รถกลไกเฟืองทดกำลัง &หน้าไม้ยิงซ้ำอายุ 1,761ปีเครื่องบินกลไก&ใบพัด ไม้แกะสลักบินจีน 1,900 ปี
ระหว่าง ค.ศ. 115 - ค.ศ. 126
เครื่องบินไม้แกะสลักของ Zhang Heng บินได้ด้วยตัวเอง เป็นเครื่องบินที่ขับเคลื่อนด้วยกลไก ขับเคลื่อนด้วยใบพัดและเทคโนโลยีการร่อนในระดับความสูง สามารถบินได้หลายไมล์
นักประดิษฐ์จางเหิง นักวิทยาศาสตร์ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ประเทศจีน ครื่องบินไม้แกะสลักของ Zhang Hengตามบันทึกการทดลองบิน นับว่าเป็นเครื่องบินลำแรกของโลกที่มีลักษณะพลังงานกล
เอกสารอ้างอิง :Cao Jingxiang การสำรวจใหม่เกี่ยวกับ “งานแกะสลักไม้ยังคงบินได้ด้วยตัวเอง” ของ Zhang Heng และการอภิปรายเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องบิน [J] Nandu Academic Forum, 1996(02):109-114
บันทึกสมัยราชวงศ์โจว ก่อนราชวงศ์ฉินและฮั่น, มีบันทึกว่า กงซู่ปานช่างแกะสลักไม้ไผ่และไม้ สร้างเป็นรูปนกกา เมื่อเสร็จแล้วมันบินได้สามวันโดยไม่ต้องลงจอด
ที่มา เอกสารอ้างอิง : Cao Jingxiang การสำรวจใหม่เกี่ยวกับ “งานแกะสลักไม้ยังคงบินได้ด้วยตัวเอง” ของ Zhang Heng และการอภิปรายเกี่ยวกับการประดิษฐ์เครื่องบิน [J] Nandu Academic Forum, 1996(02):109-114
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น แปลเรียบเรียงและตีความ
รถม้าซินาน หรือรถม้าชี้ทิศใต้ ประเทศจีน (指车) (South-pointing chariot)
1,826 - 1,761 ปีก่อน [ค.ศ. 200–265] เป็นยานพาหนะโบราณของจีนที่ใช้หลักการของกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทาง โดยใช้การบังคับเลี้ยวแบบเฟืองทดกำลังของล้อเพื่อขับเคลื่อนระบบเฟือง ทำให้รูปทรงไม้ชี้ไปในทิศทางที่กำหนดและไม่เกี่ยวข้องกับสนามแม่เหล็กโลก ไม่ว่ารถม้าจะพลิกคว่ำอย่างไร รูปปั้นไม้บนรถม้าก็ยังคงชี้ไปทางทิศใต้เสมอ คิดค้นโดยหม่าจุน "ถ้าไม่มีมาตรฐานน้ำหนักที่แน่นอน คุณจะสร้างแบบจำลองได้อย่างไร" หม่าจุนกล่าว
รถม้าซินาน ของหม่าจุนหรือรถม้าชี้ทิศใต้ ประเทศจีน 1,826 - 1,761 ปีก่อน [ค.ศ. 200–265] ใช้เฟือง ล้อ ระบบส่งกำลังแบบเฟือง กลไกคลัตช์ โดยไม่ต้องใช้แม่เหล็ก ดังนั้น ไม่ว่ารถม้าจะพลิกคว่ำอย่างไร รูปปั้นไม้บนรถม้าก็ยังคงชี้ไปทางทิศใต้เสมอ
เครื่องจักรกลอัตโนมัติโบราณของจีน ได้บันทึกเฟืองท้าย (Differential Gear) คือชุดเฟืองที่ทำหน้าที่ส่งกำลังจากเครื่องยนต์ไปยังล้อ เพื่อให้ล้อทั้งสองข้างบนเพลาเดียวกันหมุนด้วยความเร็วที่ไม่เท่ากัน นี่คือเทคโนโลยี เฟืองท้าย (Differential Gear) ครั้งแรกในโลก
หม่าจุน 1,826 - 1,761 ปีก่อน [ค.ศ. 200–265] เป็นบุคคลจริงในประวัติศาสตร์สามก๊กครั้งที่สองของจีน
