เมื่อวาน เวลา 14:00 • นิยาย เรื่องสั้น

เรื่องสั้น กินเหล้าเหงา ๆ ไปกับเราสองคน ตอนที่ 3

‘ท่ามกลางชายชาตรีแบบนี้ มันน่าคุ้นเคยจริง ๆ แต่นี่มันวันเกิดของคนที่แอบชอบนะเว่ย ทำไมต้องมานั่งกับลูกน้องยังงี้ด้วยเนี่ยยย’
‘ริว จะพาชั้นไปไหนนะ แต่ยังไงซะ หัวหน้ามานะ ก็มีตัวเลือกอยู่แล้ว เค้าให้ชั้นมากับริว ก็ลองให้โอกาสริวหน่อย… จะเป็นไรไป’
เหล้าที่ยังไม่หมด เริ่มลดอย่างไวหัวหน้าและลูกน้อง ต่างพากันสนุกสนาน อย่างเหงาหงอย…
มอไซที่พุ่งตัวไป บัดนี้ จอดหน้าผับปิด เจ้าหนุ่มไหล่กว้าง คว้ามือจับเธอเข้าไป ณ ที่อโคจร…
ณ ร้านอาหารหรูเจ้าเดิม
“แปลกเว่ย แปลก ถ้าเป็นเจ้ามานะเมื่อก่อน ซัก 5ปีนะ โฉบเข้าห้องไปตั้งแต่วันแรกที่เข้างานแล้ว จริงมั้ยยยย”
“ช่าย คนเราแก่ขึ้น ก็ เริ่มหารักแท้ ซึ่ง…ใช้ความหล่อ รวย เก่ง หรืออะไร เข้าแลกไม่ได้…”
และตอนนี้ ก็เวลาตี1กว่า ๆ ลูกน้องที่พยายามรั้งสติตัวเอง ไว้ตั้งนาน บัดนี้ ก็น็อคกันไปหมดแล้ว เหลือเพียงหัวหน้าที่… ยืนดูดบุหรี่อยู่หน้าร้าน แถมยังพูดคนเดียว เค้าคงต้องกินเหล้าเหงา ๆ ไม่ก็รอให้นางกลับมาจนกว่าจันทร์จะจางไป
“ไม่สิ ไม่ต้องกินคนเดียวก็ได้”
เค้านึกได้ ยังมีบาร์ประจำของเค้าอยู่ ฉะนั้น เค้าขับมอไซไฟกลม คันโปรดที่ขับมาแต่วัยรุ่น หวังจะฮุบสาวขึ้นกลับ แต่ดันโดนหมาตัวไหนไม่รู้ ลากไปกินก่อน
…หวังว่าหมาตัวนั้นจะรักจริงนะ
“บรืน!~!!ๆ”
เสียงมอไซคันโต ขับผ่าน เสาไฟน้อยใหญ่ ท่ามกลาง เมืองสีดำ อันหนาวเหน็บ กรุงใหญ่ยังมีรถแล่นผ่านประปรายไป แสงสีแดงมากมายส่องเข้าหน้าเค้า ราวกับว่า ให้หยุดไล่ตามความรัก อันขมขื่นนี้
ไม่นาน เค้ามาถึงร้านที่หมั้นหมาย บาร์เทนเดอร์ชายหน้าตาดี กำลังชงเหล้าให้ลูกค้าสาวสวย เค้านั่งที่บาร์ข้าง ๆ เธอ
ร้านบาร์ยุคเก่าซึ่งเล่นเพลงเก่ายุค90คลอไปเบา ๆ
“ตือดือดึง ตึง ๆ ตือดึง ดือรึง ดึง ๆ ตืดดือดึง ๆ”
“นี่ ค่าเปิดเหล้านะบาร์ แล้วก็ขอเพลงเจ็บ ๆ จี๊ด ๆ โดนใจคนแก่หน่อยนะ”
“หืมมม งั้นเอา ผู้ชายแก่กับสาววัยใสมั้ยครับ ฮ่า ๆๆ”
“ถ้าอยากไล่ลูกค้าก็เชิญเปิดเลย ฮ่า ๆๆ”
เจ้าหนุ่มนี้ ชื่อจอร์จ ไม่ใช่ฝรั่ง แต่หน้าอินเตอร์อย่างประหลาด เค้าไม่ได้เปิดเพลงตามที่พูดหรอก แค่ว่าเค้าเอาโซดาและแก้วสั้นใส่น้ำน้ำแข็งมาให้ พร้อมกับกระดาษใบนึง ที่เค้าพึงเขียนตะกี้
มานะเปิดอ่านก่อนเป็นอันดับแรก มันเขียนว่า
(รางวัลสำหรับคนอกหักครับผมดูออก และก็ข้าง ๆ ไม่มีแฟนครับ)
มานะมองตาจอร์จ ราวกับว่ารู้มือ ทั้งคู่ยิ้มในฝีมือร้ายกาจของทั้งสอง คงต้องจัดแม่นางให้ร้องซักเสียง แต่เจ้ากรรม
มานะกลับฉีกกระดาษทิ้ง ทำจอร์จหน้าเหวอและเสียใจในเวลาเดียวกัน
“เอ๊ะ คุณมานะ รึว่าทะเลาะกับแฟน หรือ ๆ ”
“ไม่ นายเดาถูก”
ปากปิดลง เจ้าหัวหน้าจึงเทเหล้าเพียว ๆ ลงแก้ว ไม่รอให้บาร์ชง
“คุณมานะ ท่าจะเจ็บหนักนะครับ ตัดใจไม่ได้เลยหรอ”
มานะยื่นแก้วเหล้าให้จอร์จชง
“ไม่หว่ะจอร์จ ไร้สาระ กินเหล้าบางทีก็อยากเจ็บ ไม่ใช่มาล้างแผลด้วยผู้หญิงคนใหม่ เจ็บงี้แหละมันส์ดี”
เค้านึกถึงวันแรกอีกครั้งที่เค้าและเธอเจอกัน สบตากันตลอดทุกครั้ง แต่ไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย น่าเจ็บใจนัก เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม เค้าดันใจไม่สู้คนหนุ่ม
“อะ… ได้ครับคุณมานะ นี่วงขอเพลงเจ็บ ๆ โดน ๆ ที”
ความเศร้าและเหงาครานี้ทรมานเกินกว่าจะรักใครอีก เพราะเค้าต้องการแค่คน ๆ เดียว แต่คนที่เค้าต้องการ เค้าไล่ไปเสียเอง…
>>>
เพลงจังหวะรวดเร็ว อึกระทึกและรุนแรง คนน้อยใหญ่ฟาดแขนขาลำตัวไปมา ราวกับว่า นี่คือความเริงร่าที่สุขที่สุดในตอนนี้?
