อ่านข้อความกระทู้สื่อสั้น
ก่ะจริงแต่รู้สึกได้เลยว่า
หนักจริง ๆ
ทำงานที่ไม่เห็นความสุข
ต้องฝืนยิ้มกับหัวหน้าแต่
กลับเจอพลังลบจากเพื่อน
ร่วมงานทุกวัน
แบบนี้มันบั่นทอนใจโดย
ไม่รู้ตัวเลยไม่แปลกเลยที่
จะรู้สึกเครียดและหมดแรง
อยากบอกว่าความรู้สึกคุณ
ไม่ผิดและไม่อ่อนแอคนที่
พยายามอดทนต่างหากที่
มักจะเหนื่อยเงียบ ๆ
บางครั้งทุกข์ในที่ทำงานนั้น
ไม่ได้มาจากงานแต่มาจาก “บรรยากาศ”ของนุดด้วยกัน
มนุษย์เราเป็นสิ่งมีชีวิตที่รับ
พลังจากคนรอบตัวถ้าอยู่ใน
พื้นที่ที่มีการแข่งขันแข็งกร้าว
หรือไม่จริงใจใจเราจะค่อย ๆ
หู่หดเล็กลงโดยไม่รู้ตัว
สิ่งหนึ่งที่ปะต้าจะชวนคิดคือ
คุณไม่จำเป็นต้องเอาชนะทุกคน
แต่คุณควรรักษาพลังของตัวเอง
นึกภาพใจเราเป็นแก้วน้ำ
ทุกวันที่ต้องรับมือกับคนไม่ดี
รึเราคิดว่าตามทัศนะของเรา
ว่าไม่ดีรึเปล่าพวกเขาป่ะอาจจะมองเราอีกมุมต่างกันว่าไม่ดี
ได้เช่นกัน
คือเอาเป็นว่ามีคนมาตักน้ำ
ออกรึเทน้ำออกทุกวัน
ถ้าเราไม่เติมเต็มกลับเลย
วันหนึ่งน้ำพลังในใจก็แห้ง
การเติมน้ำไม่ใช่เรื่องใหญ่โต
อาจเป็นแค่ให้เวลากับตัวเอง
หลังเลิกงาน
ไม่เอาเรื่องงานกลับมาคิดซ้ำๆ
ตั้งขอบเขตเล็กๆ
“งานคือหน้าที่แต่พลังลบ
ของเขาไม่ใช่เรื่องและหน้าที่
ของเรา”
ไม่จำเป็นต้องชนะใจทุกคน
แค่เราต้องรักษาใจตัวเองให้
รอดในแต่ละวันอาจเพื่อรักษา
รายได้ความมั่นคงในอาชีพ
รอโอกาสก้าวขึ้นสูงด้วยความ
สามารถและอำนาจหน้าที่ๆจะ
จัดการสถานการณ์รึไม่ป่ะแค่
รักษาสภาพเพื่อดำรงอยู่
ถ้าร้องไห้แล้วโล่งก็ร้อง
ถ้าพักได้ ก็พัก
ถ้ารู้สึกว่ามันเกินกำลังจริง ๆ
การเริ่มมองหาทางเลือกใหม่
ก็ไม่ใช่ความพ่ายแพ้แต่คือ
ความกล้าที่จะไม่ทำร้ายตัวเอง
อีกอย่างหนึ่งที่สำคัญมาก
อย่าตัดสินจากบรรยากาศ
ที่เป็นพิษ
ดอกไม้ที่เหี่ยวในดินไม่ดี
ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีค่า
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
