หลายคนไม่ชอบเวลาที่ตัวเองมีความรู้สึกวิตกกังวล
อันที่จริง หลายคนมองว่า มันจะดีมากๆเลยครับ
หากพวกเขาสามารถ “ออกคำสั่ง”
ให้ความวิตกกังวลของตัวเองเงียบหายไปได้
อย่างไรก็ตาม ความวิตกกังวลไม่ใช่ “ผู้ร้าย”
(แม้มันอาจสร้างความไม่สบายใจให้กับเราอยู่บ้างก็ตาม)
ความวิตกกังวลคือ “สัญญาณเตือน”
“สัญญาณเตือน” ให้เรารู้ว่าอะไรคือสิ่งที่สำคัญสำหรับเรา
(เช่น สุขภาพของเรา งานของเรา ความสัมพันธ์ของเรา)
มันช่วยให้เรา take action
ในการเตรียมตัว วางแผน และปกป้อง
สิ่งที่สำคัญนั้นได้อย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
(เมื่อเทียบกับกรณีที่เราไม่มี “สัญญาณเตือน” นี้)
ยกตัวอย่างเช่น
ความวิตกกังวลที่เกิดขึ้นก่อนที่เราจะ
สอบวัดระดับภาษาอังกฤษ
คือ “สัญญาณเตือน” ที่กระตุ้นให้เรา take action
ในการฝึกฝนทักษะภาษาอังกฤษของตัวเองอย่างเป็นระบบ
เป็นต้น
หากเราได้ take action อย่างเหมาะสมแล้ว
เรามักจะพบว่า “สัญญาณเตือน” ในใจเราจะเงียบลงตามไปด้วย
มันอาจจะไม่ได้เงียบสนิททันทีนะครับ
แต่มันมักจะค่อยๆเสียงเบาลงทีละนิดๆ
ในทางกลับกัน
หากเราไม่ได้มีการ take action ที่เหมาะสม
หากเราเพียงแค่รู้สึกวิตกกังวล และคิดวนในจุดนั้นไปเรื่อยๆ
(เช่น คิดกังวลซ้ำๆอยู่ในใจว่า “ฉันต้องสอบไม่ผ่านแน่ๆเลย”)
“สัญญาณเตือน” ในใจเราก็มีแนวโน้มที่จะดังต่อไปเรื่อยๆเช่นกัน
มันจะกลายเป็นความทรมานใจที่ต่อเนื่องไม่สิ้นสุด
สิ่งที่ผมได้หยิบมาเล่าให้ฟังในวันนี้
มันอาจไม่ใช่แนวทางในการรับมือ
กับความวิตกกังวลที่จะ “ได้ผล”
กับทุกๆคนในทุกๆกรณีก็จริง
แต่มันเป็นแนวทางที่เรียบง่ายและ “ได้ผล”
กับหลายๆคนในหลายๆกรณีอยู่เหมือนกัน
ผมหวังว่าบทความในวันนี้จะเป็นอีกหนึ่ง “ทางเลือก”
ที่เป็นประโยชน์สำหรับคนที่กำลังหาทาง
รับมือกับความวิตกกังวลของตัวเองอยู่นะครับ
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
