนะฉีโย่วได้ ประกอบกับหม่าจุนได้พบบันทึกกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทางของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และ อาจได้บันทึกข้อมูลของ "จางเหิง"
ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
แบบจำลองรถม้าชี้ทิศใต้ (รถม้าชี้ทิศใต้ของญี่ปุ่น)
สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก นักวิทยาศาสตร์ "จางเหิง" Zhang Heng แห่งมณฑลเหอหนาน (ค.ศ. 78-139) ประมาณ 1.9 พันปีก่อน ได้สร้างรถม้าชี้ทิศใต้ โดยใช้โครงสร้างเชิงกลล้วนๆ แต่น่าเสียดายที่วิธีการสร้างของเขาได้สูญหายไปแล้ว นอกจากนี้ "จางเหิง" ยังประดิษฐ์ทรงกลมจำลองท้องฟ้าที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำ (Armillary sphere) เครื่องมือวัดพิกัดท้องฟ้า (Armillary instrument) และลูกโลกประดิษฐ์ เครื่องวัดแผ่นดินไหวที่สามารถตรวจจับทิศทางของแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหว
ที่มา Baidu Baike
จางเหิงประดิษฐ์ตัวลูกโลกหลัก ประกอบด้วยวงแหวนทองแดงหมุนได้หลายชั้น มีเส้นรอบวง 14 ฟุต 6.1 นิ้ว และเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 ฟุต 6 นิ้ว วงแหวนด้านนอกสุดสลักด้วยองศา และจุดสองจุดตรงข้ามกันบนแต่ละด้านแสดงถึงขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ โดยมีแกนทองแดงผ่านตรงกลาง
แกนลูกโลกของจางเหิง
จะสูงกว่าทางเหนือและต่ำกว่าทางใต้ ทำมุม 36 องศากับพื้นดิน ปลายด้านเหนือของแกนชี้ไปยังดาวเหนือ (Polaris) วงแหวนด้านในสลักด้วยกลุ่มดาว 28 กลุ่ม ดวงดาวบนท้องฟ้า ระนาบสุริยวิถีและเส้นศูนย์สูตร ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ ฤดูกาล 24 ฤดูกาล วัตถุบนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และละติจูด 5 เส้น นาฬิกาน้ำสองเรือนหยดน้ำเพื่อขับเคลื่อนวงแหวน การตรวจสอบปฏิทินทางดาราศาสตร์ ฤดูกาล
รูปเหมือน จางเหิง ค.ศ. 115 - ค.ศ. 126
ระหว่าง ค.ศ. 115 - ค.ศ. 126 เครื่องบินไม้แกะสลักบินได้ด้วยตัวเอง เป็นเครื่องบินที่ขับเคลื่อนด้วยกลไก ขับเคลื่อนด้วยใบพัดและเทคโนโลยีการร่อนในระดับความสูง สามารถบินได้หลายไมล์ ซึ่งประดิษฐ์โดยจางเหิง นักวิทยาศาสตร์ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ประเทศจีน เป็นเครื่องบินลำแรกของโลกที่มีลักษณะพลังงานกล
เอกสารอ้างอิง :Cao Jingxiang การสำรวจใหม่เกี่ยวกับ “งานแกะสลักไม้ยังคงบินได้ด้วยตัวเอง” ของ Zhang Heng และการอภิปรายเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องบิน [J] Nandu Academic Forum, 1996(02):109-114
ใบพัดทองสัมฤทธิ์ที่ขุดพบจากสุสานตระกูลเฉาเฉาในมณฑลอานฮุยในปี 1985 ได้ยืนยันหลักการโครงสร้างเชิงกลของเครื่องบินลำนี้ งานแกะสลักไม้รูปนกบินเดี่ยวของจางเหิง "มีปีกและหาง " นั้นมีปีกและหางเหมือนนก และมีรูปทรงภายนอกที่สอดคล้องกับการบิน
ปี พ.ศ. 2528 ใบพัด ทองสัมฤทธิ์ชุบทอง ถูกขุดพบจากสุสานของตระกูลโจโฉในมณฑลอานฮุยในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกซึ่งพิสูจน์ได้ว่าใบพัดถูกประดิษฐ์ขึ้นในประเทศจีน ดังนั้น ใบพัดของ เครื่องบินใบพัด ทั่วโลกมีต้นกำเนิดมาจากไจโรสโคปของจีนโดยตรง ในส่วนของประวัติไจโรสโคปของจีนนั้น ไจโรสโคปที่ปิดทองอย่างประณีตได้ปรากฏอยู่ในสุสานตั้งแต่สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีนแล้ว
สมัยราชวงศ์โจว ก่อนราชวงศ์ฉินและฮั่น, มีบันทึกว่า กงซู่ปานช่างแกะสลักไม้ไผ่และไม้ สร้างเป็นรูปนกกา เมื่อเสร็จแล้วมันบินได้สามวันโดยไม่ต้องลงจอด
เอกสารอ้างอิง : Cao Jingxiang การสำรวจใหม่เกี่ยวกับ “งานแกะสลักไม้ยังคงบินได้ด้วยตัวเอง” ของ Zhang Heng และการอภิปรายเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องบิน [J] Nandu Academic Forum, 1996(02):109-114
