🌊 RBC–FBC in the Upper East Coast Basin
EP7 — From Mapping to Governance
🏛️🔔📘
ตลอด 6 ตอนที่ผ่านมา
เราไม่ได้พยายามติดป้ายพื้นที่
แต่พยายามแสดงให้เห็นว่า
RBC และ FBC
ต้องเกิดจากกระบวนการที่ตรวจสอบได้
วันนี้คำถามสุดท้ายคือ
เมื่อได้ RBC–FBC แล้ว
มันจะอยู่แค่ในรายงาน
หรือจะกลายเป็นระบบกำกับจริง
1️⃣ จาก Map สู่ Rule
ถ้าเรารู้ว่า
พื้นที่ใดคือ RBC สูง
พื้นที่ใดคือ F6 ทำหน้าที่รับน้ำ
คำถามต่อไปคือ
เมื่อ Storage ต่ำกว่า trigger ใครสั่งการ?
เมื่อ Flood threshold ถูกแตะ ใครประกาศเตือน?
เมื่อ Salinity เกินเกณฑ์ ใครต้องปรับการใช้น้ำ?
ถ้าไม่มี Rule
แผนจะกลับไปสู่การตัดสินใจเฉพาะหน้า
2️⃣ เชื่อม RBC–FBC กับงบประมาณ
ดร.กอบเกียรติ ย้ำเสมอว่า
สถาปัตยกรรมลุ่มน้ำ
ต้องสะท้อนในงบประมาณ
ถ้า F6 สำคัญต่อการปกป้องเมือง
งบดูแล F6 ต้องสอดคล้อง
ถ้า RBC บางพื้นที่สูง
งบลดความเปราะบางต้องมากขึ้น
Mainstreaming คือการทำให้แผน
เข้าไปอยู่ในวงจรจัดสรรทรัพยากรจริง
3️⃣ ทำให้เป็นวัฒนธรรมองค์กร
SEA จะไม่ยั่งยืน
ถ้าขึ้นกับบุคคล
RBC และ FBC
ต้องถูกฝังใน
ระบบข้อมูลประจำปี
การประชุมทบทวนแผน
การรายงานต่อสาธารณะ
กลไก escalation rule
เมื่อข้อมูลเปิดเผย
ความไว้วางใจจะเพิ่มขึ้น
4️⃣ กระบวนการยังไม่จบ
แม้จะได้แผนที่ความเสี่ยง
และแผนที่หน้าที่
ดร.กอบเกียรติ เตือนเสมอว่า
ทุกข้อสรุปต้องพร้อมถูกทบทวน
เพราะ Climate เปลี่ยน
เศรษฐกิจเปลี่ยน
และสังคมเปลี่ยน
RBC และ FBC
จึงไม่ใช่เส้นแบ่งตายตัว
แต่เป็นกรอบที่ต้องอัปเดต
บทสรุปของซีรีส์
ลุ่มน้ำภาคใต้ฝั่งตะวันออกตอนบน
ควรมี
Water Accounting ที่ตรวจสอบได้
Risk Map ที่รวม Vulnerability
Function Map ที่สะท้อนหน้าที่จริง
Trigger ที่สั่งการได้
Scenario ที่ทดสอบแล้ว
Governance ที่ฝังอยู่ในงบประมาณและกติกา
นี่ไม่ใช่บทสรุปสุดท้ายของลุ่มน้ำ
แต่คือวิธีคิด
ที่ทำให้ลุ่มน้ำไม่ถูกจัดการแบบแยกส่วน
RBC–FBC
ไม่ใช่การแบ่งพื้นที่
แต่คือการออกแบบระบบให้ทั้งลุ่มน้ำยืนได้
ภายใต้ความไม่แน่นอน
และถ้ากระบวนการถูกต้อง
ผลลัพธ์จะไม่ใช่แค่แผน
แต่จะเป็นความมั่นคงที่ตรวจสอบได้
— ดร.น้ำใจ ณัฐณิชา
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
