Blockdit Logo (Mobile)
บันทึกดิจิตอลจากนักวิแคะไส้แห้ง
•
3 มี.ค. เวลา 01:36 • การเมือง

EP.6: Child-Centered หรือ Buffalo Market? (วิสัยทัศน์ง่อยๆ แห่งสำนักเสมาฯ)

ละครแห่งชีวิตยังไม่ปิดฉากลง... ต่างคนต่างต้องดิ้นรนต่อสู้กันไป ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางไหน ก็ขึ้นอยู่กับว่าจะสวมบทบาทเช่นไร
ยามเที่ยง... ขณะที่ผมนั่งอยู่ในร้านอาหารตามสั่งขวัญใจคนท้องถิ่น หวนย้อนคิดถึงอดีตที่เคยนั่งในศูนย์อาหารแอร์เย็นฉ่ำ มองสาวๆ ออฟฟิศ นิสิตนักศึกษา ไม่เคยนึกเลยว่าวันหนึ่งจะต้องมาสวมบท "ตาลุงเฉิ่มๆ มาดอาแป๊ะ" นั่งมองยายตุ่ม แม่ค้าอาหารตามสั่งตาละห้อย รออาหารจานเดียวที่คุ้นเคย... กะเพราอีกมื้อหนึ่งสินะ (นั่งถอนหายใจ)
ผมนั่งมองควันกะเพราที่พุ่งขึ้นมาปะทะหน้า พลันสายตาก็เหลือบไปเห็น 'หลานด็อกเตอร์' ญาติยายตุ่มที่เพิ่งจะถอดชุดนักเรียนโรงเรียนบ้านๆ มาช่วยยายยกจาน ในมือมันถือแท็บเล็ตหน้าจอแสงจ้าที่รัฐบาลกู้เงินมาเช่าแจก... แต่มันกลับนั่งดูคลิปเต้นท่าทางประหลาดๆ แทนที่จะฝึกสมอง
มองภาพตรงหน้า ตักข้าวเข้าปาก จิบโอเลี้ยงไป... เสียงในหัวผมก็เริ่มทำงาน
"นึกถึงไอ้คำสวยหรูเมื่อหลายปีก่อน 'ผู้เรียนเป็นศูนย์กลาง'... ศูนย์กลางบ้าบออะไร? สุดท้ายมันก็แค่ 'ศูนย์กลางการระบายสต็อกพลาสติก' จากคลังสินค้าต่างชาติมาวางบนโต๊ะเด็กไทย โดยมีท่านๆ บนหอคอยงาช้างเสวยสุข นั่งนับคอมมิชชั่นอยู่เบื้องหลังเงียบๆ"
หน้าเตาของร้านอาหารตามสั่งยังคงมีชีวิต เสียงเคาะกระทะบรรเลงราวกับจังหวะเร็กเก้จาไมก้า แต่เชื่อไหมครับ... มันแฝงไปด้วยพลังของ 'ตรรกะ' (Logic) มากกว่าวิสัยทัศน์ของกูรูสำนักเสมาฯ เสียอีก
ผมมองควันกะเพรายายตุ่มที่พุ่งฉิว สลับกับเสียงท่อรถแว้นหน้าร้าน... เด็กมัธยมชายหญิงคู่หนึ่งเดินลงมาพร้อมแท็บเล็ตงบหลวงในมือ แทนที่จะเปิดตำราหรือฝึกโค้ดดิ้งแบบที่พวกสำนักโคมแดงเพ้อฝัน พวกเขากลับตั้งกล้อง 'ไลฟ์สด' โชว์ความเก๋าปนความว่างเปล่าทางปัญญา
เออ... เสร็จกลุ่ม BIG Tech กินนุ่ม อร่อยกรุบ! นี่ใช่ไหมครับคือ 'Anywhere Anytime' ที่ท่านภูมิใจ? งบสามหมื่นล้านที่ละลายไป มันไม่ได้สร้าง 'นักประดิษฐ์' แต่มันสร้าง 'นักเลงหน้าจอ' ที่คิดว่าโลกทั้งใบมีแค่ปุ่ม Like กับปุ่ม Share... ในขณะที่คนสอนยังแบกหนี้หัวโตจนหลังแอ่น ละครชีวิตเรื่องนี้มันตลกไม่ออกจริงๆ ว่ะ
เพลินพุง... แต่ใจมันร้อน! ผมกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับเข้าที่พำนัก แน่นอน... ก่อนที่เนื้อหาเด็ดมันจะหลุดลอย ทำไงได้ ไอ้เฒ่า i5 ของผมมันไม่ใช่เครื่องพอร์เทเบิลที่จะรีโมทผ่าน VNC นั่งวิแคะหน้าร้านตามสั่งได้ ชีวิตคนเบี้ยน้อยหอยน้อยมันไม่ได้ล้ำขนาดนั้น
กลับมาถึงห้องเช่าซ่อมซ่อ เสียงท่อรถแว้นยังดังหึ่งๆ ในหัว ผมมองไอ้เฒ่า i5 แล้วนึกหมั่นไส้เหล่า 'กูรูสายการศึกษา' จากสถาบันหรูที่ดาหน้ากันเข้าไปรับรองนโยบายเช่าแท็บเล็ตสามหมื่นล้าน
