18 ก.พ. เวลา 00:23 • ปรัชญา

ไม่ว่าชีวิตจะอยู่ในภาวะแบบไหน

โดยเฉพาะช่วงที่ทุกอย่างดู “กร่อย”
ไม่มีแรงบันดาลใจ
ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น
หรือแม้แต่ต้องเผชิญกับการตัดสินใจที่ยากลำบาก
สิ่งหนึ่งที่ทำให้เรายังหายใจต่อไปได้อย่างสง่างาม
ไม่ใช่ความสำเร็จ
ไม่ใช่คำชมจากใคร
แต่คือ “ความเชื่อ” และ “ศรัทธา” บางอย่างในตัวเอง
ที่เราไม่เคยทำลายมันลง
แม้ประสบการณ์ที่ผ่านมา
จะเคยทำให้เราผิดหวัง เสียใจ หรือเกือบเปลี่ยนไปจากเดิม
แต่สุดท้าย เราก็ยังเลือกที่จะไม่ลดมาตรฐานคุณค่าของตัวเอง
ไม่เลือกทางที่ทำให้ศักดิ์ศรีในใจลดลง
ไม่เลือกทำร้ายใคร เพียงเพื่อให้ตัวเองรอดง่ายขึ้น
และตรงนี้เอง
คือสิ่งที่ฉันเรียกว่า
ความธรรมดาอันสูงส่ง
เช่น
ไม่ว่าอยู่ในสถานะไหน
ต่ำกว่า หรือสูงกว่าใคร
เราก็ยังไม่เบียดเบียน
ไม่ดูหมิ่น
ไม่ทำลายชีวิตอื่น
มันอาจดูเป็นเรื่องธรรมดา
แต่จริง ๆ แล้ว มันสูงส่งมาก
เพราะในวันที่โลกกดดัน
ในวันที่เราเหนื่อย
เรายังเลือกเป็นคนแบบเดิมที่ซื่อสัตย์กับคุณค่าของตัวเอง
และวันหนึ่ง
สิ่งนี้จะทำให้เรารักตัวเองได้ง่ายขึ้น
ขอบคุณตัวเองได้เต็มหัวใจ
โดยไม่ต้องรอให้ใครมายืนยัน
โฆษณา