การรักษาที่ไม่เกิดประโยชน์ในคนไข้ระยะสุดท้าย
คือการยื้อชีวิตด้วยเทคโนโลยี (เช่น ใส่ท่อช่วยหายใจ, ปั๊มหัวใจ) ที่ไม่ช่วยให้โรคหายหรือคุณภาพชีวิตดีขึ้น แต่กลับเพิ่มความทรมาน การหยุดรักษาประเภทนี้ไม่ใช่การทอดทิ้ง แต่เป็นการเปลี่ยนจากการรักษาเพื่อหาย เป็นการดูแลแบบประคับประคอง (Palliative Care) เพื่อลดความเจ็บปวด ให้จากไปอย่างสงบและมีศักดิ์ศรี
✨ ความหมายและหลักการ
📌 เป้าหมายไม่ใช่การยื้อชีวิต เปลี่ยนเป้าหมายจากการยื้อชีวิตออกไปให้ยาวที่สุด เป็นการทำให้ช่วงเวลาสุดท้ายมีคุณภาพที่สุด ลดความทุกข์ทรมานทั้งทางกายและใจ
📌 นิยาม "ไม่เกิดประโยชน์" การกระทำทางการแพทย์ที่ไม่สามารถแก้ปัญหาพื้นฐานของโรคได้ หรือทำให้ผู้ป่วยเจ็บปวดมากกว่าความสุขที่ได้รับ
📌 การดูแลแบบประคับประคอง (Palliative Care) เน้นการจัดการอาการปวด หอบเหนื่อย เบื่ออาหาร และให้การดูแลทางจิตวิญญาณควบคู่กันไป
✨ สิ่งที่มักจัดเป็นการรักษาที่ไม่เกิดประโยชน์ (ในระยะท้าย)
📌 การกู้ชีพ CPR หรือปั๊มหัวใจเมื่อหัวใจหยุดเต้น
📌 การใส่ท่อช่วยหายใจเมื่อปอดไม่ทำงานแล้ว
📌 การให้เลือดหรือยากระตุ้นหัวใจในปริมาณมากโดยไม่ตอบสนอง
📌 การฟอกไตในผู้ป่วยไตวายระยะสุดท้ายที่ทรุดหนัก
✨ ประโยชน์ของการเลือกหยุดรักษาที่ไม่เกิดประโยชน์
📌 ลดความทรมาน ผู้ป่วยไม่ต้องทนเจ็บจากการทำหัตถการต่างๆ
📌 จากไปอย่างสงบ ผู้ป่วยมีโอกาสใช้เวลาอันน้อยนิดอยู่กับครอบครัว สั่งเสีย หรือเตรียมตัวทางจิตใจ
📌 ลดภาระครอบครัว ลดภาระค่าใช้จ่ายมหาศาลจากการรักษาที่ไม่มีหวัง
✨ สิทธิของผู้ป่วยและกฎหมาย
📌ตาม พ.ร.บ.สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 12 ผู้ป่วยมีสิทธิทำหนังสือแสดงเจตนา (Living Will) ปฏิเสธการรักษาที่ยื้อชีวิตเกินความจำเป็นได้
📌หากไม่มีหนังสือแสดงเจตนา ญาติสามารถปรึกษาทีมแพทย์เพื่อตัดสินใจตามเป้าหมายสูงสุดของผู้ป่วย
การตัดสินใจควรมุ่งเน้นที่ความต้องการของผู้ป่วยเป็นหลัก และคำนึงถึงคุณภาพชีวิตในช่วงสุดท้ายมากกว่าแค่การยื้อลมหายใจ
บริการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ผู้ป่วยติดเตียง
โรงพยาบาลนันอา
0994516336
024395100
โฆษณา
- ดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน
- © 2026 Blockdit
