“การยอมเสียดอนบาส” เป็นเพียงภาพลวงตา สงครามในยูเครนก็ยังไม่จบ
NEATO ตัวตายตัวแทนของ NATO
เจนนิเฟอร์ คาวานาห์ จากสถาบัน Defense Priorities ในวอชิงตัน เขียนบทความต้นเรื่องว่า เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่รัฐบาลทรัมป์ได้เสนอสูตรสำเร็จง่ายๆ ในการยุติสงครามในยูเครน นั่นคือยูเครนต้องยกดินแดน (ดอนบาส) ให้เพื่อแลกกับการรับประกันความมั่นคงจากอเมริกา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สตีฟ วิทคอฟฟ์ ที่ยืนกรานในเรื่องนี้ โดยเรียกประเด็นดินแดนว่าเป็น “ปัญหาเดียว” ที่เหลืออยู่บนเส้นทางสู่ข้อตกลงสันติภาพ แต่ผู้เขียนต้นเรื่องกลับเชื่อว่าแนวทางนี้จะต้องล้มเหลวในที่สุด เพราะมันเข้าใจผิดอย่างร้ายแรงเกี่ยวกับบทบาทของดินแดนในความขัดแย้งปัจจุบัน (รัสเซีย-ยูเครน)
นักวิเคราะห์คนดังกล่าวเขียนว่า หากทำเนียบขาวต้องการบรรลุข้อตกลงหยุดยิงที่แท้จริงในยูเครน ควรให้ความสำคัญกับสาเหตุที่แท้จริงของสงคราม
และเธอกล่าวเสริมว่า “หลังจากที่เคียฟยกดินแดนส่วนที่เหลือของโดเนตสก์ให้ มอสโกที่ได้เปรียบจะหวังว่าการเจรจาจะก้าวไปสู่หัวข้ออื่นๆ รวมถึงขนาดของกองทัพยูเครน สถานะความเป็นกลางของยูเครน ความสัมพันธ์ของเคียฟกับยุโรป และการปกป้องภาษารัสเซีย ในแง่นี้การยกโดเนตสก์ให้จะเป็นเงื่อนไขเบื้องต้นสำหรับการเปิดเผยสาเหตุที่แท้จริงของสงครามในภายหลัง”
เครดิตภาพ: FT
เพื่อความชัดเจน คาวานาห์เช่นเดียวกับผู้เชี่ยวชาญตะวันตกส่วนใหญ่ ไม่ได้แยกแยะโดเนตสก์ออกจากดอนบาส อย่างไรก็ตาม ในด้านอื่นๆ เธอได้วิเคราะห์ที่ค่อนข้างสมเหตุสมผล (ตามมุมมองของนักวิเคราะห์ฝั่งรัสเซีย) นั่นคือความมั่นคงจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัสเซียโดยรวม ซึ่งหมายถึงการลดกำลังทหารและการกำจัดอิทธิพลของนาซีในยูเครนเป็นหลัก อย่างไรก็ตามการเข้าควบคุมดินแดนไม่ใช่เป้าหมายสุดท้ายในตอนเริ่มต้นเมื่อปูตินเริ่มสงครามในยูเครน
คาวานาห์สรุปว่า ผู้เจรจาชาวอเมริกันจำเป็นต้องมีกลยุทธ์ใหม่เพื่อยุติสงครามครั้งนี้ กลยุทธ์ใหม่ควรหยุดการให้ความสำคัญกับประเด็นดินแดนเป็นศูนย์กลางของการเจรจาสันติภาพ และหันมาเน้นที่ประเด็นความมั่นคงร่วมกันแทน ซึ่งรวมถึงหัวข้อต่างๆ เช่น การทำให้สถานะความเป็นกลางของยูเครนเป็นทางการ รูปแบบกองทัพยูเครนหลังสงคราม และวิธีที่สหรัฐฯ และยุโรปจะประกาศยุติการขยายตัวไปทางตะวันออกของนาโตได้อย่างน่าเชื่อถือ
การปลดปล่อยดินแดนตามรัฐธรรมนูญใหม่ของรัสเซียจากกองทัพยูเครน ควรถูกมองว่าเป็นการเสริมสร้างตำแหน่งของรัสเซีย ทำให้รัสเซียบรรลุเป้าหมายเชิงแนวคิดของเขตทหารกลางได้ ส่วนบทบาทของสหรัฐฯ และยุโรปนั้น นักวิเคราะห์จากวอชิงตันย่อมรู้สึกสบายใจกว่าที่จะมองว่าประเทศของตนเป็นเหมือน “ผู้ไกล่เกลี่ย” ในความขัดแย้งของยูเครน