หม่าจุน
นักประดิษฐ์เครื่องจักรส่งกำลังเป็นอุปกรณ์ที่ส่งกำลังและการเคลื่อนที่เชิงกลแห่งราชวงศ์เว่ย [ตระกูลโจ] และราชวงศ์จิน [ตระกูลสุมา] เมื่อ 1,700 ปีก่อน
หม่าจุน หรือเต๋อเหิง เป็นนักประดิษฐ์แห่ง รัฐเฉาเว่ย ในยุคสามก๊ก ได้ศึกษาบันทึกกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทางของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก จึงได้ทำการประดิษฐ์รถม้าชี้ทิศใต้ "เครื่องยิงหิน" แบบหมุนได้ ที่สามารถขว้างหินได้ไกลหลายร้อยก้าวอย่างต่อเนื่อง เทรบูเชต์ (trebuchet)
การประดิษฐ์
[ฟานเช่] กังหานน้ำกระดูกมังกรที่สามารถสูบน้ำจากที่ต่ำไปยังที่สูง โดยได้แรงบันดาลใจจาก
กังหานน้ำแบบดึงน้ำ (tipper) ของปี่หลาน [ตามบันทึกของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชายชื่อ ปี่หลาน ได้ประดิษฐ์กังหานน้ำแบบดึงน้ำขึ้น]
นอกจากนี้ หม่าจุน
นักประดิษฐ์แห่งราชวงศ์เว่ยและจิน ยังคิดค้นการติดเครื่องยนต์ไม้ไว้ที่ด้านล่างของหุ่นกระบอกที่เรียกว่า " ละครร้อยบทพลังน้ำ "
หน้าไม้แบบยิงซ้ำของจูเกอ หรือที่รู้จักกันในชื่อหน้าไม้หยวนหรง เป็นอาวุธแบบยิงซ้ำที่ประดิษฐ์ อาวุธที่ประดิษฐ์โดยจูเกอเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐซูฮั่น [เล่าปี่] ในยุคสามก๊ก หน้าไม้นี้สามารถยิงลูกธนูเหล็กขนาด 8 นิ้วได้ครั้งละ 10 ดอก แต่มีขนาดใหญ่และต้องใช้ในตำแหน่งที่คงที่
หม่าจุนนักประดิษฐ์ ในสมัย ราชวงศ์เฉาเว่ยเคยพยายามปรับปรุงให้เป็นหน้าไม้แบบยิงต่อเนื่อง 50 ดอก ซึ่งลดขนาดและน้ำหนักลงอย่างมาก ทำให้มันเป็นอาวุธสำหรับทหารแต่ละคนได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกระบวนการผลิตมีความซับซ้อนมากและลูกธนูที่ใช้ต้องผลิตขึ้นเป็นพิเศษ มันจึงไม่ได้รับการผลิตในปริมาณมากและต่อมาก็สูญหายไป ภายหลัง 5 ชนเผ่าเหนือบุกยึดวังหลวง ราชวงศ์จิ้นตะวันตก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หลักฐานเชิงประจักษ์ กลไกหน้าไม้สำริด 5 ชิ้นที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ใต้ [ยุคเหนือ-ใต้ หลังราชวงศ์จิ้นตะวันตกล่มสลาย] ถูกขุดพบในแม่น้ำฉินหวย เมืองหนานจิง
หน้าไม้ยิงซ้ำของจีน ที่มาภาพ Baidu Baike และ เว็บไซต์Phoenix
โครงสร้างของหน้าไม้จูเกอ สมัยสามก๊ก ที่มาภาพ Baidu Baike และเว็บไซต์ Phoenix
หน้าไม้จูเกอที่ใช้บนเรือรบสมัยราชวงศ์หมิงนั้นเห็นได้ชัดว่าได้รับการออกแบบมาเพื่อการยิงต่อเนื่องด้วยกระสุนหลายนัด ที่มาภาพ Baidu Baike และเว็บไซต์Phoenix
ที่มาข้อมูล บทความหนังสือพิมพ์จีน : ชายชราคนหนึ่งยืนยันขนาดหัวลูกศรตามบันทึกทางประวัติศาสตร์และสร้างหน้าไม้ Zhuge Repeating Crossbow ของตัวเอง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียง
ตาม *ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ซ่ง* รถม้าชี้ทิศใต้มีอยู่จริงในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ หลังจากที่ราชวงศ์ซ่งอพยพลงใต้ สงครามที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้พวกเขาไม่มีทั้งความตั้งใจและความสามารถที่จะบำรุงรักษา หลังจากราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวนก็ถูกสถาปนาขึ้น และกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยก็ปกครองจีน พวกเขาไม่ให้ความสำคัญกับประเพณีของชาวฮั่น และรถม้าชี้ทิศใต้จึงไม่ได้ถูกพัฒนาต่อ จนในที่สุดก็หายไปจากการใช้งาน
หลักฐาน การค้นพบแม่เหล็กในประเทศจีนนั้นย้อนกลับไปใน 5,000 ปีก่อน [ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช] ซึ่งตรงกับการประดิษฐ์รถม้าและหอกที่ชี้ไปทางทิศใต้โดยจักรพรรดิเหลืองและเจ้าชายโจว ราชวงศ์โจว นำรถม้าชี้ทิศใต้ ส่งราชฑูต เนื่องจากราชฑูตจำทิศทางกลับแคว้นไม่ได้
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
