สายน้ำมิถือดาบ
ลำธารไม่เคยเร่งรีบ
มันพูดกับหินด้วยการไหล
หินแข็งเพียงใด
สุดท้ายก็ยอมรับฟัง
ด้วยความเงียบของน้ำ
ที่แสนงดงาม
ปราชญ์เรียนรู้จากสายน้ำ
ไม่ขัดขามเถียงเลี่ยงประนาม
คำพูดหวานหวามไหลอ้อม
ผ่านคมดาบเหมือนธารใส
เลี่ยงผาหินศึกใหญ่จึงค่อยๆละลายไปพลัน
ในยามรักคำอ่อนโยนคือ
สะพานไม้เก่าพาคนสอง
ฟากฝั่งให้ค่อยๆเดินเข้า
มาตรงกึ่งกลางเพื่อรักกัน
เฉกเช่นสงครามจบลง
ไม่ใช่เพราะใครล้มพ่าย
แต่เพราะทุกคนวางใจลง
เหมือนใบไม้ปล่อยตัวตาม
ธารน้ำคำที่ไม่คิดชนะกัน
Pataว่านะ!
วาจาที่ฉลาดไม่ใช่คำคม
แต่คือคำที่ไม่ฝืนธรรมชาติ
ให้ไหลไปตามเหตุตามผล
และมิใช่ตามใจไร้จุดยืน
ไม่ต้องฝืนเพียงชนะกัน
ไปด้วยกันแค่นั้นก่ะพอ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
