ที่เค้า ว่า ชีวิตนั้น มันมีกรรม ทีกำ .กำกรรมมาเกิด .ชีวิตต้องเป็นไปตามกรรม อดีตที่เคยสร้างกรรม สะสมกรรมมา อดีตที่เคย คล้องเวรกรรม เคยพัวพัน เคยอุปถัมถ์กันมา ทั้งดีและไม่ดี เค้าก็ให้มาเกิดได้กายเป็นมนุษย์อีกครั้งหนึ่ง กรรมนั้นก็ค่อยๆ ไหลออก ปรุงรสแต่งเป็นอารมณ์นึกคิดต่างไมากมาย ที่เค้าเรียกว่า อารมณ์กรรมตัวกระทำ .ตอนที่ทารก ไร้เดียงสา มันก็ยังไม่ไหลออกมามาก พอเรียนรู้ สัมผัส เดินไปเดินมาในโลก ก็ต้องไปเจอะเจอคู่