นักประดิษฐ์แห่งราชวงศ์เว่ยและจิน ได้แรงบันดาลใจ จากตำนาน สามก๊กครั้งแรกของจีน เมื่อ5,000 ปีก่อน
รัชสมัยจักรพรรดิเหลืองได้ต่อสู้กับกษัตริย์ฉีโย่ว ในครั้งนั้น ฉีโย่วจึงสร้างหมอกขึ้นมา [อุบาย+สถานที่] ทำให้กองทัพของจักรพรรดิเหลืองหลงทาง ต่อมา จักรพรรดิเหลืองได้สร้างรถม้าเข็มทิศ และใช้มันในการกำหนดทิศทาง และในที่สุดก็เอาชนะฉีโย่วได้ ประกอบกับหม่าจุนได้พบบันทึกกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทางของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และ อาจได้บันทึกข้อมูลของ "จางเหิง" ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
แบบจำลองรถม้าชี้ทิศใต้ (รถม้าชี้ทิศใต้ของญี่ปุ่น)
สมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก นักวิทยาศาสตร์ "จางเหิง" Zhang Heng แห่งมณฑลเหอหนาน (ค.ศ. 78-139) ประมาณ 1.9 พันปีก่อน ได้สร้างรถม้าชี้ทิศใต้ โดยใช้โครงสร้างเชิงกลล้วนๆ แต่น่าเสียดายที่วิธีการสร้างของเขาได้สูญหายไปแล้ว นอกจากนี้ "จางเหิง" ยังประดิษฐ์ทรงกลมจำลองท้องฟ้าที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำ (Armillary sphere) เครื่องมือวัดพิกัดท้องฟ้า (Armillary instrument) และลูกโลกประดิษฐ์ เครื่องวัดแผ่นดินไหวที่สามารถตรวจจับทิศทางของแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหว
ที่มา Baidu Baike
จางเหิงประดิษฐ์ตัวลูกโลกหลัก ประกอบด้วยวงแหวนทองแดงหมุนได้หลายชั้น มีเส้นรอบวง 14 ฟุต 6.1 นิ้ว และเส้นผ่านศูนย์กลาง 4 ฟุต 6 นิ้ว วงแหวนด้านนอกสุดสลักด้วยองศา และจุดสองจุดตรงข้ามกันบนแต่ละด้านแสดงถึงขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ โดยมีแกนทองแดงผ่านตรงกลาง
แกนลูกโลกของจางเหิง
จะสูงกว่าทางเหนือและต่ำกว่าทางใต้ ทำมุม 36 องศากับพื้นดิน ปลายด้านเหนือของแกนชี้ไปยังดาวเหนือ (Polaris) วงแหวนด้านในสลักด้วยกลุ่มดาว 28 กลุ่ม ดวงดาวบนท้องฟ้า ระนาบสุริยวิถีและเส้นศูนย์สูตร ขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ ฤดูกาล 24 ฤดูกาล วัตถุบนท้องฟ้า ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และละติจูด 5 เส้น นาฬิกาน้ำสองเรือนหยดน้ำเพื่อขับเคลื่อนวงแหวน การตรวจสอบปฏิทินทางดาราศาสตร์ ฤดูกาล
รูปเหมือน จางเหิง ค.ศ. 115 - ค.ศ. 126
จางเหิงเป็นผู้ประพันธ์ผลงานทางดาราศาสตร์เรื่อง "หลิงเซียน" ซึ่งเขาได้ค้นพบว่าแสงจันทร์นั้นแท้จริงแล้วคือแสงอาทิตย์ที่สะท้อนออกมา นอกจากนี้เขายังสร้างทรงกลมจำลองระบบสุริยะแบบหมุนได้ที่มีน้ำรั่วซึม ซึ่งสามารถแสดงปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ได้อย่างแม่นยำ
ทรงกลมจำลองท้องฟ้าที่หมุนได้ด้วยพลังน้ำ ของจางเหิง
