13 ก.พ. เวลา 15:51 • ความคิดเห็น

ขำขำนะ อย่าคิดมาก

เลือกตั้งสไตล์ Schrödinger: เมื่อการโชว์ "บาร์โค้ด" และการเปิด "กล่อง" ทำให้ความลับเป็นความตาย
ในทางฟิสิกส์ ทฤษฎี Schrödinger’s Cat บอกว่าแมวในกล่องมีสภาวะซ้อนทับ คือ "ทั้งเป็นและตาย" พร้อมกันจนกว่าจะมีคนเปิดดู แต่ในการเลือกตั้งไทย กกต. ท่านอัปเกรดทฤษฎีนี้ไปอีกขั้น เพราะท่านทำให้ "ความสุจริต" ดำรงอยู่ได้เสมอ ตราบใดที่เรา "ไม่ตรวจสอบ"
1. บาร์โค้ดควอนตัม: รหัสพรางตัวที่ดันแจกพิกัดบ้าน
มาตรา ๙๖ ห้ามมิให้ผู้ใดจงใจทำเครื่องหมายเพื่อเป็นที่สังเกตโดยวิธีใดไว้ที่บัตรเลือกตั้ง
แต่ระเบียบข้อ ๑๒๙ บอกว่า กกต. อาจกำหนดให้มี "รหัส หรือเครื่องหมาย" บนบัตรเพื่อป้องกันการปลอมแปลง ซึ่งดูเป็นความปรารถนาดีที่ "ชอบด้วยกฎหมาย" มากครับ แต่ความโป๊ะคือ:
ท่านอาจจะคิดว่าบาร์โค้ดเป็นแค่ลายเส้นขยุกขยิก แต่ดันลืมไปว่ามือถือประชาชนยุคนี้ซูมแทบจะเห็นถึงอะตอม พอสแกนปุ๊บ บาร์โค้ดมันดันเชื่อมกลับไปหา "ต้นขั้ว" ได้ไม่ยาก (บัตรสีชมพู ส่วนบัตรเขียวยังหาสูตรกันอยู่)
สภาวะควอนตัมจึงเกิดขึ้นทันที: บัตรใบนี้ทั้ง "ลับ" (เพราะ กกต. บอก) และ "ไม่ลับ" (เพราะสแกนแล้วรู้ชื่อ) ในเวลาเดียวกัน!
2. ตรรกะ "ถ้าไม่ตรวจ = ไม่ผิด"
ความน่าสนใจคือ เมื่อเกิดความผิดปกติ เช่น "บัตรเขย่ง" (Input != Output) หรือคะแนนบนกระดานไม่ตรงกับใบสรุป ในโลกความเป็นจริงคือระบบพัง แต่ในโลกของ กกต.
ตราบใดที่ กกต. หรือศาลยังไม่ "เปิดกล่อง" มาวินิจฉัย สถานะของเหตุการณ์นั้นจะยังคง "ชอบด้วยกฎหมาย" เสมอ
ต่อให้เห็นแมวนอนแน่นิ่งอยู่ในหีบบัตร แต่ถ้าผู้สังเกตการณ์ที่มีอำนาจบอกว่า "แมวยังหายใจ" สถานะความผิดปกติก็จะสลายตัวไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น
3. มาตรา ๙๙: ยันต์กันคนส่องกล่อง
กฎหมายห้ามโชว์บัตรที่ลงคะแนนแล้ว (มาตรา ๙๙) กลายเป็นเครื่องมือที่ใช้สยบ "คนจับโป๊ะ" ได้อย่างน่าอัศจรรย์:
ประชาชนถ่ายรูปบัตรเพื่อยืนยันความผิดปกติของบาร์โค้ด? กกต. จะชักมาตรา ๙๙ มากันทันทีว่าคุณกำลังทำลายความลับ! จะขอตัวอย่างบัตรเขียวสักเล่ม มาหาความจริงๆ เรื่องการหาสูตร ก็ไม่ให้ดู กลัวว่า จะหาสูตรได้จริง
ประชาชนขอให้นับใหม่เพราะคะแนนไม่ตรง? กกต. บอกทำไม่ได้เพราะ "ไม่พบความทุจริต" (อ้าว ก็ถ้าไม่ให้นับใหม่ แล้วจะไปเจอความทุจริตได้ยังไงล่ะครับท่าน?)
ถ้าให้สรุปสั้นๆ คือ "ถ้าไม่ตรวจสอบ ก็จะได้อ้างว่าไม่ผิด" นี่แหละครับคือสมการควอนตัมที่สมบูรณ์แบบที่สุดของการเลือกตั้งไทย
โฆษณา