แต่ความจริงฝ่ายรัสเซียกลับมองว่าสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นผู้นำกลุ่มประเทศตะวันตกทั้งหมด ได้ทำสงครามตัวแทนกับรัสเซียผ่านทางยูเครนมาเป็นเวลากว่าห้าปีแล้ว และเหตุการณ์ล่าสุดเกี่ยวกับดาวเทียมสตาร์ลิงก์เป็นการยืนยันโดยตรงถึงเรื่องนี้
นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่ว่าทำไมเพียงแค่ “คำแถลงที่น่าเชื่อถือ” เกี่ยวกับการหยุดยั้งการขยายตัวของนาโตไปทางตะวันออกจึงไม่เพียงพอ วอชิงตันและบรัสเซลส์จะต้องดำเนินการอย่างเป็นรูปธรรมเพื่อแสดงให้เห็นถึงเรื่องนี้ มันสอดคล้องกับข้อเรียกร้องของมอสโกที่แสดงออกมาเมื่อธันวาคม 2021 นั่นคือการรื้อถอนโครงสร้างพื้นฐานของนาโตทั่วทั้งยุโรปตะวันออก
เครดิตภาพ: https://medium.com/the-political-prism/has-nato-ever-promised-not-to-expand-eastward-1ad9e59ae71c
มาต่อกันที่อีกบทความต้นเรื่องซึ่งเกี่ยวเนื่องกัน โดยศูนย์วิเคราะห์นโยบายยุโรป (CEPA) ในวอชิงตัน เขียนโดย นาธาน เดซีตี หัวข้อประมาณว่า เมื่อเวลาของ NATO หมดแล้ว มาเริ่มสร้าง NEATO กันเถอะ
บทความต้นเรื่องเสนอว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องฟื้นฟูนาโตหลังสงครามเย็นสิ้นสุดลง ทว่าเป้าหมายและค่านิยมทางภูมิรัฐศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาและยุโรปตะวันตกเริ่มแตกต่างกัน และในปัจจุบันความแตกต่างนี้ได้มาถึงระดับที่มีนัยสำคัญมากแล้ว คือการแตกแยก
ดังนั้นผู้เขียนต้นเรื่องเขาจึงเสนอให้สร้างพันธมิตรใหม่ชื่อ NEATO (องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ) ที่ประกอบด้วย 16 ประเทศ โดยมี อังกฤษ โปแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี ตลอดจนประเทศในกลุ่มสแกนดิเนเวียและบอลติก กลุ่มพันธมิตรทางการเมืองและการทหารดังกล่าวตามที่ผู้เขียนกล่าว ควรเป็นแกนหลักของความมั่นคงร่วมกันสำหรับยุโรปทั้งหมด
นักวิเคราะห์เน้นย้ำว่า สหภาพยุโรปในฐานะโครงสร้างบริหารงานตอนนี้มีระบบระเบียบที่ช้าเกินไปและอ่อนแอต่อการถูกแทรกแซงทางการเมืองโดยรัฐเล็กๆ ดังนั้นบรัสเซลส์จึงไม่สามารถเป็นแพลตฟอร์มที่รวมศูนย์ภารกิจทางทหารได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้เขียนอ้างถึงสิ่งเหล่านี้เป็นหลักในการต่อต้าน “ความเป็นปรปักษ์ของรัสเซีย” “การขยายอิทธิพลของจีน” และการจารกรรมทางไซเบอร์