เป็นแรงบันดาลใจให้กับลูกโลกจำลองระบบสุริยะจากสมัยราชวงศ์หมิง (ลูกโลกจำลองระบบสุริยะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่) ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่หอดูดาวภูเขาม่วงในเมืองหนานจิงที่มาของภาพ: พิพิธภัณฑ์พระราชวัง
แหล่งที่มา (Baidu Encyclopedia TA Says)
ผู้เขียน: ของขวัญจากพระราชวังต้องห้าม| 16 เมษายน 2562 14:28:23
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลูกโลกจำลองระบบสุริยะจากสมัยราชวงศ์หมิง (ลูกโลกจำลองระบบสุริยะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่) ซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่หอดูดาวภูเขาม่วงในเมืองหนานจิง ที่มาภาพ 百家号/紫禁城的礼物
พิพิธภัณฑ์พระราชวัง
ฉี หยานฮวาย [สมัยจักรพรรดิเฉียนหลง] สร้างลูกโลกจำลองท้องฟ้าโดยใช้กลไกนาฬิกาในการขับเคลื่อน โดยได้นำนาฬิกาของยุโรป มาเลียนแบบโครงสร้างของนาฬิกาเหล่านั้นแล้วประยุกต์ให้ภายในลูกโลกจำลองท้องฟ้า ทำงานด้วยสปริงเป็นพลังงานในการเดินและ
ตี เพื่อบอกเวลาโดยอัตโนมัติ
แหล่งที่มา (Baidu Encyclopedia TA Says)
ผู้เขียน: ของขวัญจากพระราชวังต้องห้าม| 16 เมษายน 2562 14:28:23
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ลูกโลกจำลองท้องฟ้าโดยใช้กลไกนาฬิกาในการขับเคลื่อนสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง สร้างโดย ฉี หยานฮวาย นั้น มีรูสามรูอยู่ทางตอนใต้ของส่วนบนของลูกโลกจำลองท้องฟ้า หลังจากเสียบกุญแจเข้าไปในรูทั้งสามแล้วหมุน ลูกโลกจำลองท้องฟ้าก็จะหมุนอย่างช้าๆ แสดงให้เห็นถึงปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์
แหล่งที่มา (Baidu Encyclopedia TA Says)
ผู้เขียน: ของขวัญจากพระราชวังต้องห้าม| 16 เมษายน 2562 14:28:23
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
ฉี หยานฮวาย ราชวงศ์ชิง.สร้างลูกโลกจำลองท้องฟ้าโดยใช้กลไกนาฬิกาในการขับเคลื่อน มีรูสามรูอยู่ทางตอนใต้ของส่วนบนของลูกโลกจำลองท้องฟ้า หลังจากเสียบกุญแจเข้าไปในรูทั้งสามแล้วหมุน ลูกโลกจำลองท้องฟ้าก็จะหมุนอย่างช้าๆ แสดงให้เห็นถึงปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ แหล่งที่มา (Baidu Encyclopedia TA Says)
ผู้เขียน: ของขวัญจากพระราชวังต้องห้าม| 16 เมษายน 2562 14:28:23
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
พื้นผิวทรงกลมมีระบบพิกัดหลายระบบ ของฉี หยานฮวาย นักวิทยาศาสตร์ในสมัยจักรพรรดิเฉียนหลง ราชวงศ์ชิง
บางระบบแสดงกลุ่มดาวทั้ง 88 กลุ่ม บางระบบแสดงกลุ่มดาว 28 กลุ่มตามระบบโหราศาสตร์จีนโบราณ และบางระบบใช้เส้นศูนย์สูตร
และไรต์แอสเซนชันเป็นระบบพิกัด
