🌳 ยางนา…ผู้เฝ้าเมืองเชียงใหม่
ครั้งหนึ่ง…ก่อนจะมีถนนซูเปอร์ไฮเวย์ ก่อนจะมีสนามบิน รถไฟ หรือรถยนต์ที่วิ่งกันขวักไขว่
การเดินทางเข้า เชียงใหม่ ต้องอาศัยสองเท้า เกวียน หรือม้า
ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าว่า
เมื่อเห็น “ลูกยางนา” ปลิวว่อนตามลม
นั่นแปลว่า…ใกล้ถึงเชียงใหม่แล้ว 🌾
ต้นยางนาสูงใหญ่เรียงรายสองฝั่งทาง
ไม่ใช่แค่ต้นไม้
แต่คือ “หลักหมายของบ้าน”
คือร่มเงาของคนเดินทาง
คือสัญลักษณ์ของความอุดมสมบูรณ์ของเมืองเหนือ
กาลเวลาผ่านไป
เมืองขยาย ถนนกว้างขึ้น รถเร็วขึ้น
ความเป็น “เมือง” คืบคลานเข้ามาแทนที่ทุ่งนาและป่าไม้
ต้นยางนา…ที่เคยเป็นผู้ต้อนรับ
กลับถูกมองเป็น “ผู้ร้าย”
กิ่งไม้ตกใส่รถ
รากดันฟุตบาท
ใบไม้ร่วงเลอะเทอะ
และคำถามเดิมๆ ก็เกิดขึ้น —
“ตัดทิ้งดีไหม?”
น่าแปลก…
เรามาอาศัยแผ่นดินนี้อยู่
แต่กลับทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของแผ่นดิน
มนุษย์ตัดต้นไม้เพื่อความสะดวก
ถมคลองเพื่อสร้างตึก
เผาป่าเพื่อขยายพื้นที่
แล้ววันหนึ่ง…
น้ำก็ท่วม
ไฟป่าก็ลุก
ดินก็แห้งแล้ง
ธรรมชาติไม่เคยโกรธ
แต่ธรรมชาติมี “สมดุล”
เมื่อเราทำลายสมดุล
ผลลัพธ์ก็ย้อนกลับมาหาเราเสมอ
ต้นยางนาไม่เคยร้องขออะไร
แค่ยืนเงียบๆ ทำหน้าที่ของมัน
ให้ร่มเงา
ให้ความชุ่มชื้น
ให้ชีวิตเล็กๆ อีกนับไม่ถ้วน
บางทีคำถามไม่ใช่ว่า
“จะตัดต้นไม้ไหม?”
แต่อาจเป็นว่า
“เราจะอยู่ร่วมกับมันอย่างไร?”
เมืองจะพัฒนาได้
โดยไม่ต้องทำลายรากของตัวเองหรือไม่
เพราะแท้จริงแล้ว
มนุษย์ไม่ได้เป็นเจ้าของโลก
เราเป็นเพียงผู้พักอาศัยชั่วคราว
และผู้พักอาศัยที่ดี
ควรมีสำนึก…
รู้คุณแผ่นดิน
รู้คุณต้นไม้
และรู้ขอบเขตของตนเอง
🌱 เมื่อเราอยู่เป็น
ธรรมชาติก็จะอยู่กับเราได้เช่นกัน
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