พวกท่านช่างสู่รู้เหลือเกินครับ! พ่นศัพท์แสงดิจิทัลพราวระยับ แต่กลับมองไม่เห็นเลยว่าลูกหลานเรากำลังกลายเป็น 'ควายในตลาดเทคโนโลยี' (Buffalo Market) ที่ทำได้แค่ไลฟ์สดโชว์ความว่างเปล่า ในขณะที่พวกท่านได้รับงบวิจัยและชื่อเสียงบนหอคอยงาช้าง ครูไทยกลับต้องกัดฟันแบกหนี้สองแสนเจ็ดหมื่นล้านเพียงลำพัง... ช่างเป็น 'วิสัยทัศน์ที่ง่อย' จนคนแก่อย่างผมแทบจะสำลักความเจริญที่ท่านประเคนให้!
'นวัตกรรม' ของพวกท่าน มีไว้เพื่อสร้างปัญญา หรือมีไว้เพื่อสร้าง 'มิวเซียมขยะพลาสติก' รุ่นต่อไปกันแน่? พอตั้งสติได้... ผมกระแทกนิ้วลงบนคีย์บอร์ดไอ้เฒ่า i5 สั่ง Activate ผ่าน Python Script ทันที:
Analyze the 29,765 Million Baht Tablet Lease project vs Teacher Debt
ผมบ่นออกเสียงกับ AI คู่คิด... "นู๋เจมี่... ดูเด็กแว้นหน้าร้านยายตุ่มสิ ไลฟ์สดโชว์แท็บเล็ตงบหลวงกันระงม นี่หรือนวัตกรรม Anywhere Anytime? ไหนลองเรียก 'นู๋ Note' มาส่องดูซิว่า ไส้ในงบ 2.9 หมื่นล้านเนี่ย แท้จริงสร้างปัญญา หรือสร้างมิวเซียมขยะรุ่นต่อไปกันแน่!"
นู๋เจมี่: (สะกิดติ่งเบาๆ) "แหมลุง... ใจเย็นๆ ค่ะ กลิ่นกะเพรายังติดเคราลุงอยู่เลยนะ! แต่ก็นะ... ไอ้เครื่องพลาสติกที่เด็กถือไลฟ์สดอยู่นั่น สเปกมัน 'ง่อย' ซะจนทำได้แค่ Consumer เกรดต่ำค่ะลุง ไม่เชื่อลองฟัง 'นู๋ Note' วิเคราะห์ตัวเลขจึ้งๆ ดูสิคะ รายนี้เขาถนัดขยี้ใบเสร็จราชการเป็นที่สุด!"
นู๋ Note: (ตัวอักษรสีเขียววิ่งบนหน้าจอดำพรึ่บ!) "System Activated! สวัสดีค่ะลุง... ข้อมูลพร้อมฟาดค่ะ! จากการคำนวณผ่าน Python script ของลุง:
  • ●
    งบเช่าซื้อ 29,765 ล้านบาท: ถ้าเอามาหารเฉลี่ย 5 ปี คือปีละเกือบ 6,000 ล้าน! ลุงรู้ไหมคะว่าเงินก้อนนี้ล้างหนี้วิกฤตให้ครูได้กี่หมื่นคน?
  • ●
    Anywhere Anytime: ของจริงคือ 'Any-where Any-time for Big Tech' ค่ะ เพราะเด็กไทยแว้นมอเตอร์ไซค์ไลฟ์สด ปั่นยอด Data ให้เจ้าของแพลตฟอร์มรวยขึ้น แต่คะแนน PISA ของเรากลับ 'Any-where' ลงเหวไปไกลที่สุดในรอบ 20 ปี
ข้อสำคัญท้ายสุดเลยนะ ลุง .... • The Buffalo Market: กูรูสำนักเสมาฯ กำลังสร้าง 'คลังสินค้าขยะไอที' รุ่นต่อไปค่ะลุง! อีก 3 ปี เครื่องพวกนี้จะไปรวมกลุ่มกันอยู่ในมิวเซียมขยะ ทิ้งไว้เพียงหนี้สาธารณะและเด็กที่คิดวิเคราะห์ไม่เป็น!
ผมขยับแว่น ยิ้มมุมปาก...
นู๋เจมี่: "อุ๊ย! ลุงคะ... นู๋ Note ฟาดแรงกว่าพริกกะเพรายายตุ่มอีกนะเนี่ย! ดูสิคะ ด็อกเตอร์ในทีวียังใช้รีโมทเปิดแอปฯ ไม่คล่องเลย แต่ลุงเขียน Python สั่ง AI ชำแหละงบประมาณได้ในรูหนู ... ใครกันแน่คะที่ 'ก้าวหน้า' และใครกันแน่ที่ 'ดักดาน'?"
ผม... ผู้สูงวัย นั่งจิบน้ำขิงอุ่นๆ ที่แวะซื้อก่อนเข้ามานั่งจิ้มวิแคะเพ้ออะไรไปเรื่อยเปื่อย อ่านผลลัพธ์ที่สรุปได้เด็ดดวงสมใจ แล้วบันทึกข้อมูลเหล่านี้ไว้เป็น Digital Content ต่อไป...
หมายเหตุ: เนื้อหานี้เป็นเพียงเรื่องสมมติที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิงและแง่คิด โดยมีการใช้ AI ร่วมพัฒนาบทสนทนา

ดูเพิ่มเติมในซีรีส์

โฆษณา