เมื่อวาน เวลา 07:00 • ไลฟ์สไตล์

โรคที่รักษาไม่หาย

หมอท่านหนึ่งนามว่าเวทย์ หมอท่านนี้ไม่ใช่หมอยา แต่รักษาด้วยจิตที่บริสุทธิ์ เพียงสัมผัสจับต้องก็สามารถรักษาให้หายขาดจากโรคร้ายได้ ชื่อเสียงเริ่มระบือไปไกล ไม่ว่าใครก็ต้องการหายจากโรคที่ตนเป็นอยู่  จนพบเข้ากับหญิงชรานางหนึ่ง เดินหลังค้อมตรงเข้ามาหา นางหยุดที่หน้าพนักก้มลงกราบอย่างนอบน้อม ทำเอาหมอเวทย์สะดุ้งโหยงรีบลงจากพนักเอามือรองสองมือของหญิงชราที่ก้มกราบไว้ทัน
“ แม่ ” เป็นนามที่หมอใช้เรียกหญิงชรา “ท่านป่วยเป็นอะไร แล้วทำไมก้มกราบข้าผู้ที่มีอายุน้อยกว่าท่านเช่นนี้”
“ข้าขอร้องท่านละ ท่านหมอ ช่วยรักษาข้าให้หายจากโรคที่ข้าเป็นอยู่เถอะ ข้าอยากกลับมาแข็งแรงเดินเหินได้ปกติไปไหนมาไหนได้คล่องแคล้วว่องไวเหมือนตอนสาวๆ”
หมอจับที่ข้อมือ ใช้หลังมือแตะที่หน้าฝาก พินิจอยู่ชั่วครู่จนแน่ใจถึงโรคที่หญิงชราเป็น หมอเวทย์นั่งในท่างเทพบุตรมือทั้งสองกุมจับมือหญิงชราไว้ข้างหนึ่ง
“แม่ โรคที่แม่เป็นอยู่นี้ แม้แต่ข้าเองก็จนปัญญาที่จะรักษา” หญิงชราคิ้วขมวด หมอเวทย์ได้พูดต่อ “แต่สิ่งที่ท่านเป็นอยู่ตอนนี้คือโรคของเวลาที่ทุกคนต้องเจอกันนั้น แม้แต่ข้าก็ต้องเป็นแบบท่าน สิ่งเดียวที่จะรักษาได้ มีสิ่งเดียว” หญิงชราเงยหน้ามองอย่างมีความหวัง
คุณคิดมา หมอจะพูดอะไรต่อกับหญิงชรา
โฆษณา