แหล่งที่มา (Baidu Encyclopedia TA Says)
ผู้เขียน: ของขวัญจากพระราชวังต้องห้าม| 16 เมษายน 2562 14:28:23
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หม่าจุน
นักประดิษฐ์เครื่องจักรส่งกำลังเป็นอุปกรณ์ที่ส่งกำลังและการเคลื่อนที่เชิงกลแห่งราชวงศ์เว่ย [ตระกูลโจ] และราชวงศ์จิน [ตระกูลสุมา] เมื่อ 1,700 ปีก่อน
หม่าจุน หรือเต๋อเหิง เป็นนักประดิษฐ์แห่ง รัฐเฉาเว่ย ในยุคสามก๊ก ได้ศึกษาบันทึกกลไกเฟืองทดกำลังเพื่อระบุทิศทางของราชวงศ์ฮั่นตะวันตก จึงได้ทำการประดิษฐ์รถม้าชี้ทิศใต้ "เครื่องยิงหิน" แบบหมุนได้ ที่สามารถขว้างหินได้ไกลหลายร้อยก้าวอย่างต่อเนื่อง เทรบูเชต์ (trebuchet)
การประดิษฐ์
ฟานเช่ หรือกังหานน้ำกระดูกมังกรที่สามารถสูบน้ำจากที่ต่ำไปยังที่สูง โดยได้แรงบันดาลใจจาก กังหานน้ำแบบดึงน้ำ (tipper) ของปี่หลาน [ตามบันทึกของราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ชายชื่อ ปี่หลาน ได้ประดิษฐ์กังหานน้ำแบบดึงน้ำขึ้น]
นอกจากนี้ หม่าจุน
นักประดิษฐ์แห่งราชวงศ์เว่ย สามก๊ก และราชวงศ์จิ้น ยังคิดค้นการติดเครื่องยนต์ไม้ไว้ที่ด้านล่างของหุ่นกระบอกที่เรียกว่า " ละครร้อยบทพลังน้ำ "
หน้าไม้แบบยิงซ้ำของจูเกอ[ขงเบ้ง] สมัยสามก๊ก หรือหน้าไม้หยวนหรง เป็นอาวุธแบบยิงซ้ำที่ประดิษฐ์ อาวุธที่ประดิษฐ์โดยจูเกอเหลียง อัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐซูฮั่น [เล่าปี่] ในยุคสามก๊ก หน้าไม้นี้สามารถยิงลูกธนูเหล็กขนาด 8 นิ้วได้ครั้งละ 10 ดอก แต่มีขนาดใหญ่และต้องใช้ในตำแหน่งที่คงที่
หม่าจุนนักประดิษฐ์ ในสมัย ราชวงศ์เฉาเว่ยเคยพยายามปรับปรุงให้เป็นหน้าไม้แบบยิงต่อเนื่อง 50 ดอก ซึ่งลดขนาดและน้ำหนักลงอย่างมาก ทำให้มันเป็นอาวุธสำหรับทหารแต่ละคนได้ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกระบวนการผลิตมีความซับซ้อนมากและลูกธนูที่ใช้ต้องผลิตขึ้นเป็นพิเศษ มันจึงไม่ได้รับการผลิตในปริมาณมากและต่อมาก็สูญหายไป ภายหลัง 5 ชนเผ่าเหนือบุกยึดวังหลวง ราชวงศ์จิ้นตะวันตก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หลักฐานเชิงประจักษ์ กลไกหน้าไม้สำริด 5 ชิ้นที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ใต้ [ยุคเหนือ-ใต้ หลังราชวงศ์จิ้นตะวันตกล่มสลาย] ถูกขุดพบในแม่น้ำฉินหวย เมืองหนานจิง ที่มา ไป่ตู้ ไป่เค่อ
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หน้าไม้ยิงซ้ำของจีน ที่มาภาพ Baidu Baike และ เว็บไซต์Phoenix
โครงสร้างของหน้าไม้จูเกอ สมัยสามก๊ก ที่มาภาพ Baidu Baike และเว็บไซต์ Phoenix
หน้าไม้จูเกอที่ใช้บนเรือรบสมัยราชวงศ์หมิงนั้นเห็นได้ชัดว่าได้รับการออกแบบมาเพื่อการยิงต่อเนื่องด้วยกระสุนหลายนัด ที่มาภาพ Baidu Baike และเว็บไซต์Phoenix
