4 มี.ค. เวลา 02:08 • ความคิดเห็น
ปะต้าขออนุโมทนาในจิตที่
ตั้งมั่นและอ่อนโยนของเจ้า
ของกระทู้ที่มีใจบริสุทธิ์สื่อ
ถึงความกตัญญูระลึกถึงผู้
มีพระคุณที่ล่วงลับไปแล้ว
การมองภาพนั่งสมาธิใน
ผนังสีอุ่นๆนั้น เหมือนกำลัง
บอกเราว่าต่อให้ใจสั่นไหว
เพียงใดความสงบยังมีที่
ให้กลับมาเสมอ
นิ่งสงบระลึกถึงก่ะได้เนาะ
การนั่งนิ่งไม่ใช่การที่เรา
หนีความเศร้าแต่คือการ
ยอมรับมันอย่างเข้าใจให้
ลมหายใจค่อยๆพาใจจาก
ความอาลัยไปสู่ความเมตตา
ระลึกถึงมากกว่าจะใช้เวลา
กับความเศร้าเหงานั้น
เข้าใจมากๆเลยครับ
ว่ายากมากแต่ต้องเปลี่ยน
เศร้าเป็นพลังที่จะดำรงอยู่
โดยมีผู้มีพระคุณนั้นเป็น
กำลังใจอยู่ข้างในใจ
คำว่ากรวดน้ำเหมือนเป็นสัญลักษณ์ของสายใยที่มอง
ไม่เห็นทุกหยดน้ำที่หลั่งลงพื้น
ไม่ได้จมหายไปแต่เปรียบดัง
บุญกุศลที่เราตั้งใจอุทิศส่ง
ผ่านความรักความกตัญญู
และความปรารถนาดีไปยัง
ผู้ล่วงลับที่มีคุณของเรา
กรวดน้ำส่งสื่อสารบุญความระลึกถึงไปดีกว่าเนาะ
แม้ร่างกายของท่านจะไม่อยู่
ตรงหน้าแต่ในความทรงจำ
ในคุณงามความดีที่ท่านเคย
ทำไว้ยังมีชีวิตอยู่เสมอ
การทำบุญ อุทิศส่วนกุศลและ
ตั้งจิตอธิษฐาน จึงไม่ใช่เพียงพิธีกรรมหากคือบทสนทนา
ทางใจระหว่างเรากับท่าน
ในท้ายที่สุด
“ขอให้ผลบุญจากจิตที่บริสุทธิ์
นี้เป็นแสงสว่างนำทางผู้ล่วงลับ
ให้ได้รับความสุขในภพภูมิที่ดี
และเป็นความสงบเย็นหล่อเลี้ยงหัวใจของผู้ที่ยังอยู่”
โฆษณา