“นี่ริว!! พี่ไม่ชอบที่แบบนี้เลยนะ!!! แออัดชะมัดเลย!”
เธอจับมือชายหนุ่มที่ลักพาตัวเธอมาที่นี้ โดยที่ไม่คาดหวังอะไรมาก แต่ก็ผิดหวังอย่างร้ายแรง เพราะร้านนี้ มันระห่ำแบบที่น่าหนักใจ
ไฟกระพิบอย่างบ้าคลั่งบรรยากาศที่น่าขันนี้ ทำให้ชายหนุ่มผู้หล่อเหลาชอบใจนักหรอ?
“นี่พี่!!! เมื่อไหร่จะขึ้นมาเต้นกับผมเนี่ย!! มาเถอะน่า สนุกกับผมหน่อยสิ!! หรือว่าต้องให้ผมอ้อนพี่ไมก่อนหรอคร้าบ~~~”
ไม่รอช้า เจ้าหนุ่มกระโจนตัวลงโซฟาเอนหัวซบไหล่ รุ่นพี่แสนสนิทของเค้า
เธอมองกลับด้วยสายตาของความคาดหวัง หวังว่าเค้าจะทำให้เธอยิ้มได้ เหมือนดอกไม้ที่เค้าให้มาในตอนแรก แต่ว่า สุดท้าย เค้าก็แค่เด็กเมื่อวานซืน ที่ไม่หัดจำอะไรเลย แค่เหล้าที่กิน ก็ยังกินไม่เป็น เมาไม่เหลือซาก
“พี่ไมราครับ ลูบหัวผมทีนะ น้า ๆ”
เธอหันไปที่หัวเค้า และลูบมันเบา ๆ ช้า ๆ ราวกับว่า อีกแค่พริบตา เธอจะทำลายหัวใจของเค้าจนแตกสลาย เธอยกหัวเค้าออกจากไหล่ และพูดใส่หูแหลม ๆ ของชายหนุ่ม
“ริว นายจำได้มั้ยว่าชั้นชอบผู้ชายแบบไหน…”
“เอ๊ะ ทำไมว่างั้นเล่า”
“เราก็รู้จักกันมาตั้งนาน นายจีบชั้น และยอมแพ้ไปหลายรอบ คราวนี้ ก็ดูจะแพ้เหมือนเดิม ชั้นรักษาน้ำใจมาตลอด และคิดว่า บางที แค่บางที ซักวัน หมอนี่น่าจะเข้าใจคำว่ารัก แต่ว่า…ทำไมพูดขนาดนี้ ยังไม่เลิกลูบขาชั้นอีก ไอเจ้าโง่“
ที่ร่องขา มือยาวหนักก็หยุดลง มันสั่นเทาแปลกประหลาด เหตุเพราะ ไมราจะยอมอย่างว่าง่ายทุกครั้ง แต่คราวนี้ ไม่!!!
มันปาแก้วทิ้งลงโต๊ะแตกกระเจิง และลุกขึ้นมากระโจนตะคอก
“เฮ้ย!!! เธอเป็นเหี้ยอะไรของเธอ!! ไม่ชอบหรอหว่ะ!! แบบนี้น่ะ ชอบแบบไหนก็บอกมาดิหว่ะ!!! กูไม่ใช่พระอินทร์นะอีสัส!! รู้แม่งหมดอะ!!”
“ชั้นบอกมาตั้งแต่ครั้งแรกที่นายจีบชั้นตั้งแต่มหาลัย และชั้นก็เห็นชัดเจน… มึงมีดีแค่ความเงี่ยนของตัวเองจริง ๆ”
เธอเดินจากไป ปล่อยใหัไอหนุ่มผมยาวตกใจกับการกระทำที่น่าเหลือเชื่อนี้
>>>
จบตอนที่ 3
โฆษณา