ที่มาข้อมูล บทความหนังสือพิมพ์จีน : ชายชราคนหนึ่งยืนยันขนาดหัวลูกศรตามบันทึกทางประวัติศาสตร์และสร้างหน้าไม้ Zhuge Repeating Crossbow ของตัวเอง
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียง
ชาวเกาหลีได้นำหน้าไม้กล (Repeating Crossbow) ของจีนมาปรับปรุง แบบโค้งกลับ (Recurve) ซึ่งช่วยเพิ่มแรงน้าวและระยะยิงให้ไกลกว่า ซองบรรจุลูกดอก (Magazine)ติดตั้งอยู่ด้านบนซึ่งบรรจุลูกดอกได้หลายดอก ลูกดอกจะตกลงมาในร่องยิงด้วยแรงโน้มถ่วงเมื่อมีการขยับกลไก ผู้ใช้สามารถยิงลูกดอกได้อย่างรวดเร็วเพียงแค่ผลักและดึงคันโยก (Lever) ไปมา โดยกลไกนี้จะทำหน้าที่ทั้งขึ้นสายและปล่อยลูกดอกในจังหวะเดียว
ฮวาชา (Hwacha): ของชาวเกาหลี ตรงกับสมัยราชวงศ์หมิงของจีน เป็นเครื่องยิงธนูจำนวนมากที่ใช้ดินปืน [จรวด] ในการส่งลูกศร (Singijeon) โดยสามารถยิงลูกศรติดระเบิดได้พร้อมกันนับร้อยดอกในครั้งเดียว ในช่วงศตวรรษที่ 15
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
Hwacha เครื่องยิงธนูดินระเบิด[จรวด]หลายลำกล้องแบบโบราณของเกาหลี ในช่วงศตวรรษที่ 15 ที่มาภาพ Wikimedia
ตาม *ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ซ่ง* รถม้าชี้ทิศใต้มีอยู่จริงในช่วงปลายสมัยราชวงศ์ซ่งเหนือ หลังจากที่ราชวงศ์ซ่งอพยพลงใต้ สงครามที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าทำให้พวกเขาไม่มีทั้งความตั้งใจและความสามารถที่จะบำรุงรักษา หลังจากราชวงศ์ซ่ง ราชวงศ์หยวนก็ถูกสถาปนาขึ้น และกลุ่มชาติพันธุ์ส่วนน้อยก็ปกครองจีน พวกเขาไม่ให้ความสำคัญกับประเพณีของชาวฮั่น และรถม้าชี้ทิศใต้จึงไม่ได้ถูกพัฒนาต่อ จนในที่สุดก็หายไปจากการใช้งาน
หลักฐานบันทึกกึ่งตำนานและการอ้างอิงถึงการใช้ "แร่แมกนีไทต์" (Magnetite) หรือ "หินแม่เหล็ก" (Lodestone) สมมติฐานการค้นพบแม่เหล็กในประเทศจีนนั้นย้อนกลับไปใน 5,000 ปีก่อน [ศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช] ซึ่งตรงกับการประดิษฐ์รถม้าและหอกที่ชี้ไปทางทิศใต้โดยจักรพรรดิเหลืองและเจ้าชายโจว ราชวงศ์โจว นำรถม้าชี้ทิศใต้ ส่งราชฑูต เนื่องจากราชฑูตจำทิศทางกลับแคว้นไม่ได้
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
หลักฐานการประดิษฐ์ เข็มทิศแม่เหล็กรูปช้อน (Si Nan) ที่ชัดเจนที่สุดปรากฏในช่วง ราชวงศ์ฮั่น (ราว 200 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งใช้ช้อนที่ทำจากหินแม่เหล็กวางบนแผ่นทองแดง
ที่มา หวัง ฉงห่าว. การศึกษาเอกสารทางประวัติศาสตร์ยุคแรกเกี่ยวกับการประดิษฐ์และการประยุกต์ใช้เข็มทิศในงานฮวงจุ้ยโบราณ [D]. เซี่ยงไฮ้: มหาวิทยาลัยครูแห่งจีนตะวันออก, 2006.
