เมื่อวาน เวลา 04:06 • ความคิดเห็น
พ่อเราแทบจะไม่ได้สอนอะไรเลย เราโตมาในครอบครัวที่พ่อเป็นใหญ่ ทุกคนต้องเชื่อฟัง แต่พ่อไม่เคยมานั่งอบรม ไม่เคยมาบอกว่าให้ทำอะไร เพราะเราเป็นลูกสาวคนเล็กเลยถูกตามใจ จึงไม่เคยโดนอบรมหรือต่อว่าอะไรเลย ทำอะไรก็ได้
เราเรียนรู้จากการเห็นพี่ๆโดนตี เราจึงรู้ว่าไม่ควรทำอะไร เพราะทำแล้วจะโดนตี เราจึงโตมาแบบไม่เคยโดนพ่อแม่ตีแม้แต่ครั้งเดียว เราดูตัวอย่างจากสิ่งที่พ่อแม่และพี่ๆทำมากกว่า
เราเห็นพ่อทำงานดึกๆทุกคืน กลางคืนแทบไม่เคยนอน เวลานอนก็คือตอนเดินทางไปทำงาน มีคนขับรถให้ แล้วพ่อก็นอนในรถ ที่นั่งข้างคนขับคือที่นอนประจำของพ่อ เราไม่เคยเห็นพ่อหยุดงานเท่าไหร่ เวลาพ่อว่างจะพาครอบครัวไปทานข้าวนอกบ้าน นั่นคือเวลาครอบครัว
เราไม่เคยมีประสบการณ์พ่อพาไปเที่ยวไหนนะ ทั้งที่พ่อเราเดินทางแทบจะทุกจังหวัดทั่วประเทศ ไปมาหมดแทบทุกจังหวัด แต่ไม่เคยพาลูกไปสวนสนุกเลย จ้างน้าชายพาลูกๆไปเที่ยวแทน จ้างคนใช้ดูแลลูก
นอกจากทำงานหนักแล้ว เราก็เห็นพ่อคุยเก่ง ขี้โม้จนชาวบ้าน เพื่อนบ้านต่างชื่นชอบ เพื่อนฝูงของพ่อก็เยอะ ปีใหม่จัดงานทีแขกเต็มบ้าน เพื่อนฝูงดื่มกันหมด แต่พ่อไม่ดื่ม ไม่สูบบุหรี่ และเกลียดการพนัน
เราโตมาแบบบ้านที่ห้ามเล่นไพ่ ห้ามเล่นหวย ไม่เคยมีใครซื้อล็อตตารี่ ไม่เคยคาดหวังความร่ำรวยจากโชคลาภ ไม่เสียเหงื่อ ไม่ร่ำรวย ทำงานเท่านั้นถึงจะรวย เราจึงไม่เคยซื้อห่วยเลยแม้แต่ใบเดียว
ความเป็นคนมีน้ำใจ เพื่อนฝูงเยอะ เอาใจคนอื่นเก่ง ทำให้ทั้งเพื่อนฝูงและลูกน้องรักพ่อทุกคน ขนาดตายไปแล้ว คนอื่นยังร้องไห้เลย มานั่งเสียใจกับแม่ของเรา เราฟังเพื่อนของพ่อพูดถึงพ่อด้วยความรักและคิดถึง และพึ่งใบบุญ บารมีที่พ่อเคยทำไว้ เรียกว่าผู้ใหญ่เอ็นดู ช่วยเหลือ เพราะเห็นแก่พ่อของเราอยู่หลายปี
พ่อเราเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุโดนรถชน หลังจากเราเรียนจบได้เพียง 2 เดือน และเราพึ่งได้ทำงานครั้งแรกเพียง 7 วัน เรียกว่าส่งถึงฝั่งพอดี ก็จากไป แต่การเรียนรู้งานหลังพ่อตาย เราทำงานแทนเราร้องไห้ทุกคืนนะ คนสอนง่ายตายไปแล้ว ทำเองยากชมัด ไม่คิดว่างานจะยากขนาดนี้ คนสอนงานเรา คือเถ้าแก่ที่มาขายของกับเรา เขาแทบจะเป็นพ่อทางการค้าเลย เพราะพ่อจริงๆของเราไม่เคยสอน ให้เราเรียนอย่างเดียวไม่เคยทำงาน สุขสบายจนทำอะไรไม่เป็น ต้องให้พ่อคนอื่นมาสอนงานแทน
พ่อไม่เคยคาดหวัง ไม่เคยบอกว่าต้องทำอะไร เราเรียนมหาลัยคณะอะไร พ่อเรายังไม่รู้เลยเรียนอะไร เรียนไปทำไม แต่จ่ายค่าเทอม ค่าขนมให้ไปเรียนทุกวัน น่าเสียดายที่พ่ออยู่ไม่ถึงวันรับปริญญา ไม่ได้เห็นวันที่ลูกเรียนประสบความสำเร็จ ได้แค่ส่งให้เรียนจบแค่นั้นเอง
โฆษณา