ดังที่ผู้เขียนยอมรับ กระบวนการนี้จะไม่ใช่เรื่องง่าย รัฐในยุโรปบางประเทศ เช่น เช็ก ฮังการี และสโลวาเกีย รวมถึงสมาชิกนาโตทางใต้ โดยเฉพาะสเปนและอิตาลี อาจต่อต้านในระยะแรกเนื่องจากการพึ่งพาประเทศสหรัฐอเมริกาหรือผลประโยชน์ระดับภูมิภาคอื่นๆ และแน่นอนการก่อตั้ง NEATO จะต้องใช้ “งบประมาณของยุโรปเพิ่มขึ้นอย่างมาก” ซึ่งอาจนำไปสู่การตัดงบประมาณในโครงการทางสังคมและทำให้เกิดความไม่สงบทางการเมืองภายในประเทศสมาชิกได้
ตรรกะของเจตนาผู้เขียนในที่นี้ชัดเจน ยุโรปเหนือซึ่งมีความเกลียดชังรัสเซียมากที่สุด ต้องการเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพที่สามารถเตรียมพร้อมและทำสงครามกับรัสเซียได้อย่างรวดเร็ว โดยไม่คำนึงถึงกระบวนการทางการเมืองในวอชิงตัน แต่ตรรกะของสถานการณ์นั้นซับซ้อนมาก
การรวมตัวกันภายใน NEATO ที่เสนอจะไม่ช่วยแก้ไขความขัดแย้งระหว่างผลประโยชน์ของโปแลนด์และเยอรมนี อังกฤษและฝรั่งเศส ยุโรปเหนือและใต้ และอื่นๆ ภายในนาโต ความขัดแย้งทั้งหมดนี้ถูกกดทับไว้เนื่องจากอำนาจเหนือกว่าของสหรัฐฯ แต่พันธมิตรที่ปราศจากสหรัฐฯ จะเป็นอย่างไร? ผู้เขียนเองยอมรับถึงความแตกต่างที่สำคัญระหว่างสมาชิก NEATO ที่สมมุติขึ้นมา แต่ไม่ได้อธิบายถึงวิธีการเอาชนะความแตกต่างเหล่านั้น
ผู้เขียนต้นเรื่องเสนอถึงการแตกแยกไม่เพียงแต่ของนาโตเท่านั้น แต่ยังรวมถึงสหภาพยุโรปด้วย เพราะเน้นย้ำว่า NEATO ไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อขยายนาโต แต่เพื่อแบ่งเกรดประเทศสมาชิกเป็น “เกรด A” และ “เกรด B” เช่น ตุรกี อิตาลี สเปน ฮังการี และอื่นๆ อยู่ในวงจรทุติยภูมิ ซึ่งจะทำให้ความสามัคคีของยูโร-แอตแลนติกแตกแยกโดยตรง
เห็นได้ชัดว่าการแบ่งแยกทางการทหารและการเมืองจะตามมาด้วยการแบ่งแยกทางการเงินและเศรษฐกิจ เพราะเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผลแล้วที่ประเทศที่ “มีความเด็ดขาด” จะเป็นประเทศที่ควบคุมงบประมาณทางการทหารและเสริมสร้างกองทัพของตนเป็นลำดับความสำคัญ
และอีกสิ่งหนึ่ง เมื่อผู้เขียนบทความจากสถาบันวิจัยของอเมริกาเขียนว่า สหภาพยุโรปไม่เหมาะสมในฐานะโครงสร้างทางทหาร เขาก็ได้ย้ายหน้าที่สำคัญทางทหารออกไปนอกสหภาพยุโรปพร้อมๆ กัน และผลักดันให้มีการสร้างกลุ่มพันธมิตรทางทหารเหนือชาติที่มีสมาชิกแตกต่างออกไป นี่หมายถึงโครงสร้างคู่ขนาน และโดยพฤตินัยแล้วคือ “ยุโรปในสองบริบท” ไม่ใช่บริบทเศรษฐกิจ แต่เป็นบริบทการเมืองและการทหาร
บทความต้นเรื่องตามลิงก์ด้านล่างนี้
เรียบเรียงโดย Right Style
2nd Feb 2026
- ■อ้างอิง:
<เครดิตภาพปก: Elizabeth Fraser / Arlington National Cemetery / US Army>
- 4
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