ราชวงศ์ฮั่นมีความสามารถในการผลิตเหล็กกล้าเข็มทิศ (ซินาน) จำลองเข็มทิศตามกลุ่มดาวหมีใหญ่ ทำให้มีรูปร่างคล้ายช้อนที่มาภาพ หวัง ฉงห่าว. การศึกษาเอกสารทางประวัติศาสตร์ยุคแรกเกี่ยวกับการประดิษฐ์และการประยุกต์ใช้เข็มทิศในงานฮวงจุ้ยโบราณ [D]. เซี่ยงไฮ้: มหาวิทยาลัยครูแห่งจีนตะวันออก, 2006. #นฤพนธ์ เพ็งอ้นแปลเรียบเรียงและตีความ
ที่มาบทความเข็มทิศ
1. หยินไป่เจ๋อ. รวมสิ่งประดิษฐ์และผลงานสร้างสรรค์อันชาญฉลาด. ปักกิ่ง: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีปักกิ่ง. 2013. หน้า224-225 .
2. หวัง ฉงห่าว. การศึกษาเอกสารทางประวัติศาสตร์ยุคแรกเกี่ยวกับการประดิษฐ์และการประยุกต์ใช้เข็มทิศในงานฮวงจุ้ยโบราณ [D]. เซี่ยงไฮ้: มหาวิทยาลัยครูแห่งจีนตะวันออก, 2006.
แม่เหล็กว่า ชาวจีนเรียกว่า "หินเมตตา" (Loving Stone) เพราะคุณสมบัติที่ดึงดูดเหล็กเข้าหาตัวเหมือนแม่ที่รักลูก
สมัยราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีนแบ่งทิศทั้งหมด 24 ทิศ ซึ่งเป็นบันทึกทิศทางที่มากสุดในโลก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ
สมัยราชวงศ์ฮั่น ประเทศจีนแบ่งทิศทั้งหมด 24 ทิศ ซึ่งเป็นบันทึกทิศทางที่มากสุดในโลก
#นฤพนธ์ เพ็งอ้น
แปลเรียบเรียงและตีความ ที่มาภาพ : ศาสตราจารย์ ไต้ เหนียงซู
อ่านบทความเพิ่มเติม.. อุตสาหกรรมจีนโบราณ 1,800 ปีก่อน กังหานน้ำกระดูกมังกร
#ประเทศจีน มีตลาดต่างประเทศตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซาง พบเบี้ยเปลือกหอยจากอินเดียใต้ และสมัยราชวงศ์ฮั่น
ผ่านการค้าผ้าไหม และเครื่องเซรามิกจีน ได้ส่งออกไปประเทศต่าง ๆ ผ่านเส้นทางสายไหมทางบกและทะเล
#ประเทศจีนมีวัตถุดิบภายในประเทศ คือ หนอนไหม ซึ่งมีหลักฐานเป็นหยกแกะสลักรูปหนอนไหมกำลังชักใย เมื่อ 5,300 ปีก่อน
#ประเทศจีน มีแรงงานจำนวนมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก
![[วศ. นฤพนธ์ เพ็งอ้น] อุตสาหกรรมจีนโบราณ 1,800 ปีก่อน กังหานน้ำกระดูกมังกร
อุตสาหกรรม จำเป็นต้องมีสามสิ่ง ได้แก่ วัตถุดิบ แรงงาน และตลาดต่างประเทศ ประเทศจีน มีตลาดต่างประเทศตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซาง พบเบี้ยเปลือกห](https://t1.blockdit.com/photos/2026/02/6982ed9923b23ced63828f6f_800x0xcover_WDkuzetA.jpg)
- 2
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
